I OZ 810/19 - Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego

Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 2719831

Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 września 2019 r. I OZ 810/19

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia NSA Czesława Nowak-Kolczyńska.

Sentencja

Naczelny Sąd Administracyjny po rozpoznaniu w dniu 12 września 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia M. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 8 lipca 2019 r., sygn. akt II SA/Ol 246/19 odrzucające skargę M. K. na decyzję Wojewody Warmińsko-Mazurskiego z dnia (...) 2019 r., nr (...) w przedmiocie zasiłku dla bezrobotnych postanawia: oddalić zażalenie.

Uzasadnienie faktyczne

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie postanowieniem z 8 lipca 2019 r., przywołując przepis art. 58 § 1 pkt 4 oraz art. 58 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302, z późn. zm., dalej: p.p.s.a.), odrzucił skargę M. K. na decyzję Wojewody Warmińsko-Mazurskiego z (...) 2019 r.

Sąd stwierdził, że jest to kolejna skarga M. K. na tę decyzję. Pierwsza skarga została odrzucona przez Sąd postanowieniem z dnia 6 marca 2019 r., sygn. akt II SA/Ol 111/19, z powodu nieuzupełnienia braku formalnego. Kolejną skargę na powyższą decyzję wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu skarżący złożył w dniu 15 marca 2019 r. W związku z tym, postanowieniem z 10 kwietnia 2019 r. Sąd I instancji zawiesił postępowanie do czasu prawomocnego zakończenia postępowania prowadzonego w sprawie II SA/Ol 111/19. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z 31 maja 2019 r., sygn. akt I OZ 453/19, uchylił postanowienie o zawieszeniu postępowania. W uzasadnieniu postanowienia Naczelny Sąd Administracyjny wyraził przekonanie, że kolejna skarga na tę samą decyzję nie jest w sposób oczywisty dopuszczalna, skoro postępowanie, którego przedmiotem jest sprawa ze skargi na decyzję Wojewody pozostawało w toku.

Biorąc pod uwagę powyższe stwierdzenie Sąd I instancji odrzucił skargę jako niedopuszczalną.

W zażaleniu na powyższe postanowienie skarżący podniósł m.in. zarzut naruszenia art. 1 § 1, art. 3 § 1, art. 133 § 1 oraz art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. w zw. z art. 45 Konstytucji poprzez ich niezastosowanie skutkujące nieuprawnioną odmową prawa do sądu.

Uzasadnienie prawne

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

W myśl art. 190 p.p.s.a. sąd, któremu sprawa została przekazana, związany jest wykładnią prawa dokonaną w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny. Nie można oprzeć skargi kasacyjnej od orzeczenia wydanego po ponownym rozpoznaniu sprawy na podstawach sprzecznych z wykładnią prawa ustaloną w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny.

Powyższe uregulowanie pozostaje kluczowym dla oceny prawidłowości wydania w niniejszej sprawie zaskarżonego postanowienia. Wypowiedź bowiem Naczelnego Sądu Administracyjnego wyrażona w postanowieniu z 31 maja 2019 r., sygn. akt I OZ 453/19, choć wydanym w odrębnym trybie - dotyczącym zawieszenia postępowania, nie mogła zostać pominięta przez Sąd w toku rozważań nad dopuszczalnością skargi. Należy bowiem podkreślić, że w powołanym postanowieniu Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że: "bez wątpienia Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w realiach niniejszej sprawy nie miał podstaw do przyjęcia do rozpoznania i oceny ponownej skargi na decyzję Wojewody Warmińsko-Mazurskiego z dnia (...) 2019 r. wniesionej przez skarżącego.". Tak wyrażona jednoznaczna ocena warunków zaistniałych w niniejszej sprawie nie pozostawia żadnych wątpliwości. Ustalony zaś stan faktyczny w tym zakresie nie uległ zmianie, przy niezmienionym stanie prawnym.

W powyższych warunkach należało uznać, że zachodziły przesłanki dla zastosowania przez Sąd przepisu art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a. w myśl którego sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona. Zaznaczyć trzeba, że badanie istnienia tak ujętej przesłanki następuje wobec stanu rzeczy istniejącego w dacie wniesienia skargi. W niniejszej sprawie istotne zatem było, że w dacie wniesienia skargi (15 marca 2019 r.) pozostawało w toku postępowanie wszczęte skargą wniesioną na tę samą decyzję w dniu 28 stycznia 2019 r.

W tej sytuacji, z uwagi na fakt, iż przedmiotowa skarga została wniesiona podczas gdy w toku pozostawała sprawa wszczęta w wyniku złożenia wcześniejszej skargi, prawidłowo Sąd pierwszej instancji ją odrzucił na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a.

Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.