Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 1149484

Postanowienie
Naczelnego Sądu Administracyjnego
z dnia 20 grudnia 2011 r.
I OW 138/11

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia NSA Joanna Runge-Lissowska (spr.).

Sędziowie NSA: Leszek Leszczyński, Małgorzata Masternak-Kubiak.

Sentencja

Naczelny Sąd Administracyjny po rozpoznaniu w dniu 20 grudnia 2011 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku Prezydenta Miasta Krakowa o rozstrzygnięcie sporu o właściwość pomiędzy Prezydentem Miasta Krakowa a Wójtem Gminy Zakrzew w przedmiocie wskazania organu właściwego do rozpoznania wniosku M.C. o skierowanie do domu pomocy społecznej postanawia wskazać Prezydenta Miasta Krakowa jako organ właściwy w sprawie

Uzasadnienie faktyczne

Wnioskiem z dnia 1 września 2011 r. Prezydent Miasta Krakowa wystąpił o rozstrzygnięcie sporu o właściwość, jaki powstał pomiędzy nim a Wójtem Gminy Zakrzew w sprawie skierowania M. C. do domu pomocy społecznej. Wniosek ten jest skutkiem postanowienia Wójta Gminy Zakrzew z dnia (...) lipca 2011 r. nr (...), którym uznał się on za organ niewłaściwy do rozpoznania ww. sprawy, przekazanej mu przez Prezydenta Miasta Krakowa pismem z dnia 21 lipca 2011 r. wg właściwości, wraz z dokumentacją zgromadzoną w związku z wnioskiem M. C. z dnia (...) czerwca 2011 r. o skierowanie do domu pomocy społecznej.

We wniosku o rozstrzygnięcie sporu Prezydent wyjaśnił, że M. C. jest objęta pomocą społeczną Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w Krakowie (zasiłek stały i okresowy), przebywa na terenie Krakowa w Schronisku dla Bezdomnych Kobiet, a jej ostatnim miejsce zamieszkania na pobyt stały jest Z. Prezydent podkreślił, że pomoc społeczna jest udzielana M. C. jako osobie bezdomnej, gdyż za taką należy uznać osobę niezamieszkującą w lokalu mieszkalnym w rozumieniu przepisów o ochronie praw lokatorów i mieszkaniowym zasobie gminy i niezameldowaną na pobyt stały, a także niezamieszkującą w lokalu mieszkalnym i zameldowaną na pobyt stały w lokalu, w którym nie ma możliwości zamieszkania, o czym stanowi art. 6 ust. 8 ustawy o pomocy społecznej.

Zdaniem Prezydenta sytuacja M. C. spełnia przesłanki tego przepisu, bowiem nie zamieszkuje ona w lokalu mieszkalnym przeznaczonym na stały pobyt w celu zaspokojenia swoich potrzeb mieszkaniowych, gdyż Schronisko dla Bezdomnych Kobiet jest przeznaczone na krótkotrwały pobyt osób. W takiej sytuacji, stwierdził Prezydent, zastosowanie ma art. 101 ust. 2 ustawy o pomocy społecznej wskazujący jako organ właściwy gminę ostatniego miejsca zameldowania na pobyt stały, a taką jest Gmina Zakrzew.

Prezydent wniósł o wskazanie Wójta Gminy Zakrzew jako organu właściwego.

Wójt Gminy Zakrzew, odpowiadając na wniosek, podkreślił, że z akt sprawy wynika, iż M. C. od 1995 r. przebywa poza miejscem zameldowania na pobyt stały i nie utrzymuje kontaktów z rodziną, natomiast przebywa w Krakowie, tam również otrzymuje pomoc społeczną, zasiłek stały i okresowy, a wobec tego w sprawie powinien mieć zastosowanie art. 101 ust. 1 ustawy o pomocy społecznej, określający właściwość gminy zgodnie z miejscem zamieszkania. Takim miejscem, zdaniem Wójta, jest Kraków, co wynika z art. 25 k.c., nie można bowiem M. C. traktować jako osoby bezdomnej, gdyż jej przypadek nie wyczerpuje dyspozycji z art. 6 ust. 8 ustawy o pomocy, a nadto choć ma ona możliwość zamieszkania w domu rodzinnym nie korzysta z niej od lat.

W piśmie procesowym z 17 października 2011 r. Prezydent Miasta Krakowa nie zgodził się z argumentacją Wójta, podkreślając, że Martę C. należy traktować jako osobę bezdomną.

Uzasadnienie prawne

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

W sprawie skierowania M. C. do domu pomocy społecznej powstał negatywny spór o właściwość miejscową, bowiem każdy z organów w nim biorący udział nie uznaje się za właściwy do załatwienia sprawy. Prezydent Miasta Krakowa uważa, że w sprawie powinien mieć zastosowanie art. 101 ust. 2 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz. U. z 2009 r. Nr 175, poz. 1362 ze zm.).dalej "ustawa", podczas gdy zdaniem Wójta Gminy Zakrzew właściwość organu wynika z art. 101 ust. 1 ustawy.

Z akt sprawy wynika, że M. C. przebywa na terenie Krakowa i tam koncentruje się jej życie (nauka, leczenie, utrzymanie z pomocy społecznej). Stan taki, jak wynika z wyjaśnień ojca M. C., zamieszkałego w gminie Zakrzew, trwa od 1995 r., kiedy to wyprowadziła się z domu i nie utrzymuje kontaktów z rodziną.

W takiej sytuacji właściwość miejscową organu należy wyznaczyć zgodnie z art. 101 ust. 1 ustawy. Stanowi on, że właściwość tę ustala się wg miejsca zamieszkania osoby ubiegającej się o świadczenie. Ustawa nie definiuje pojęcia "miejsca zamieszkania", a wobec tego należy odnieść to pojęcie do Kodeksu cywilnego. Artykuł 25 k.c. stanowi, że miejscem zamieszkania osoby fizycznej jest miejscowość, w której osoba przebywa z zamiarem stałego pobytu. Jak powiedziano wyżej, z akt sprawy wynika dowodnie, iż takim miejscem dla M. C. jest miasto Kraków, a nie gmina Zakrzew, zatem to Prezydenta Miasta Krakowa należy uznać za organ właściwy w sprawie.

Wobec powyższego orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 15 w związku z art. 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.