Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 3094232

Postanowienie
Naczelnego Sądu Administracyjnego
z dnia 17 listopada 2020 r.
I OZ 935/20

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia NSA Elżbieta Kremer.

Sentencja

Naczelny Sąd Administracyjny po rozpoznaniu w dniu 17 listopada 2020 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia M. J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 7 września 2020 r., sygn. akt II SA/Gd 545/20 o odrzuceniu skargi M. J. na decyzję Wojewody Pomorskiego z dnia (...) maja 2020 r. nr (...) w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie odszkodowania postanawia: oddalić zażalenie.

Uzasadnienie faktyczne

Postanowieniem z dnia 7 września 2020 r., sygn. akt II SA/Gd 545/20 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił skargę M. J. na decyzję Wojewody Pomorskiego z dnia (...) maja 2020 r. nr (...) w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie odszkodowania.

W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału z dnia 7 lipca 2020 r. wezwano pełnomocnika skarżącej do uzupełnienia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł oraz do podania numeru PESEL skarżącej i złożenia pełnomocnictwa procesowego lub jego uwierzytelnionego odpisu - w terminie 7 dni od doręczenia wezwań pod rygorem odrzucenia skargi.

Pełnomocnik skarżącej odebrał wezwania w dniu 14 lipca 2020 r., a zatem termin do wykonania wezwań upłynął z dniem 21 lipca 2020 r.

Pismem nadanym w dniu 21 lipca 2020 r. przedłożono pełnomocnictwo procesowe, natomiast pismem nadanym w dniu 20 lipca 2020 r. pełnomocnik skarżącej wskazał numer PESEL skarżącej.

Jak wynika z notatki urzędowej pracownika Oddziału Finansowo-Budżetowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 25 sierpnia 2020 r. od 7 lipca 2020 r. do 24 sierpnia 2020 r. ani skarżąca ani jej pełnomocnik nie uzupełnili wpisu od skargi i nie wpłacili brakującej kwoty 100 zł.

Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił skargę na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a.

Zażalenie na powyższe postanowienie wniosła M. J., zarzucając naruszenie art. 220 § 3 p.p.s.a. poprzez niewłaściwe doręczenie 2 przesyłek z dnia 9 lipca 2020 r., a tym samym uniemożliwienie prawidłowego wykonania wezwania.

W uzasadnieniu wnosząca zażalenie wskazała, że w wezwaniu z dnia 9 lipca 2020 r. wskazano następujące braki do usunięcia:

1) podanie numeru PESEL skarżącej;

2) złożenie pełnomocnictwa procesowego. Natomiast w tym samym dniu, tj. 9 lipca 2020 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny wysłał odpowiedź na skargę, informując że doręcza odpis odpowiedzi na skargę. Z treści przesłanego wezwania wynikało, że uzupełnić należy jedynie 2 punkty - wskazać nr PESEL oraz pełnomocnictwo. W wezwaniu z dnia 9 lipca 2020 r. nie było żadnej adnotacji o obowiązku dokonania zapłaty dodatkowej kwoty 100 zł.

Wobec powyższego, w ocenie skarżącej, wykonanie przez sekretariat sądowy wezwania Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 9 lipca 2020 r. było nieprawidłowe, nieprecyzyjne - wprowadzające w błąd, ponieważ zawierało różne informacje, w tym m.in. doręczenie odpowiedzi na skargę.

Uzasadnienie prawne

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 z późn. zm.), dalej powoływanej jako "p.p.s.a.", sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata, w tym opłata, o której mowa w art. 235a. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2, 3 i 3a, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd.

W rozpoznawanej sprawie pełnomocnik skarżącej nie uzupełnił w wyznaczonym terminie wpisu od skargi, a zatem zasadnie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił skargę na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a.

Odnosząc się do argumentów powołanych w zażaleniu wskazać należy, że bezsporna jest okoliczność, że wnosząc skargę pełnomocnik skarżącej uiścił wpis w kwocie 100 zł, w sytuacji gdy wysokość należnego wpisu w niniejszej sprawie, ustalona w oparciu o przepisy rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 z późn. zm.), wynosi 200 zł. W tej sytuacji właściwie wezwano pełnomocnika do uzupełnienia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł, w terminie 7 dni, pod rygorem jej odrzucenia. Przesyłka zawierająca powyższe wezwanie wraz z wezwaniem do uzupełnienia pozostałych braków formalnych skargi, tj. podania numeru PESEL skarżącej i złożenia pełnomocnictwa procesowego lub jego uwierzytelnionego odpisu została doręczona pełnomocnikowi skarżącej dniu 14 lipca 2020 r. W wyznaczonym terminie nie został uzupełniony wymagany wpis. Wobec tego uznać należy, że Sąd I instancji zasadnie skargę odrzucił.

Przedstawiona w zażaleniu argumentacja, że pełnomocnik skarżącej nie otrzymał wezwania do uiszczenia wpisu sądowego, nie może stanowić podstawy do uchylenia zaskarżonego postanowienia. Wskazać trzeba, że ze zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłki wynika, że została ona prawidłowo doręczona upoważnionemu pracownikowi. Na uwagę zasługuje również okoliczność, że na zwrotnym potwierdzeniu odbioru, powyżej miejsca, w którym pracownik potwierdził odbiór przesyłki, w rubryce "Rodzaj przesyłki" znajduje się skrótowy opis jej zawartości, z którego wynika, że przesyłka zawierała wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi, odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi oraz odpis odpowiedzi na skargę. W chwili doręczenia przesyłki upoważniony do odbioru korespondencji pracownik mógł zatem zweryfikować jej zawartość. Nie bez znaczenia jest też fakt, że pełnomocnik skarżącej będący radcą prawnym - w związku z posiadaną przez siebie wiedzą z zakresu prawa oraz znajomością procedury sądowej - zobligowany jest do zachowania dużo dalej posuniętej staranności niż wymagana jest od osób niebędących profesjonalnymi pełnomocnikami. Podkreślenia wymaga, że w orzecznictwie sądów administracyjnych wielokrotnie wyrażany był pogląd, że zawodowy charakter działalności adwokata czy też radcy prawnego powoduje, że odpowiedzialność pełnomocnika obejmuje działania wszystkich osób, którymi posługuje się wykonując swój zawód. Ustanowiony pełnomocnik odpowiada więc za błędy i zaniechania pracownika kancelarii. Właściwa organizacja wewnętrznej pracy kancelarii jest traktowana jako dochowanie staranności warunkującej brak winy w uchybieniu terminu (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 czerwca 2014 r. sygn. akt I FZ 149/14, z dnia 7 grudnia 2016 r. sygn. akt II OZ 1353/16 oraz z dnia 15 września 2020 r. sygn. akt II OZ 611/20; dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych - http://orzeczenia.nsa.gov.pl).

Zwrócić należy także uwagę, że wypełnione prawidłowo potwierdzenie odbioru stanowi dokument urzędowy w rozumieniu art. 244 k.p.c., potwierdzający fakt i datę doręczenia wskazanych pism. W tym zakresie dokument urzędowy korzysta z domniemania zgodności z prawdą, zaś adresat przesyłki, który twierdzi, że nie doręczono mu pism wymienionych na formularzu i których przyjęcie pokwitował, powinien ten fakt udowodnić. W niniejszej sprawie wnosząca zażalenie nie zdołała podważyć okoliczności doręczenia jej wezwania do uiszczenia uzupełniającego wpisu sądowego od skargi.

Jednocześnie Naczelny Sąd Administracyjny podziela ugruntowany w orzecznictwie sądowym pogląd, że przesyłka sądowa może zawierać w sobie kilka pism sądowych, z tym tylko zastrzeżeniem, że fakt ten powinien zostać odnotowany, na formularzu potwierdzenia odbioru w rubryce "rodzaj przesyłki" (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 14 marca 2000 r. sygn. akt II CKN 483/2000 oraz z dnia 26 lipca 2000 r. sygn. akt I CZ 87/00, a także postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 kwietnia 2011 r. sygn. akt II OSK 707/11).

Tym samym, skoro w niniejszej sprawie w sposób prawidłowy została oznaczona przesyłka na zwrotnym potwierdzeniu odbioru, a osoba ją odbierająca nie zakwestionowała jej zawartości przy odbiorze, brak jest podstaw do uznania, że korespondencja nie zawierała wezwania do uiszczenia wpisu sądowego od skargi.

Wobec powyższego Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.