Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 1986179

Postanowienie
Naczelnego Sądu Administracyjnego
z dnia 29 października 2015 r.
I OZ 1384/15

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia NSA Izabella Kulig-Maciszewska.

Sentencja

Naczelny Sąd Administracyjny po rozpoznaniu w dniu 29 października 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia A. G. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 20 maja 2015 r. sygn. akt II SA/Ke 257/15 wzywające do uiszczenia opłaty kancelaryjnej za odpis orzeczenia z uzasadnieniem w sprawie ze skargi A. G. na postanowienie Prezydenta Miasta Kielce z dnia 4 lutego 2015 r. znak: (...) w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do złożenia wezwania do usunięcia naruszenia prawa postanawia: oddalić zażalenie.

Uzasadnienie faktyczne

Wyrokiem z dnia 14 maja 2015 r., sygn. akt II SA/Ke 257/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach oddalił skargę A. G. na postanowienie Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie w Kielcach działającego z upoważniania Prezydenta Miasta Kielce z dnia 4 lutego 2015 r. w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do złożenia wezwania do usunięcia naruszenia prawa.

Skarżący wnioskiem z dnia 20 maja 2015 r. wystąpił do Sądu o sporządzenie uzasadnienia ww. wyroku.

Przewodniczący Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach zarządzeniem z dnia 20 maja 2015 r. wezwał skarżącego do uiszczenia opłaty kancelaryjnej w kwocie 100 zł w terminie 7 dni pod rygorem jej ściągnięcia w trybie egzekucyjnym.

Zażalenie na powyższe zarządzenie wniósł skarżący, wnosząc o jego uchylenie.

Zdaniem skarżącego niniejsza skarga została wniesiona w sprawie, o której mowa w art. 239 pkt 1 lit. d p.p.s.a. w związku z czym skarżący nie ma obowiązku uiszczania kosztów sądowych.

Uzasadnienie prawne

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zawiera usprawiedliwionych podstaw.

Zgodnie z art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.) - dalej p.p.s.a., strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Opłatami sądowymi są natomiast, zgodnie z treścią art. 212 § 1 p.p.s.a., wpis i opłata kancelaryjna.

W myśl art. 234 § 2 p.p.s.a. opłatę kancelaryjną pobiera się między innymi za odpis orzeczenia z uzasadnieniem, doręczonego na skutek żądania zgłoszonego w terminie siedmiodniowym od ogłoszenia orzeczenia. Opłatę tę pobiera się przy zgłoszeniu wniosku o sporządzenie uzasadnienia orzeczenia i jego doręczenie. Jeżeli opłata nie została uiszczona, przewodniczący obowiązany jest zarządzić jej ściągnięcie od strony, która złożyła wniosek.

Natomiast zgodnie z § 2 rozporządzenie z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości opłat kancelaryjnych pobieranych w sprawach sądowoadministracyjnych (Dz. U. Nr 221, poz. 2192) opłatę kancelaryjną za odpis orzeczenia z uzasadnieniem doręczony na skutek wniosku o sporządzenie uzasadnienia orzeczenia, zgłoszonego w terminie siedmiu dni od ogłoszenia orzeczenia albo doręczenia odpisu sentencji orzeczenia, pobiera się w kwocie 100 złotych.

W przedmiotowej sprawie skarżący złożył wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego dnia 14 maja 2015 r. oddalającego jego skargę na postanowienie na postanowienie Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie w Kielcach działającego z upoważniania Prezydenta Miasta Kielce z dnia 4 lutego 2015 r. w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do złożenia wezwania do usunięcia naruszenia prawa. W tym stanie rzeczy skarżący zasadnie został wezwany do uiszczenia opłaty kancelaryjnej w wysokości 100 zł.

Odnosząc się do argumentacji przedstawionej w zażaleniu, że z uwagi na treść art. 239 pkt 1 lit. d p.p.s.a. skarżący winien być zwolniony z obowiązku ponoszenia kosztów sądowych, wyjaśnić należy, iż przepis ten nie znajduje w niniejszej sprawie zastosowania. Określenie "sprawa ze stosunku pracy i stosunków służbowych" oznacza, że chodzi o sprawę, której przedmiot wyznacza określony stosunek prawny, którego źródłem są przepisy prawa regulujące treść oraz strony tego stosunku prawnego. Zatem sprawą ze stosunku pracy lub stosunku służbowego, o której mowa w art. 239 pkt 1 lit. d p.p.s.a., jest sprawa, której przedmiot ma swoją podstawę w stosunku pracy lub stosunku służbowym. Wskazany przepis dotyczy więc takich spraw, w których przedmiotem zaskarżonego działania lub bezczynności organu administracji publicznej jest określone rozstrzygnięcie, które wynika ze stosunku pracy lub stosunku służbowego skarżącego albo którego podstawą jest stosunek pracy lub stosunek służbowy skarżącego. Skarżący był ustanowiony kuratorem dla nieobecnego w sprawie o zwrot wypłaconych świadczeń z funduszu alimentacyjnego. Wynagrodzenie należne kuratorowi nie wynika z nawiązania stosunku pracy pomiędzy kuratorem a organem, tylko z faktu ustanowienia go przez sąd powszechny. Należy także wskazać, że w niniejszej sprawie nie ma zastosowania art. 239 pkt 3 p.p.s.a. bowiem skarżący czyniąc przedmiotem skargi postanowienie w przedmiocie przyznania wynagrodzenia, wniósł skargę nie w imieniu i interesie osoby pozostającej pod kuratelą, lecz we własnym interesie. W takiej sytuacji skoro wniesiona w niniejszej sprawie skarga nie znajduje się w katalogu ustawowych zwolnień przedmiotowych określonych w art. 239 pkt 1 i 3 p.p.s.a. uznać należy, że skarżący obowiązany jest do uiszczenia kosztów sądowych.

Z powyższych przyczyn Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 i art. 198 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.