Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 1990031

Postanowienie
Naczelnego Sądu Administracyjnego
z dnia 19 listopada 2015 r.
I OW 179/15

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia NSA Marek Stojanowski (sprawozdawca).

Sentencja

Naczelny Sąd Administracyjny po rozpoznaniu w dniu 19 listopada 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku Prezydenta m.st. Warszawy o rozstrzygnięcie sporu o właściwość pomiędzy Prezydentem m.st. Warszawy a Burmistrzem Miasta i Gminy Koprzywnica w przedmiocie wskazania organu właściwego do rozpoznania wniosku E. S. o skierowanie do domu pomocy społecznej i przyznanie zasiłku celowego postanawia:

1.

umorzyć postępowanie z wniosku o rozstrzygniecie sporu o właściwość;

2.

zwrócić Prezydentowi m.st. Warszawy - ze środków budżetowych Naczelnego Sądu Administracyjnego - kwotę 100 (sto) złotych tytułem uiszczonego wpisu od wniosku.

Uzasadnienie faktyczne

Prezydent m.st. Warszawy wystąpił do Naczelnego Sądu Administracyjnego o rozstrzygnięcie sporu o właściwość pomiędzy Prezydentem m.st. Warszawy a Burmistrzem Miasta i Gminy Koprzywnica w przedmiocie wskazania organu właściwego do rozpoznania wniosku E. S. o skierowanie do domu pomocy społecznej i przyznanie zasiłku celowego.

W odpowiedzi na wniosek Burmistrz Miasta i Gminy Koprzywnica uznał swoją właściwość do rozpoznania wniosku E. S. o skierowanie do domu pomocy społecznej i przyznanie zasiłku celowego.

Wobec stanowiska Burmistrz Miasta i Gminy Koprzywnica, wnioskodawca tj. Prezydent m.st. Warszawy pismem z dnia 5 października 2015 r. cofnął swój wniosek o rozstrzygnięcie sporu o właściwość.

Uzasadnienie prawne

Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Zgodnie z art. 15 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 - dalej w skrócie p.p.s.a.), do rozstrzygania sporów, o których mowa w art. 4, oraz do rozpoznawania innych spraw należących do właściwości Naczelnego Sądu Administracyjnego na mocy odrębnych ustaw stosuje się odpowiednio przepisy o postępowaniu przed wojewódzkim sądem administracyjnym. Stosownie do art. 64 § 3 p.p.s.a. do wniosku stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej.

W myśl art. 60 p.p.s.a. skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę, sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania (art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a.). Przepis art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. ma odpowiednie zastosowanie do wniosku o rozstrzygnięcie sporu o właściwość.

Stwierdzając, że w przedmiotowej sprawie nie występują przesłanki niedopuszczalności cofnięcia wniosku, o których mowa w art. 60 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny uznał cofnięcie wniosku za skuteczne i umorzył postępowanie sądowe w tej sprawie na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 w zw. z art. 64 § 3 i art. 15 § 2 p.p.s.a. O zwrocie wpisu sądowego od wniosku Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. w zw. z art. 64 § 3 i art. 15 § 2 p.p.s.a.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.