Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 54541

Wyrok
Naczelnego Sądu Administracyjnego (do 2003.12.31) w Warszawie
z dnia 23 kwietnia 2001 r.
I SA 2324/00

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: sędzia NSA Elżbieta Stebnicka (spr.).

Sędziowie: NSA Zbigniew Rausz, s. del. Cezary Pryca.

Protokolant: Renata Flis.

Uzasadnienie faktyczne

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w E. decyzją z dnia 16 października 2000 r. utrzymało w mocy decyzję Miejsko-Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w M. z dnia 6 września 2000 r. w sprawie przyznania Pawłowi B. renty socjalnej w kwocie 364,00 zł od dnia 1 września 2000 r.

W uzasadnieniu decyzji podano, że Paweł B. w związku z orzeczeniem KIZ w I. z dnia 27 maja 1997 r. o całkowitej niezdolności do pracy z powodu inwalidztwa II grupy od dzieciństwa, otrzymał rentę socjalną do dnia 31 maja 2000 r. Z orzeczenia KIZ wynika, że termin badania kontrolnego wyznaczono na maj 2000 r. W dniu 5 września 2000 r. Paweł B. złożył wniosek o przyznanie renty socjalnej. Do wniosku załączone zostało orzeczenie o stopniu niepełnosprawności z dnia 30 sierpnia 2000 r. Ustalony stopień niepełnosprawności datuje się od dnia 18 maja 2000 r., a niepełnosprawność istnieje od 1979 r. Organ I instancji przyznał wnioskodawcy zgodnie z art. 27a ust. 1 ustawy o pomocy społecznej rentę socjalną od dnia 1 września 2000 r.

W świetle art. 43 ust. 6 ustawy świadczenie pieniężne wypłaca się w okresach miesięcznych od miesiąca, w którym został złożony wniosek wraz z wymaganą dokumentacją, niezależnie czy wniosek został złożony pierwszego czy ostatniego dnia miesiąca.

Z tych względów Samorządowe Kolegium Odwoławcze uznało decyzję organu I instancji za zgodną z prawem.

Skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w E. złożył do Naczelnego Sądu Administracyjnego Paweł B. Skarżący uważa, że decyzje wydane w sprawie są niesprawiedliwe wobec tego, że nie wyrównano mu renty za 3 miesiące. Wniosek o ustalenie stopnia niepełnosprawności złożył w czerwcu 2000 r., a wezwanie do stawienia się na komisję lekarską Powiatowego Zespołu ds. Orzekania o Stopniu Niepełnosprawności otrzymał dopiero pod koniec sierpnia 2000 r. Przez okres 3 miesięcy pozostawał na utrzymaniu matki, która jest rencistką II grupy, a wymaga on stałej opieki medycznej. Matka jego, żeby wykupić lekarstwa musiała się zadłużyć. Orzeczenie o Stopniu Niepełnosprawności zostało wydane 30 sierpnia i ustalało stopień niepełnosprawności od 18 maja 2000 r.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wnosiło o jej oddalenie podnosząc argumenty podane w uzasadnieniu decyzji.

Uzasadnienie prawne

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Z materiału dowodowego zebranego w sprawie wynika, że Obwodowa Komisja Lekarska do Spraw Inwalidztwa i Zatrudnienia w I. orzeczeniem z dnia 27 maja 1997 r. zaliczyła skarżącego Pawła B. do II grupy inwalidztwa z ogólnego stanu zdrowia; uznała, że inwalidztwo istnieje od dzieciństwa, wyznaczając jednocześnie termin badania kontrolnego na maj 2000 r. W uzasadnieniu tego orzeczenia podano, że Komisja zaliczyła Pawła B. do drugiej grupy inwalidztwa na trzy lata. Orzeczenie to stało się podstawą do wydania decyzji przez Kierownika Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej z dnia 12 czerwca 1997 r. przyznającej Pawłowi B. rentę socjalną w kwocie 268 zł. Z notatki służbowej pracownika socjalnego, sporządzonej w dniu 1 czerwca 2000 r. wynika, że pracownik ten ustalił, iż w związku z datą ustaloną w orzeczeniu badania kontrolnego na maj 2000 r., skarżący złożył wniosek o ustaleniu stopnia niepełnosprawności w Powiatowym Zespole ds. Orzekania o Stopniu Niepełnosprawności i oczekuje na badanie.

Wniosek skarżącego rozpoznany został dopiero 30 sierpnia 2000 r. Powiatowy Zespół ds. Orzekania o Stopniu Niepełnosprawności w O. wydając orzeczenie z 30 sierpnia 2000 r. ustaliło, że inwalidztwo skarżącego istnieje od 1979 r., a ustalony stopień niepełnosprawności wskazuje na ciągłość inwalidztwa istniejącego u skarżącego. Wyraźnie zostało w orzeczeniu tym podkreślone, że ustalenie stopnia niepełnosprawności datuje się od 18 maja 2000 r., choć niepełnosprawność istnieje od 1979 r. Orzeczenie to zatem nawiązuje do orzeczenia Obwodowej Komisji Lekarskiej do Spraw Inwalidztwa i Zatrudnienia, w którym to orzeczeniu ustalono termin badania kontrolnego na maj 2000 r. Takie stwierdzenie zawarte w orzeczeniu Powiatowego Zespołu ds. Orzekania o Stopniu Niepełnosprawności oznacza, że jeszcze w okresie obowiązywania orzeczenia Komisji Lekarskiej do Spraw Inwalidztwa i Zatrudnienia w I. z dnia 27 maja 1997 r. ustalono, że stopień niepełnosprawności u skarżącego ma charakter trwały i orzeczenie to wydano na stałe. W tej sytuacji skoro niepełnosprawność występująca u skarżącego ma charakter stały i "ciągły" od 1979 r., a wydano orzeczenie dopiero 30 sierpnia 2000 r. mimo, że skarżący zachował termin prośby do badania kontrolnego określony w decyzji Obwodowej Komisji Lekarskiej powstaje pytanie, czy złożenie nowego wniosku przez skarżącego o rentę socjalną czyni nową sprawę, z nowego wniosku, czy też następuje kontynuacja wypłaty z pierwszego wniosku złożonego przez skarżącego. Dokonując analizy przepisu art. 27a ustawy z dnia 29 listopada 1990 r. o pomocy społecznej (Dz. U. z 1998 r. Nr 64, poz. 414 ze zmianami), który stanowił podstawę wydanej decyzji należy uznać, że przepis ten określa przesłanki materialnoprawne, do przyznania renty socjalnej, która ma charakter świadczenia obowiązkowego przy spełnieniu określonych przesłanek. Natomiast przepis ten nie określa bliżej od jakiego momentu winno być wypłacane świadczenie, a zatem do tego rodzaju świadczenia będzie miał zastosowanie art. 43 ust. 6 powołanej ustawy o pomocy społecznej. Przepis ten określa, że świadczenie społeczne, a takim świadczeniem jest renta socjalna, wypłacana jest od miesiąca kalendarzowego, w którym został złożony wniosek wraz z dokumentacją i świadczenie to wypłaca się w okresach miesięcznych.

Skarżący Paweł B. złożył wniosek w dniu 4 czerwca 1997 r. i od tego miesiąca została mu przyznana renta socjalna i ta data stanowi rozpoczęcie wypłaty świadczenia. Jak już zostało wyżej podane świadczenie w postaci renty socjalnej ma charakter obligatoryjny, gdy osoba spełnia przesłanki do jej pobierania. Fakt, że orzeczenie Powiatowego Zespołu ds. Orzekania o Stopniu Niepełnosprawności w O., którego zadaniem było ustalenie czy stopień niepełnosprawności skarżącego istnieje nadal w związku z wyznaczonym badaniem kontrolnym przez Obwodową Komisję Lekarską wydającą orzeczenie z dnia 27 maja 1997 r., zostało wydane (mimo złożenia przez skarżącego w terminie) ze znacznym opóźnieniem, to zdaniem sądu, nie może mieć to znaczenia dla kwestii okresu wypłaty od czerwca 2000 r. do sierpnia 2000 r. renty socjalnej, gdyż inwalidztwo skarżącego uprawniające do pobierania świadczenia w postaci renty socjalnej istnieje przez cały czas i należy uznać, że jest to jedna sprawa. Złożenie przez skarżącego wniosku po badaniu kontrolnym o wypłatę świadczenia nie wszczęło postępowania w odrębnej sprawie, a tylko w takim przypadku miałby zastosowanie art. 43 ust. 6. Przepis ten miał zastosowanie przy złożeniu pierwszego wniosku.

Z tych względów Sąd uznał skargę za zasadną i na podstawie art. 22 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym orzeczono jak w sentencji.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.