Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 1239539

Postanowienie
Naczelnego Sądu Administracyjnego
z dnia 11 grudnia 2012 r.
I OZ 907/12

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia NSA Barbara Adamiak (sprawozdawca).

Sentencja

Naczelny Sąd Administracyjny po rozpoznaniu w dniu 11 grudnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia K. L. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 września 2012 r. sygn. akt I SA/Wa 717/12 o odmowie przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu od skargi w sprawie ze skargi K. L. na decyzję Ministra Skarbu Państwa z dnia (...) lutego 2012 r., znak (...) w przedmiocie odmowy zmiany decyzji postanawia: oddalić zażalenie.

Uzasadnienie faktyczne

K. L. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Ministra Skarbu Państwa z dnia (...) lutego 2012 r. znak (...) wydaną w przedmiocie odmowy zmiany decyzji.

Z uwagi na nieuszczenie przez skarżącą w wyznaczonym przez Sąd terminie wpisu od skargi, postanowieniem z dnia 11 lipca 2012 r., odrzucono skargę.

W dniu 9 sierpnia 2012 r., (data nadania pisma w urzędzie pocztowym w Płocku) K. L. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi. Uzasadniając swój wniosek K. L. podała, że po zapoznaniu się z treścią zaskarżonej decyzji uznała, że narusza ona jej interes prawny. Dlatego wniosła skargę do Sądu. Ponieważ długo nie otrzymywała żadnych informacji sądziła, że skardze został nadany bieg dlatego wysłała kolejne pisma do Ministra Skarbu Państwa w których prosiła o ponowne rozpoznanie jej sprawy. Pisma te przesyłała do wiadomości Sądu prosząc by wstrzymał on bieg jego sprawy do czasu podjęcia przez Ministra decyzji co do ewentualnej zmiany decyzji. Wyjaśniła również, że jest osobą ciężko chorą, nie wychodzi z domu. Dopiero 8 sierpnia udało jej skontaktować się z adwokatem, który wyjaśnił jej procedurę składania skarg do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie i oraz dodał, że żadna czynność nie może być podjęta wobec braku opłaty od skargi. K. L. dodała również, że wydawało jej się wcześniej, że dopóki sprawa nie zostanie zakończona przez Ministra Skarbu Państwa i nie otrzyma od niego żadnego pisma nie musi ona uiszczać żadnych opłat związanych z przedmiotową skargą. Jej zdaniem ciężka choroba, a przez to brak możliwości opuszczania mieszkania stanowiły poważną przeszkodę w uzyskaniu fachowej pomocy prawnej. Powyższa okoliczność uniemożliwiła jej wniesienie odwołania w ustawowym terminie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 14 września 2012 r. sygn. akt I SA/Wa 717/12, na podstawie art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 207), odmówił przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu od skargi.

W uzasadnieniu postanowienia Sąd oceniając podane przez K. L. we wniosku okoliczności stwierdził, że nie wykazała ona, iż spełnia przesłanki wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu do uiszczenia wpisu od skargi. Sąd uznał, że obok warunków formalnych, które wnioskodawca musi spełnić (zachowanie terminu, dokonanie czynności, której dotyczy wniosek o przywrócenie terminu), konieczne jest uprawdopodobnienie okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu. Oznacza to, że strona musi wykazać (uprawdopodobnić), iż w czasie biegu terminu do dokonania czynności w postępowaniu sądowym zaistniała obiektywna przeszkoda uniemożliwiająca jej dokonanie czynności, a powstanie tej przeszkody nie było spowodowane działaniem strony i było od niej całkowicie niezależne. Sąd stwierdził, że w orzecznictwie sądów administracyjnych utrwaliło się stanowisko, iż przy badaniu czy strona dołożyła szczególnej staranności by podjąć czynność procesową, sąd powinien przyjąć obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy. Doktryna i orzecznictwo do przeszkód uniemożliwiających terminowe dokonanie czynności z uwagi na różnorodność zjawisk życiowych zalicza przerwę w komunikacji, nagłą chorobę strony lub pełnomocnika, która nie pozwala na wyręczenie się inną osobą, powódź, pożar itp. Przywrócenie nie jest również dopuszczalne, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. W świetle powyższych wywodów Sąd stwierdził, że nie można uznać, iż stan chorobowy (jak wynika z uzasadnienia wniosku długotrwały) i niemożność wychodzenia z domu jest wystarczającą przesłanką do przywrócenia terminu do złożenia wniosku. Za taką przesłankę nie można również uznać powoływanie się przez stronę na wymianę korespondencji między nią a Ministrem Skarbu Państwa, bowiem w skierowanym do niej i osobiście odebranym w dniu 2 maja 2012 r., wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi z dnia 25 kwietnia 2012 r., K. L. została pouczona o skutkach braku dokonania opłaty w wyznaczonym terminie.

Zażalenie na powyższe postanowienie wniosła K. L. W głównych motywach zażalenia skarżąca wywodziła, że w sprawie występują okoliczności uzasadniające przywrócenie terminu do wniesienia wpisu sądowego od skargi.

Uzasadnienie prawne

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Przedmiotem rozpoznania Naczelnego Sądu Administracyjnego była sprawa zgodności z prawem postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 września 2012 r. sygn. akt I SA/Wa 717/12.

Zgodnie z art. 87 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.)" § 1. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. § 2. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. § 3. Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania są przedmiotem skargi. § 4. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. § 5. Po upływie roku od uchybionego terminu, jego przywrócenie jest dopuszczalne tylko w przypadkach wyjątkowych".

Sąd I instancji zasadnie stwierdził w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia, że skarżąca nie wykazała, iż w sprawie zachodzą przesłanki wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu do uiszczenia wpisu od skargi. Skarżąca w złożonym wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi nie uprawdopodobniła okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu. Okoliczności tych skarżąca nie uprawdopodobniła również w zażaleniu, które jest rozpoznawane.

Skarżąca wywodzi co prawda o tym, że jest chora, jednak twierdzenia te nie są wystarczające aby stwierdzić, że skarżąca znajduje się w stanie uniemożliwiającym dokonanie czynności w postępowaniu przed sądem administracyjnym. Z akt sprawy wynika bowiem, że skarżącej już w dniu 2 maja 2012 r. doręczono zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia należnego w sprawie wpisu. Jednocześnie z akt administracyjnych i sądowych sprawy wynika, że skarżąca aktywnie uczestniczy w postępowaniu w sprawie, tj. na przykład prowadzi korespondencję z Ministrem Skarbu Państwa (sporządzając ją i podpisując osobiście), czy też osobiście sporządziła i złożyła skargę na zaskarżoną w sprawie decyzję.

W tym stanie rzeczy, skoro skarżąca aktywnie uczestniczy w postępowaniu w sprawie i skoro o konieczności uiszczenia należnego wpisu wiedziała od maja 2012 r., a jednocześnie nie przedstawiła choćby jakiegokolwiek dokumentu wskazującego na jej ciężki stan zdrowia (których w takim przypadku powinno być wiele), zażalenie nie zawiera usprawiedliwionych podstaw.

Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 powołanej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.