I OZ 1235/14 - Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego

Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 1624316

Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 stycznia 2015 r. I OZ 1235/14

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia NSA Monika Nowicka.

Sentencja

Naczelny Sąd Administracyjny po rozpoznaniu w dniu 15 stycznia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia P. B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 30 października 2014 r., sygn. akt II SO/Ol 23/14 o odmowie uzupełnienia postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 16 października 2014 r., sygn. akt II SO/Ol 23/14 o oddaleniu wniosku o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi P. B. na bezczynność Prezydenta O. w zapewnieniu warunków bytowych postanawia: oddalić zażalenie

Uzasadnienie faktyczne

Postanowieniem z dnia 16 października 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie oddalił wniosek P. B.o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym z powodu oczywistej bezzasadności skargi, którą skarżący miał zamiar złożyć. Dotyczyła ona bowiem bezczynności Prezydenta O. w zakresie zapewnienia skarżącemu godziwych warunków do życia w lokalu mieszkalnym, co do którego podpisał z gminą umowę najmu.

W piśmie z dnia 21 października 2014 r. P. B. wniósł o uzupełnienie powyższego postanowienia poprzez wskazanie właściwego do wniosku organu państwa, skoro z urzędu sąd nie widział potrzeby jego przekazania według właściwości.

Oddalając postanowieniem z dnia 30 października 2014 r. ww. wniosek, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie stwierdził, że postanowienie może być uzupełnione, jeżeli sąd pominął elementy, które powinny zostać zawarte w tym rozstrzygnięciu. Postanowienie, którego uzupełnienia domagał się skarżący w niniejszej sprawie, miało zaś charakter pełny i wyczerpujący, w związku z czym nie było podstaw do jego uzupełnienia. Jest to rozstrzygnięcie merytoryczne sprawy, zaś Sąd nie miał obowiązku podejmowania żadnych dodatkowych rozstrzygnięć w sprawie, w tym zwłaszcza w przedmiocie "wskazania właściwego do wniosku organu państwa".

P. B. w złożonym na powyższe postanowienia zażaleniu, zakwestionował jego prawidłowość.

Uzasadnienie prawne

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Stosownie do treści art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.), dalej jako: "p.p.s.a." strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia - zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Przepis ten - zgodnie z art. 166 p.p.s.a.- stosuje się także do postanowień wydawanych przez sąd.

Przedmiotem postanowienia, którego uzupełnienia domaga się skarżący jest rozstrzygnięcie o przyznaniu prawa pomocy w zakresie całkowitym, które to orzeczenie zawiera. Brak jest zatem podstaw do jego uzupełnienia o wskazanie organu właściwego do rozpoznania żądania strony, skoro na Sądzie Wojewódzkim taki obowiązek nie ciążył.

W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.