I OZ 106/20 - Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego

Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 2796125

Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 lutego 2020 r. I OZ 106/20

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia NSA Elżbieta Kremer.

Sentencja

Naczelny Sąd Administracyjny po rozpoznaniu w dniu 26 lutego 2020 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia W. J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 13 listopada 2019 r., sygn. akt II SA/Lu 521/19 o odrzuceniu skargi W. J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Białej Podlaskiej z dnia (...) lipca 2019 r., nr (...) w przedmiocie usług opiekuńczych postanawia: oddalić zażalenie.

Uzasadnienie faktyczne

Postanowieniem z dnia 13 listopada 2019 r., sygn. akt II SA/Lu 521/19 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odrzucił skargę W. J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Białej Podlaskiej z dnia (...) lipca 2019 r., nr (...) w przedmiocie usług opiekuńczych.

W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, powołując się m.in. na art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 z późn. zm.), dalej powoływanej jako "p.p.s.a.", że decyzja organu II instancji została doręczona odwołującemu się w dniu 4 lipca 2019 r. Trzydziestodniowy termin do złożenia skargi upływał zatem w dniu 5 sierpnia 2019 r. (3 i 4 sierpnia 2019 r., przypadały na sobotę i dzień ustawowo wolny od pracy).

W tym stanie rzeczy Sąd uznał, że skarga - jako wniesiona z uchybieniem ustawowego terminu, podlega odrzuceniu.

Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł W. J., zarzucając naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, a to:

1) art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. w zw. z art. 53 § 1 p.p.s.a. poprzez ich niewłaściwe zastosowanie i przyjęcie, że W. J. uchybił terminowi do złożenia skargi, w sytuacji gdy w aktach sprawy znajduje się pismo skarżącego z dnia 25 lipca 2019 r. złożone bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie wskazując zaskarżoną decyzję oraz zawierające zarzuty, które Sąd powinien potraktować jako przedmiotowy środek zaskarżenia wniesiony w ustawowym terminie;

2) art. 53 § 4 p.p.s.a. poprzez jego niezastosowanie, w sytuacji gdy pismo sporządzone przez skarżącego z dnia 25 lipca 2019 r. stanowi skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Białej Podlaskiej z dnia (...) lipca 2019 r., a jego złożenie przed upływem trzydziestu dni od daty doręczenia powyższej decyzji wprost do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie uznaje się za zachowanie terminu.

W oparciu o powyższe zarzuty W. J. wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie celem rozpoznania skargi.

Uzasadnienie prawne

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Stosownie do art. 53 § 1 p.p.s.a., skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a.

W rozpoznawanej sprawie Sąd I instancji zasadnie przyjął, że skarga W. J. została wniesiona z uchybieniem terminu określonego w art. 53 § 1 p.p.s.a., czego następstwem było jej odrzucenie na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Jak wynika bowiem z akt sprawy decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Białej Podlaskiej z dnia (...) lipca 2019 r. (zawierająca prawidłowe pouczenie o sposobie i terminie wniesienia skargi) została doręczona stronie w dniu 4 lipca 2019 r. W związku z powyższym termin do wniesienia skargi upłynął w dniu 5 sierpnia 2019 r. (z uwagi na treść art. 83 § 2 p.p.s.a.). Złożenie skargi w dniu 6 sierpnia 2019 r. nastąpiło zatem po upływie ustawowego terminu do jej wniesienia.

Odnosząc się do argumentów powoływanych w zażaleniu wskazać należy, że pisma W. J. z dnia 25 lipca 2019 r. nie można było potraktować jako skargi na decyzję z dnia (...) lipca 2019 r. Zostało ono bowiem skierowane bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie, a jego charakter świadczy, że stanowiło wniosek o przyznanie prawa pomocy. Treść ww. pisma nie pozostawia wątpliwości, że skarżący oczekiwał zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika. W. J. wskazywał w nim na swoją trudną sytuację ekonomiczną, a także zwracał uwagę na problemy zdrowotne, które to okoliczności uzasadniały, w jego ocenie, przyznanie prawa pomocy. Nie było zatem podstaw, aby Sąd I instancji potraktował ww. pismo odmiennie niż oczekiwała tego sama strona.

Na marginesie Naczelny Sąd Administracyjny wskazuje, że w orzecznictwie sądów administracyjnych wyrażany jest pogląd, że w sytuacji gdy strona skarżąca jeszcze przed wniesieniem skargi występuje o przyznanie prawa pomocy w efekcie czego ustanowiony jest dla niej pełnomocnik, to osobiste działania skarżącej uniemożliwiające terminowe dokonanie czynności procesowych nie mogą wywoływać negatywnych skutków przy ustalaniu biegu terminów procesowych (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 maja 2015 r. sygn. akt I OZ 526/16; dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych; http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Jednakże aby Sąd mógł przywrócić termin do wniesienia skargi oraz nadać skardze dalszy bieg niezbędne jest wystąpienie przez ustanowionego w sprawie pełnomocnika ze stosownym wnioskiem wraz jednoczesnym uprawdopodobnieniem okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu, co w rozpoznawanej sprawie nie nastąpiło.

Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.