I OZ 1049/18 - Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego

Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 2591741

Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 listopada 2018 r. I OZ 1049/18

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia NSA Maciej Dybowski.

Sentencja

Naczelny Sąd Administracyjny po rozpoznaniu w dniu 8 listopada 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia R. S. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału VII Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 września 2018 r. sygn. akt VII SA/Wa 2121/18 o wezwaniu do uzupełnienia wpisu sądowego w sprawie ze skargi R. S. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w (...) z dnia (...) lipca 2018 r. nr (...) w przedmiocie przyznania zwrotu kosztów koniecznych wydatków związanych z wykonaniem dozoru oraz wynagrodzenia za dozór pojazdu postanawia uchylić zaskarżone zarządzenie

Uzasadnienie faktyczne

Zarządzeniem z dnia 14 września 2018 r. VII SA/Wa 2121/18, Przewodniczący Wydziału VII Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wezwał R. S. (dalej skarżący), reprezentowanego przez radcę prawnego E. K., do uzupełnienia wpisu sądowego od wniesionej skargi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w (...) z dnia (...) lipca 2018 r. nr (...) w przedmiocie przyznania zwrotu kosztów koniecznych wydatków związanych z wykonaniem dozoru oraz wynagrodzenia za dozór pojazdu, o kwotę 246 złotych. Jako podstawę wezwania Przewodniczący Wydziału wskazał art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 z późn. zm.) i § 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 z późn. zm., dalej rozporządzenie; k. 19 akt sądowych).

Zażalenie wniósł skarżący, reprezentowany przez pełnomocnika, domagając się uchylenia owego zarządzenia (k. 26-27 akt sądowych). Zaskarżonemu zarządzeniu zarzucił naruszenie § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia i wniósł o jego uchylenie oraz zasądzenie kosztów postępowania zażaleniowego wraz z kosztami zastępstwa procesowego. W uzasadnieniu zażalenia jego autorka podniosła, że w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, egzekucyjnym i zabezpieczającym obowiązuje wpis stały w wysokości 100 zł. Powołując postanowienie NSA z 24 sierpnia 2011 r. I OZ 591/11, wskazała, że skoro w przedmiotowej sprawie podstawę prawną postanowień organów administracyjnych stanowił art. 102 § 2 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2002 r. Nr 110, poz. 968 z późn. zm.), to zgodnie z § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia zasadne jest zastosowanie wpisu stałego, który skarżący uiścił.

Uzasadnienie prawne

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302, dalej p.p.s.a.), sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W myśl art. 230 § 1 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Wpis stosunkowy pobiera się w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne; w innych sprawach pobiera się wpis stały (art. 231 p.p.s.a.). Przez sprawy, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne należy rozumieć te sprawy, w których przedmiotem zaskarżenia jest kontrola legalności aktów lub czynności kreujących określoną należność pieniężną, bądź stwierdzających jej istnienie (ustalających, przyznających, orzekających, rozstrzygających, odbierających, ograniczających).

W rozpoznawanej sprawie przedmiotem zaskarżenia jest postanowienie przyznające skarżącemu określoną należność pieniężną za wydatki związane z wykonywaniem dozoru pojazdu oraz wynagrodzeniem za dozór. Skoro sprawa dotyczy należności pieniężnej, to skarżący był obowiązany do uiszczenia wpisu stosunkowego, przy czym wysokość tego wpisu jest uzależniona od wartości przedmiotu zaskarżenia. Wartość przedmiotu zaskarżenia to wartość tego co jest w skardze kwestionowane wprost lub wynika z treści skargi i jej uzasadnienia albo co wynika z istoty, charakteru i okoliczności sprawy. Za niezasadny należy zatem uznać argument podnoszony w zażaleniu, że w niniejszej sprawie winien mieć zastosowanie § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia, bowiem w tego typu sprawach mamy do czynienia z wpisem stosunkowym a nie stałym, jak twierdzi skarżący. Dał temu wyraz Naczelny Sąd Administracyjnych w zawisłych już przed tym Sądem sprawach z zażaleń R. S. na zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi na postanowienia wydane w przedmiocie zwrotu kosztów związanych z wykonaniem dozoru oraz wynagrodzenia za dozór pojazdu przesądzając (postanowienia NSA z: 28 września 2018 r. I OZ 840/18, I OZ 841/18, I OZ 842/18; 7 grudnia 2017 r. I OZ 1759/17 i I OZ 1760/17). Naczelny Sąd Administracyjny w niniejszym składzie podziela to stanowisko. Powołany w zażaleniu pogląd zaprezentowany w uzasadnieniu postanowienia I OZ 591/11, nie ma zastosowania w przedmiotowej sprawie. Skarżący kwestionuje wysokość przyznanej kwoty wynagrodzenia za dozór pojazdu marki (...) nr rej. (...) w okresie od dnia (...) czerwca 2004 r. do dnia (...) maja 2018 r. Wartość przedmiotu zaskarżenia stanowi różnicę pomiędzy kwotą przyznaną z tego tytułu a kwotą żądaną przez skarżącego. Od tej wartości (różnicy) obliczana jest wysokość wpisu stosunkowego. Skoro w zaskarżonym postanowieniu przyznano skarżącemu kwotę 16.800 zł tytułem wynagrodzenia za dozór pojazdu, natomiast skarżący żąda kwoty 25.200 zł, to wartość przedmiotu zaskarżenia wynosi 8.400 zł. Tym samym wpis od skargi, stosownie do treści § 1 pkt 1 rozporządzenia, wynosi w tej sprawie 336 zł. Przy wnoszeniu skargi bez wezwania uiszczona została kwota 100 zł tytułem wpisu. W takiej sytuacji skarżący winien zostać wezwany do uzupełniania wpisu w kwocie 236 zł, a nie 246 zł jak miało to miejsce w zaskarżonym zarządzeniu. Kwota wpisu została określona błędnie.

Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 185 § 1 w zw. z art. 197 § 1 i 2 i art. 198 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.