Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 54532

Wyrok
Naczelnego Sądu Administracyjnego (do 2003.12.31) w Warszawie
z dnia 19 listopada 1999 r.
I SA 742/99

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: sędzia NSA Elżbieta Stebnicka.

Sędziowie NSA: Henryk Poleszak, Joanna Runge-Lissowska (spr.).

Protokolant: Jolanta Zagrzejewska.

Uzasadnienie faktyczne

Kierownik Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w R. decyzją z dnia 22.12.1998 r. przyznał Krystynie W. dodatek mieszkaniowy w kwocie 81,54 zł, w tym ryczałt w wysokości 4,62 zł za okres od 1.07.1998 r. do 31.12.1998 r., a nakazał zwrot nadpłaty dodatku po 16,30 zł miesięcznie przez 6 miesięcy. Po rozpoznaniu odwołania Krystyny W. od tej decyzji Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W., decyzją z dnia 17.02.1999 r. uchyliło decyzję w części dotyczącej nakazania zwrotu nadpłaty dodatku, a w pozostałej części - utrzymało ją w mocy. W uzasadnieniu decyzji Kolegium wyjaśniło, że w związku ze zmianą ustawy z dnia 2 lipca 1994 r. o najmie lokali i dodatkach mieszkaniowych, która weszła w życie dnia 1.01.1999 r. do dochodu wlicza się wszelkie przychody, po odliczeniu kosztów ich uzyskania i składek na ubezpieczenie emerytalne lub rentowe. Organ odwoławczy jest organem reformatoryjnym i ma uwzględnić zmiany stanu faktycznego i prawnego. Jedynym dochodem Krystyny W. jest renta i ona stanowi dochód, w rozumieniu przepisów ustawy, stanowiący podstawę do obliczenia dodatku. W postępowaniu organ I instancji ustalił, że Krystyna W. prowadzi jednoosobowe gospodarstwo. Te ustalenia zostały przyjęte do wyliczenia wysokości dodatku mieszkaniowego. Nie było natomiast podstaw do żądania zwrotu nadpłaty.

W skardze na decyzję Kolegium Krystyna W. domaga się jednoznacznego wyjaśnienia, co stanowi dochód będący podstawą obliczenia dodatku mieszkaniowego i czyj dochód stanowią alimenty orzeczone prawomocnym wyrokiem Sądu, gdyż w uzasadnieniu decyzji nie doszukała się przekonywającego uzasadnienia odnośnie odliczania bądź wliczania do dochodu alimentów. Stwierdziła, iż jej córka osiągnąwszy pełnoletność podjęła studia i prowadzi samodzielne życie utrzymując się z alimentów płaconych przez rodziców. Zatem alimenty płacone przez skarżącą córce stanowią dochód córki, a jednocześnie uważane są za dochód skarżącej.

Odpowiadając na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie.

Uzasadnienie prawne

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zaskarżoną decyzję organ wydał w dacie, gdy zostało wyjaśnione przez ustawodawcę pojęcie dochodu, od wysokości którego uzależniona jest możliwość otrzymania dodatku mieszkaniowego. Z dniem 1.01.1999 r. weszła bowiem w życie ustawa z dnia 17 grudnia 1998 r. o zmianie ustawy o najmie lokali i dodatkach mieszkaniowych oraz ustawy o dochodach jednostek samorządu terytorialnego w latach 1999 i 2000 (Dz. U. Nr 162, poz. 1119), która w art. 1 zdefiniowała dochód, dodając art. 38a do ustawy o dodatkach mieszkaniowych. Zgodnie z ust. 1 tego artykułu za dochód uważa się wszelkie przychody po odliczeniu kosztów ich uzyskania oraz po odliczeniu składek na ubezpieczenie emerytalne i rentowe oraz na ubezpieczenie chorobowe, określonych w przepisach o systemie ubezpieczeń społecznych, chyba że zostały już zaliczone do kosztów uzyskania przychodu. Do dochodu nie wlicza się dodatków dla sierot zupełnych, zasiłków okresowych z pomocy społecznej oraz jednorazowych świadczeń pieniężnych i świadczeń w naturze z pomocy społecznej. Definicja ta nie pozostawia wątpliwości co do składników, których nie wlicza się do dochodu; nie zostały wśród nich wymienione alimenty.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze rozpoznając odwołanie od decyzji organu I instancji w przedmiocie dodatku mieszkaniowego obowiązane było dokonać oceny, czy wysokość dochodu skarżącej przyjęta do obliczenia dodatku odpowiada definicji dochodu, podanej w art. 38a ust. 1 ustawy o dodatkach mieszkaniowych. Kolegium uznało, iż przyjęty do obliczeń dochód odpowiada definicji, gdyż w przypadku gdy jedynym źródłem dochodu jest renta, dochodem w rozumieniu art. 38a ust. 1 jest wysokość otrzymywanego świadczenia przed opodatkowaniem podatkiem dochodowym od osób fizycznych i dochód w takiej wysokości został przyjęty do obliczeń.

Ocena Samorządowego Kolegium Odwoławczego jest zgodna z przytoczonym wyżej przepisem. Z akt sprawy wynika również, iż dodatek został wyliczony prawidłowo, nie było też podstaw do orzeczenia zwrotu nadpłaty, co Sąd musiał wziąć pod uwagę, gdyż nie jest związany granicami skargi, jak wynika z art. 51 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz. U. Nr 74, poz. 368 ze zm.).

Wobec powyższego orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 27 ust. 1 ustawy o NSA.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.