Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 1990089

Postanowienie
Naczelnego Sądu Administracyjnego
z dnia 13 listopada 2015 r.
I OZ 1476/15

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia NSA Ewa Dzbeńska.

Sentencja

Naczelny Sąd Administracyjny po rozpoznaniu w dniu 13 listopada 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia W. M. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 27 sierpnia 2015 r., sygn. akt II SA/Bk 430/15 o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi W. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Białymstoku z dnia (...) marca 2015 r., nr (...) w przedmiocie umieszczenia w domu pomocy społecznej postanawia: oddalić zażalenie.

Uzasadnienie faktyczne

Postanowieniem z dnia 27 sierpnia 2015 r., sygn. akt II SA/Bk 430/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku odmówił W. M. przywrócenia terminu do wniesienia skargi.

W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że postanowieniem z dnia 25 czerwca 2015 r. została odrzucona skarga W. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Białymstoku z dnia (...) marca 2015 r. w przedmiocie umieszczenia w domu pomocy społecznej.

We wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi skarżąca wskazała, że w okresie 10 kwietnia - 10 maja 2015 r. wypadły dwa dni Świąt Wielkanocnych w kościele prawosławnym i grecko-katolickim. Ze względu na wielokulturowość województwa podlaskiego w większości miejscowości były to dni wolne od pracy. Wskazała, że w jej miejscowości (Bielsk Podlaski) w dniach 12 i 13 kwietnia 2015 r. pracowały sklepy spożywcze, policja, straż pożarna, szpital, natomiast w poniedziałek dodatkowo pełniły dyżury: przychodnie lekarskie, poczta, sąd, prokuratura, urzędy, hotele i restauracje. Ponadto w okresie tym wypadły dwa dni świąt państwowych 1 maja i 3 maja 2015 r. W powyższych okolicznościach nastąpił niespodziewany zbieg dni świątecznych, który uniemożliwił dochowanie skarżącej terminu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku odmawiając przywrócenia terminu stwierdził, że dni ustawowo lub lokalnie wolne od pracy, przypadające nie w całym okresie trzydziestodniowym na wniesienie skargi, ale w niektórych dniach w nim przypadających, nie stanowią okoliczności zwalniającej skarżącej z winy w zachowaniu terminu, zwłaszcza że wśród dni wolnych (świątecznych) przypadały też dni robocze. Nadto ostatnim dniem upływu terminu do wniesienia skargi był poniedziałek 11 maja 2015 r., a z wniosku o przywrócenie terminu nie wynika, aby tego dnia przypadał dzień świąteczny: ustawowo lub lokalnie wolny od pracy, uniemożliwiający wniesienie skargi w ostatnim dniu na dokonanie tej czynności.

W tych okolicznościach, zdaniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku, należy przyjąć, że uchybienie terminowi wynikało z niedochowania przez skarżącą reguł należytej staranności w dbaniu o własne sprawy, a to nie pozwala ocenić, że spóźnienie było spowodowane okolicznościami wyłączającymi winę strony.

Zażalenie na powyższe zarządzenie złożyli W. M., zarzucając:

1)

sprzeczność istotnych ustaleń z treścią zebranego w sprawie materiału dowodowego poprzez niesłuszne przyjęcie, iż uchybienie terminowi wynikało z niedochowania przez skarżącą należytej staranności w dbaniu o własne sprawy, albowiem dni ustawowo lub lokalnie wolne od pracy przypadały w niektórych dniach trzydziestodniowego okresu do wniesienia skargi zaś ostatni dzień upływu terminu nie był dniem świątecznym, w sytuacji gdy ponad osiemdziesięcioletni wiek skarżącej oraz wynikająca z niego obniżona sprawność, w tym co do poznania i zrozumienia prawa wywołały u skarżącej błąd, iż ze względu na wypadające w terminie na wniesienie skargi święta uległ on wydłużeniu;

2)

naruszenie przepisów postępowania, które miały istotny wpływ na wynik sprawy, a mianowicie art. 53 § 1 w zw. z art. 86 § 3 p.p.s.a. poprzez odmówienie skarżącej przywrócenia terminu do wniesienia skargi, pomimo iż zaskarżoną decyzją skarżąca nie została pouczona co do sposobu obliczania trzydziestodniowego terminu na wniesienie skargi.

Uzasadnienie prawne

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.), dalej powoływanej jako "p.p.s.a.", jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. W świetle art. 87 § 1 i § 2 p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, zaś w piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Ponadto, równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 p.p.s.a.). Oznacza to, że sąd może przywrócić termin jedynie pod warunkiem wniesienia prośby o jego przywrócenie w ciągu siedmiu dni od ustania przyczyny uchybienia terminu z równoczesnym dopełnieniem czynności, dla której termin był określony oraz uprawdopodobnieniem przez wnioskodawcę braku winy w uchybieniu terminu.

Wyjaśnić należy, że brak winy w uchybieniu terminu powinien być oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy oraz przy braniu pod uwagę także uchybień spowodowanych nawet lekkim niedbalstwem. Przywrócenie terminu ma bowiem charakter wyjątkowy i nie jest możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Może mieć zatem miejsce tylko wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Przywrócenia uchybionego terminu nie uzasadniają niedostateczna staranność w prowadzeniu własnych spraw, czy też nieznajomość prawa (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 lipca 2008 r., sygn. akt. II OZ 712/08).

Odnosząc się do argumentów powołanych w zażaleniu wskazać należy, że nieuwagi, czy też błędnego obliczenia terminów nie można kwalifikować jako brak winy. Nieporadność i podeszły wiek również nie stanowią usprawiedliwienia dla przywrócenia terminu do dokonania czynności procesowej. Na uwzględnienie nie zasługuje również podnoszona okoliczność o nieprawidłowym pouczeniu strony o terminie do wniesienia skargi. W zaskarżonej decyzji z dnia (...) marca 2015 r. organ prawidłowo pouczył skarżącą, że na decyzję służy stronie skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku, za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławcze w Białymstoku, w terminie 30 dni od daty jej otrzymania.

Podzielić zatem należy stanowisko Sądu I instancji, że argumenty wskazane we wniosku o przywrócenie terminu nie pozwalały na przyjęcie, iż został uprawdopodobniony brak winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi.

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 z związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.