Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 1446602

Postanowienie
Naczelnego Sądu Administracyjnego
z dnia 20 marca 2014 r.
I OZ 198/14

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia NSA Monika Nowicka.

Sentencja

Naczelny Sąd Administracyjny po rozpoznaniu w dniu 20 marca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Ł. D. na pkt III wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 19 listopada 2013 r., sygn. akt III SA/Kr 1863/12 w przedmiocie kosztów postępowania sądowego w sprawie ze skargi Ł. D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia (...) października 2012 r., nr (...) w przedmiocie ustalenia należności podlegającej zwrotowi postanawia: uchylić pkt III zaskarżonego wyroku i w tym zakresie sprawę przekazać Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Krakowie do ponownego rozpoznania.

Uzasadnienie faktyczne

Wyrokiem z dnia 19 listopada 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, na skutek złożonej przez Ł. D. skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia (...) października 2012 r. nr (...) w przedmiocie ustalenia należności podlegającej zwrotowi, uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji orzekając, że uchylone decyzje nie mogą być wykonane. Jednocześnie zasądził od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. na rzecz skarżącego kwotę 257,00 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

Uzasadniając rozstrzygnięcie o kosztach postępowania sądowego, Sąd Wojewódzki wskazywał, że oparł je na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.), dalej "p.p.s.a.". Zaznaczył, że zaliczył do nich wynagrodzenie reprezentującego skarżącego radcy prawnego w wysokości 240 zł, ustalone na podstawie § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. z 2013 r. poz. 490), oraz opłatę skarbową za pełnomocnictwo w wysokości 17 zł - łącznie 257 zł.

Ł. D., zaskarżając zawarte w sentencji ww. wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie rozstrzygnięcie o kosztach wskazywał, iż w niniejszym przypadku - z uwagi na fakt, że przedmiotem skargi była należność pieniężna - Sąd Wojewódzki powinien był oprzeć swoje orzeczenie w tej części na przepisie § 14 ust. 2 pkt 1 lit. a w zw. z § 6 pkt 4 ww. rozporządzenia.

Z uwagi na powyższe skarżący wniósł o zmianę zaskarżonego postanowienia przez zasądzenie na jego rzecz kosztów postępowania w kwocie 1.217 zł oraz o zasądzenie kosztów postępowania zażaleniowego.

Uzasadnienie prawne

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie zasługuje na uwzględnienie.

Przedmiotem wniesionej przez Ł. D. skargi była decyzja, na mocy której Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. utrzymało w mocy decyzję Burmistrza Gminy K. z dnia (...) czerwca 2012 r., nr (...) w przedmiocie ustalenia należności podlegającej zwrotowi z tytułu wydatków wniesionych zastępczo przez Gminę K. na opłatę za pobyt A. D.w domu pomocy społecznej w okresie od (...) października 2011 r. do (...) stycznia 2012 r. w wysokości (...) zł oraz ustalenia daty zwrotu tej należności. Bez wątpienia przedmiotem skargi była zatem należność pieniężna.

Orzekając o kosztach postępowania sądowego, Sąd Wojewódzki był w związku z tym zobligowany uwzględnić okoliczność, iż wysokości wynagrodzenia przysługującego reprezentującemu skarżącego pełnomocnikowi, powinna zostać ustalono w oparciu o § 14 ust. 2 pkt 1 lit. a rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. z 2013 r. poz. 490) zgodnie z którym w sprawie, której przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna należy stosować stawkę obliczoną na podstawie § 6 ww. aktu.

Ponownie orzekając o kosztach postępowania Sąd Wojewódzki będzie zobligowany uwzględnić powyższe wytyczne.

Z uwagi na powyższe Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 185 § 1 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.

Naczelny Sąd Administracyjny nie orzekł o kosztach postępowania zażaleniowego, o co wnoszono w zażaleniu, ponieważ przepisy ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie przewidują możliwości orzeczenia zwrotu kosztów w postępowaniu zażaleniowym. Przepisy art. 203 i 204 tej ustawy przyznają stronie prawo do zwrotu kosztów w postępowaniu kasacyjnym wszczętym skargą kasacyjną od orzeczenia Sądu pierwszej instancji oddalającego lub uwzględniającego skargę. Tylko w tych przypadkach Naczelny Sąd Administracyjny jest obowiązany do zamieszczenia z urzędu w orzeczeniu rozstrzygnięcia o kosztach, o czym stanowi art. 209 ustawy.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.