I PZ 32/18 - Postanowienie Sądu Najwyższego

Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 2559459

Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 20 września 2018 r. I PZ 32/18

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia SN Halina Kiryło.

Sędziowie SN: Bohdan Bieniek, Zbigniew Korzeniowski (spr.).

Sentencja

Sąd Najwyższy w sprawie z powództwa J. M. i J. C. przeciwko Specjalistycznemu Szpitalowi (...) w C. o wynagrodzenie za pracę, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w dniu 20 września 2018 r., zażalenia strony pozwanej na postanowienie Sądu Apelacyjnego w (...) z dnia 9 kwietnia 2018 r., sygn. akt III APa (...), uchyla zaskarżone postanowienie i sprawę w tym zakresie przekazuje Sądowi Apelacyjnemu w (...) do ponownego rozpoznania oraz orzeczenia o kosztach postępowania zażaleniowego.

Uzasadnienie faktyczne

Sąd Apelacyjny w (...) postanowieniem z 9 kwietnia 2018 r. odrzucił skargę kasacyjną pozwanego Specjalistycznego Szpitala (...) w C. od wyroku tego Sądu z 11 października 2017 r., sygn. akt III APa (...) na podstawie art. 3986 § 2 k.p.c. jako nieopłaconą. W uzasadnieniu podał, że postanowieniem z 29 stycznia 2018 r. Sąd oddalił zawarty w skardze kasacyjnej wniosek o zwolnienie z opłaty sądowej od skargi kasacyjnej. Odpis postanowienia 8 lutego 2018 r. doręczono pełnomocnikowi strony pozwanej. W sprawie wymagana była opłata stosunkowa i nie została uiszczona w ustawowym terminie (15 lutego 2018 r.), dlatego skarga kasacyjna została odrzucona (art. 1302 § 3 k.p.c., art. 112 ust. 2 i 3 ustawy z 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych).

W zażaleniu zarzucono naruszenie art. 103 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych, najpierw przez odmowę zwolnienia pozwanego z obowiązku poniesienia opłaty od skargi kasacyjnej, a następnie na skutek braku tej opłaty odrzucenie skargi kasacyjnej pozwanego, podczas gdy wystąpiły okoliczności uzasadniające zwolnienie z tej opłaty.

Uzasadnienie prawne

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Skarżący poprzestaje w zażaleniu na ogólnym zarzucie i takiej argumentacji, co mogłoby skłaniać do oddalenia zażalenia.

W ocenie składu byłoby to orzeczenie przedwczesne.

Rzecz w tym, że przy podobnej (jeśli nie takiej samej) argumentacji pozwany uzyskał zwolnienie od opłaty od apelacji i potem zwolnienie od opłaty od obecnego zażalenia.

Występuje zatem dysonans między tymi zwolnieniami a odmową zwolnienia od opłaty od skargi kasacyjnej, choćby w części.

Drugi motyw to brak uzasadnienia dlaczego odmówiono zwolnienia od opłaty od skargi kasacyjnej. Orzeczenie to podlega kontroli w trybie kontroli zażalenia na odrzucenie skargi. Sąd mógł przedstawić racje składające się na odmowę zwolnienia od opłaty od skargi. Poprzestano jedynie na kwestii terminu do opłacenia skargi kasacyjnej.

Podobne stanowisko obecny skład zajął w równoległej sprawie z zażalenia skarżącego na odrzucenie skargi kasacyjnej z tych samych przyczyn (postanowienie Sądu Najwyższego z 20 września 2018 r., I PZ 28/18).

Z tych motywów orzeczono jak w sentencji (art. 39815 § 1 k.p.c. i art. 3941 § 3 k.p.c.).

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów Sądu Najwyższego.