Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 2170053

Postanowienie
Naczelnego Sądu Administracyjnego
z dnia 14 grudnia 2016 r.
I OZ 1868/16

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia NSA Roman Ciąglewicz (sprawozdawca).

Sentencja

Naczelny Sąd Administracyjny po rozpoznaniu w dniu 14 grudnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia T.W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 29 września 2016 r., sygn. akt II SA/Lu 184/16 odmawiające wyłączenia od orzekania sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie: Joanny Cylc-Malec, Jerzego Drwala, Marty Laskowskiej-Pietrzak, Marii Wieczorek-Zalewskiej, Jerzego Dudka, Ewy Kowalczyk, Witolda Falczyńskiego, Grażyny Pawlos-Janusz, Bogusława Wiśniewskiego, Jacka Czai, Roberta Hałabisa oraz umarzające postępowanie w zakresie wniosku o wyłączenie sędziego Krystyny Sidor w sprawie ze skargi T. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Lublinie z dnia (...) stycznia 2016 r. nr (...) w przedmiocie zasiłku okresowego postanawia: oddalić zażalenie.

Uzasadnienie faktyczne

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie, postanowieniem z dnia 29 września 2016 r., sygn. akt II SA/Lu 184/16, odmówił wyłączenia sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie: Joanny Cylc-Malec, Jerzego Drwala, Marty Laskowskiej-Pietrzak, Marii Wieczorek-Zalewskiej, Jerzego Dudka, Ewy Kowalczyk, Witolda Falczyńskiego, Grażyny Pawlos-Janusz, Bogusława Wiśniewskiego, Jacka Czai, Roberta Hałabisa oraz umorzył postępowanie w zakresie wniosku o wyłączenie sędziego Krystyny Sidor od orzekania w sprawie ze skargi T. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Lublinie z dnia (...) stycznia 2016 r. w przedmiocie zasiłku okresowego.

Sąd pierwszej instancji wskazał, że skarżąca w uzasadnieniu wniosku o wyłączenie ww. sędziów zakwestionowała bezstronność wymienionych sędziów, zarzucając im dopuszczanie się bezprawia.

Z oświadczeń złożonych przez sędziów wynika, że nie znajdują oni podstaw do wyłączenia ich od orzekania w tej sprawie. Podkreślili, że strony skarżącej nie znają osobiście, a jedynie jako stronę postępowań sądowych. Ponadto, w ich ocenie, nie zachodzą żadne inne okoliczności, które mogłyby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do ich bezstronności w tej sprawie. Sędzia Krystyna Sidor nie złożyła oświadczenia w związku z przejściem w stan spoczynku.

Rozpoznając złożony wniosek Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie przytoczył treść art. 18 § 1 i 19 p.p.s.a. i stwierdził, że w rozpoznawanej sprawie nie zachodzą okoliczności, o których mowa w powołanych przepisach, obligujące sąd do wyłączenia sędziów wymienionych we wniosku skarżącej od rozpoznania niniejszej sprawy. Z wyjaśnień złożonych przez sędziów, na podstawie art. 22 § 2 p.p.s.a., nie wynika, by istniały jakiekolwiek podstawy do ich wyłączenia od orzekania w niniejszej sprawie. W przypadku jednego z sędziów Sąd uznał wniosek za bezprzedmiotowy, ponieważ sędzia od dłuższego czasu nie pełni urzędu po przejściu w stan spoczynku.

Ponadto Sąd podkreślił, że instytucja wyłączenia sędziego nie może być traktowana jako możliwość eliminowania z postępowania sędziów, których strona uznaje za nieodpowiadających jej subiektywnie pojmowanemu interesowi. Sam fakt, że sędzia, którego wyłączenia domaga się strona skarżąca, orzekał w innej sprawie z jej udziałem i wydał niekorzystne dla niej orzeczenie, nie stanowi wystarczającej przesłanki uzasadniającej, wyłączenie sędziego (postanowienia NSA: z dnia 22 lutego 2008 r., II FZ 60/08, ONSAiWSA 2008, Nr 6, poz. 97 oraz z dnia 27 września 2005 r., I OZ 939/05, niepubl.).

W zażaleniu na powyższe postanowienie skarżąca wniosła o jego uchylenie.

Uzasadnienie prawne

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie jest zasadne.

Instytucja wyłączenia sędziego od orzekania w sprawie regulowana jest przepisami Rozdziału 5 Działu I ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 z późn. zm.). Art. 18 § 1 p.p.s.a. zawiera zamknięty katalog przesłanek, dla których wyłączenie sędziego winno nastąpić z urzędu, zaś wyłączenie dokonywane na wniosek strony uregulowane jest art. 19 p.p.s.a.

Należy uznać, że Sąd pierwszej instancji zasadnie ocenił, iż nie zachodzą okoliczności, które uzasadniałyby uwzględnienie wniosku o wyłączenie wymienionych we wniosku skarżącej sędziów od orzekania w niniejszej sprawie. Za taką okoliczność nie mogą być uznane wskazywane przez skarżącą zastrzeżenia co do sposobu prowadzenia innych spraw z udziałem skarżącej przez ww. sędziów. Przeświadczenie strony co do tego, że sędzia prowadzi proces wadliwie, z naruszeniem przepisów prawa, nie stanowi przesłanki uzasadniającej w myśl art. 19 p.p.s.a. wyłączenia sędziego, albowiem merytoryczne kwestionowanie rozstrzygnięć sądu może odbywać się za pomocą przysługujących stronie środków zaskarżenia.

Podkreślenia wymaga, że wątpliwość co do bezstronności sędziego musi być uzasadniona, co wiąże się z przedstawieniem odpowiedniej argumentacji przez stronę w jej wniosku i należy ją odnieść do ewentualnego braku bezstronności w konkretnej sprawie. Skarżąca nie wskazała obiektywnych i realnych podstaw wyłączenia sędziów, uzasadniających wątpliwość co do zachowania bezstronności tych sędziów. Wskazane we wniosku okoliczności mają subiektywny charakter i wynikają z niezadowolenia skarżącej z prowadzenia przez wskazanych sędziów innych spraw z jej udziałem. Podejmowanie zaś przez sędziów w innych sprawach, w których skarżąca była stroną, czynności nieodpowiadających oczekiwaniom skarżącej nie może stanowić podstawy do zastosowania instytucji wyłączenia sędziego w sprawie niniejszej.

Ponadto należy wskazać, iż wydanie postanowienia w przedmiocie wyłączenia sędziego musi być poprzedzone złożeniem wyjaśnień przez sędziego, którego wniosek dotyczy. Jak stwierdził Sąd Najwyższy: "Autorytet moralny sędziego przemawia za wiarygodnością złożonego wyjaśnienia i jeżeli strona żądająca wyłączenia zaprzecza prawdziwości, obowiązana jest wskazać i udowodnić okoliczności, które by podważały wiarygodność oświadczenia sędziego" (postanowienie SN z 25 sierpnia 1971 r., sygn. akt I CZ 121/71, OSN 1972, poz. 55). Sędziowie, których wyłączenia domagała się skarżąca, złożyli pisemne oświadczenia, że ze skarżącą nie łączą ich relacje osobiste, a skarżącą znają jedynie jako stronę postępowań sądowych. Wyjaśnili, że nie istnieją okoliczności tego rodzaju, że mogłyby wywołać uzasadnione wątpliwości co do ich bezstronności w tej sprawie. Oświadczyli również, że nie zachodzą również okoliczności, o których mowa w art. 18 p.p.s.a. Sędzia Krystyna Sidor nie złożyła oświadczenia w związku z przejściem w stan spoczynku.

Tym samym, wobec niewskazania jakichkolwiek okoliczności, które mogłyby podważyć prawdziwość tych oświadczeń, stwierdzić trzeba, że postanowienie Sądu pierwszej instancji odmawiające wyłączenia wskazanych wyżej sędziów i umarzające postępowanie w zakresie wniosku o wyłączenie sędziego Krystyny Sidor odpowiada prawu.

Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, w oparciu o art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.