I OZ 1251/19 - Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego

Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 2866033

Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 grudnia 2019 r. I OZ 1251/19

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia NSA Olga Żurawska-Matusiak.

Sentencja

Naczelny Sąd Administracyjny po rozpoznaniu w dniu 11 grudnia 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia K. J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 12 lipca 2019 r., sygn. akt III SA/Kr 381/19 o odrzuceniu skargi w sprawie ze skargi K. J. na czynność Komendanta Wojewódzkiego Policji w (...) w przedmiocie pisma z dnia 28 lutego 2019 r. postanawia: oddalić zażalenie

Uzasadnienie faktyczne

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowieniem z 12 lipca 2019 r., sygn. akt III SA/Kr 381/19 odrzucił skargę K. J. (dalej: "skarżący") z 15 marca 2019 r. złożoną "w związku z doręczonym pismem urzędowym Komendanta Wojewódzkiego Policji w (...) z dnia 28 luty 2019 r. numer (...), stanowiącego czynność administracyjną organu, w zakresie wniesionego do tego organu wezwania z dnia 19 luty 2019 i jak się zdaje czynność mającą stanowić załatwienie sprawy po wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie III SAB/Kr 41/17".

W uzasadnieniu Sąd pierwszej instancji wskazał, że skarga skarżącego z 15 marca 2019 r. nie czyniła zadość art. 57 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 z późn. zm., dalej: "p.p.s.a."), wobec czego, na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z 16 kwietnia 2019 r., pismem z 29 kwietnia 2019 r. został on wezwany do uzupełnienia braku formalnego skargi przez sprecyzowanie czy jej przedmiotem jest pismo z 28 lutego 2019 r. czy też niewykonanie wyroku w sprawie o sygn. akt III SAB/Kr 41/17. Skarżący nie odpowiedział na wezwanie Sądu. Termin na odpowiedź upłynął bezskutecznie 9 maja 2019 r. Dlatego też, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., Sąd odrzucił skargę skarżącego.

Na powyższe postanowienie skarżący złożył zażalenie, w którym wniósł o jego uchylenie w całości oraz uznanie wezwania z 29 kwietnia 2019 r. oraz zarządzenia z 16 kwietnia 2019 r. za niezgodne "z przepisami prawa, wymaganiami prawnymi, oraz wydanych stronniczo (...)". W ocenie skarżącego zakres jego skargi z 15 marca 2019 r. wskazywał zakres zaskarżenia.

Uzasadnienie prawne

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Zażalenie jest niezasadne.

Stosownie do treści art. 57 § 1 pkt 1 p.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności.

Wedle art. 49 § 1 p.p.s.a. jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej.

Zgodnie natomiast z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych.

Mając na uwadze treść powyższych przepisów uznać należy, że prawidłowe określenie zakresu żądania jest obowiązkiem strony skarżącej, zaś sąd administracyjny powinien poinformować o skutkach niewłaściwego wypełnienia tego obowiązku i wezwać do sprecyzowania skargi pod rygorem jej odrzucenia.

Naczelny Sąd Administracyjny w pełni podziela stanowisko wyrażone w postanowieniu NSA z 20 lutego 2018 r., sygn. akt I OZ 1251/19, iż nieokreślenie przedmiotu skargi jest brakiem istotnym, uniemożliwiającym jej rozpoznanie. Strona wezwana do sprecyzowania skargi powinna zastosować się do wezwania sądu, a tym samym uzupełnić wszystkie braki, którymi dotknięte jest złożone przez nią pismo procesowe. Nieuzupełnieniem braków skargi jest bowiem nie tylko niewykonanie wezwania, ale także jego nieprawidłowe czy niepełne wykonanie. Sąd nie może bowiem domniemywać intencji strony skarżącej i w przypadku niesprecyzowania przedmiotu skargi decydować za stronę, jakie było jej żądanie. Wskazać należy, że Sąd nie jest inicjatorem postępowania, nie jest zatem jego rolą sugerowanie, czy wskazywanie stronie przedmiotu zaskarżenia. Sąd udziela stronie jedynie niezbędnych pouczeń co do czynności procesowych i skutków ich zaniedbań, pozostawiając jej wybór konkretnego zachowania.

W rozpoznawanej sprawie Sąd pierwszej instancji wobec nieprecyzyjnej treści skargi powziął wątpliwość co do przedmiotu zaskarżenia. W konsekwencji prawidłowo, na podstawie art. 49 § 1 p.p.s.a., wezwał skarżącego do sprecyzowania skargi. Wezwanie to zostało odpowiednio i jasno sformułowane, jak również zawierało stosowne pouczenie o skutkach jego niewykonania w wymaganym terminie. Pomimo odebrania 2 maja 2019 r. przesyłki zawierającej ww. wezwanie skarżący nie uzupełnił braku formalnego skargi. Brak sprecyzowania żądania skarżącego co do przedmiotu zaskarżenia, uniemożliwiło natomiast podjęcie przez Sąd czynności wynikających z przepisów ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i dalsze prowadzenie postępowania, a w konsekwencji stanowiło obligatoryjną podstawę do odrzucenia skargi.

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., orzekł, jak w sentencji postanowienia

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.