Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 2771307

Postanowienie
Naczelnego Sądu Administracyjnego
z dnia 28 stycznia 2020 r.
I OSK 3317/19

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia NSA Tamara Dziełakowska.

Sentencja

Naczelny Sąd Administracyjny po rozpoznaniu w dniu 28 stycznia 2020 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku G. U. o dopuszczenie do udziału w postępowaniu w sprawie ze skarg kasacyjnych Gminy (...) oraz Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 15 lipca 2019 r. sygn. akt IV SA/Wa 18/19 w sprawie ze skargi M. J. na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia (...) października 2018 r. nr (...) w przedmiocie wprowadzenia zmian w ewidencji gruntów i budynków postanawia: odmówić G. U. dopuszczenia do udziału w postępowaniu.

Uzasadnienie faktyczne

M. J. wystąpił z wnioskiem o ujawnienie w ewidencji gruntów i budynków zmian wynikających z opracowania geodezyjnego (...).

Decyzją z (...) sierpnia 2018 r. Starosta Pruszkowski orzekł:

I. o aktualizacji informacji zawartych w ewidencji gruntów i budynków, mającej na celu ujawnienie nowych danych ewidencyjnych oraz zastąpienie danych niezgodnych z obowiązującymi standardami technicznymi odpowiednimi danymi zgodnymi z obowiązującymi standardami technicznymi, na podstawie opracowania geodezyjnego o identyfikatorze (...), przyjętego do powiatowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego w dniu 17 sierpnia 2017 r. poprzez:

1) wydzielenie z działki ewidencyjnej nr (...) położonej w obrębie (...):

a) działki nr (...)/1 (...),

b) działki (...)/2 (...),

2) wykazanie w części graficznej bazy danych ewidencji gruntów i budynków:

a) położenia punktów granicznych oznaczonych w ww. opracowaniu geodezyjnym jako (...) pomiędzy działką nr (...)/1 (...), a działkami nr (...)/2, (...) (...) w sposób ustalony i wskazany na gruncie, opisany szczegółowo w protokole wyznaczenia punktów granicznych uprzednio ujawnionych w ewidencji gruntów i budynków z dnia 26 lipca 2017 r.,

b) wynikającego z powyższego przebiegu granic pomiędzy działką nr (...)/1 (...) a działkami nr (...)/2, (...) (...) od punktu (...) przez punkty (...) do punktu (...), zgodnie z protokołem wyznaczenia punktów granicznych uprzednio ujawnionych w ewidencji gruntów i budynków z dnia 26 lipca 2017 r.,

3) wydzielenie z działki ewidencyjnej nr (...)/1 (...):

a) działki nr (...)/4 (...),

b) działki nr (...)/5 (...).

4) wykazanie w części graficznej bazy danych ewidencji gruntów i budynków:

a) położenia punktów granicznych oznaczonych w ww. opracowaniu geodezyjnym jako (...) pomiędzy działką nr (...)/4 (...), a działkami nr (...)/1, (...)/5 (...) oraz działkami ewidencyjnymi nr (...) (...) w sposób ustalony i wskazany na gruncie, opisany szczegółowo w protokole wyznaczenia punktów granicznych uprzednio ujawnionych w ewidencji gruntów i budynków z dnia 26 lipca 2017 r.,

b) wynikającego z powyższego przebiegu granic pomiędzy działką nr (...)/4 (...) a działkami nr (...)/1, (...)/5 (...) oraz działkami ewidencyjnymi nr (...) (...) od punktu (...) przez punkty (...) do punktu (...), zgodnie z protokołem wyznaczenia punktów granicznych uprzednio ujawnionych w ewidencji gruntów i budynków z dnia 26 lipca 2017 r.,

II. o odmowie aktualizacji informacji zawartych w ewidencji gruntów i budynków na podstawie opracowania geodezyjnego o identyfikatorze (...), przyjętego do powiatowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego w dniu 17 sierpnia 2017 r. w części dotyczącej użytków gruntowych działek nr (...)/1, (...)/4 (...).

Decyzją z (...) października 2018 r. Mazowiecki Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego utrzymał w mocy decyzję organu I instancji.

Wyrokiem z 15 lipca 2019 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, po rozpoznaniu sprawy ze skargi M. J., uchylił zaskarżoną decyzję w części utrzymującej w mocy pkt II decyzji Starosty Pruszkowskiego z (...) sierpnia 2018 r. oraz pkt II tejże decyzji oraz zasądził od organu na rzecz skarżącego zwrot kosztów postępowania sądowego.

Skargi kasacyjne od powyższego wyroku złożyli: Gmina (...) oraz Mazowiecki Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego.

Odpowiedź na skargi kasacyjne złożył skarżący.

Pismem z 12 listopada 2019 r. G. U. zwróciła się do Naczelnego Sądu Administracyjnego o wyrażenie zgody na przystąpienie do ewentualnej rozprawy kasacyjnej z możliwością zabrania głosu, gdyż posiada interes prawny w sprawie. Jak wskazała, jest właścicielką działki nr (...)/7 w (...), która sąsiaduje z pasem gruntu skarżącego - działka nr (...)/4, której dotyczy sprawa. Za zgodą skarżących wnioskująca od 1984 r. użytkuje ich grunt, na którym posiada ogród i trawnik. Nadto uczestniczyła w wizji lokalnej i była bezpośrednim świadkiem stawiania przez skarżących płotu i jego rozbiórki przez Gminę.

Uzasadnienie prawne

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Wniosek nie mógł zostać uwzględniony.

Zgodnie z art. 33 § 2 zdanie pierwsze ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 z późn. zm. - zwanej dalej p.p.s.a.)" (u)dział w charakterze uczestnika może zgłosić również osoba, która nie brała udziału w postępowaniu administracyjnym, jeżeli wynik tego postępowania dotyczy jej interesu prawnego, a także organizacja społeczna, o której mowa w art. 25 § 4, w sprawach innych osób, jeżeli sprawa dotyczy zakresu jej statutowej działalności.".

W orzecznictwie sądowoadministracyjnym jednolicie przyjmuje się, że kryterium interesu prawnego, na którym jest oparta legitymacja do udziału w postępowaniu oznacza, że akt, czynność lub bezczynność organu administracji musi dotyczyć interesu prawnego danej osoby, który musi być własny, indywidualny i oparty na konkretnym przepisie prawa powszechnie obowiązującego (por. uchwała składu 7 sędziów NSA z 11 kwietnia 2005 r. sygn. akt OPS 1/04, ONSAiWSA z 2005 r. Nr 4, poz. 62). Mieć zatem interes prawny w sprawie znaczy to samo, co wskazanie przepisu prawa materialnego powszechnie obowiązującego, na którego podstawie można skutecznie żądać ochrony ze względu na zaspokojenie własnej potrzeby. Od tak pojmowanego interesu prawnego należy odróżnić interes faktyczny, to jest sytuację, w której dany podmiot swojego zainteresowania sprawą nie może poprzeć przepisami prawa materialnego.

Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, żądająca dopuszczenia do udziału w postępowaniu nie wykazała, aby wynik sprawy dotyczył jej interesu prawnego. We wniosku nie powołała się na żaden przepis prawa materialnego, z którego mógłby wynikać jej interes prawny w tym postępowaniu, jak również nie wynika on z faktu bycia właścicielem nieruchomości sąsiedniej, której nie dotyczyła aktualizacja informacji zawartych w ewidencji gruntów i budynków. Także ogólnikowe powoływanie się na użytkowanie nieruchomości strony skarżącej w świetle ustawy z 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (tekst jedn.: Dz. U. z 2018 r. poz. 650 z późn. zm.), a szczególnie art. 24 ust. 2a tej ustawy, nie miało znaczenia dla sprawy, gdyż nie wskazuje, jakich konkretnych, indywidualnych praw i obowiązków wnioskodawcy, chronionych prawem miałaby dotyczyć skarżona decyzja, szczególnie w kontekście - jak deklaruje strona wnioskująca - posiadanego na niej trawnika i ogrodu. Fakt natomiast, że żądająca dopuszczenia do udziału w postępowaniu zna okoliczności niniejszej sprawy, a nawet uczestniczyła w niektórych jego czynnościach, może dowodzić co najwyżej posiadanego interesu faktycznego, ale nie prawnego.

Mając powyższe na względzie, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 33 § 2 w związku z art. 193 p.p.s.a. orzekł jak sentencji postanowienia.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.