Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 2036087

Wyrok
Naczelnego Sądu Administracyjnego
z dnia 18 lutego 2016 r.
I OSK 3031/15

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia NSA Monika Nowicka.

Sędziowie: NSA Aleksandra Łaskarzewska (spr.), del. WSA Dorota Apostolidis.

Sentencja

Naczelny Sąd Administracyjny po rozpoznaniu w dniu 18 lutego 2016 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej Gminy Limanowa od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 29 maja 2015 r. sygn. akt III SA/Kr 1936/14 w sprawie ze skargi Gminy Limanowa na rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody Małopolskiego z dnia (...) września 2014 r. nr (...) w przedmiocie stwierdzenia nieważności Zarządzenia Nr (...) Wójta Gminy Limanowa z dnia (...).05.2014 r. w sprawie powierzenia stanowiska Dyrektora Szkoły Podstawowej w N. oddala skargę kasacyjną

Uzasadnienie faktyczne

Wyrokiem z dnia 29 maja 2015 r., sygn. akt III SA/Kr 1936/14, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił skargę Gminy Limanowa na rozstrzygniecie nadzorcze Wojewody Małopolskiego z dnia (...) września 2014 r. nr (...) w przedmiocie stwierdzenia nieważności Zarządzenia Nr (...) Wójta Gminy Limanowa z dnia (...).5.2014 r. w sprawie powierzenia stanowiska Dyrektora Szkoły Podstawowej w N.

Wyrok powyższy zapadł w następujących okolicznościach faktycznych i prawnych:

Zarządzeniem nr (...) z dnia (...).05.2014 r., Wójt Gminy Limanowa powierzył M. G. stanowisko dyrektora Szkoły Podstawowej w N. na okres 4 lat szkolnych i 3 miesięcy, tj. od 1 czerwca 2014 r. do 31 sierpnia 2018 r. w wyniku rozstrzygnięcia konkursu ogłoszonego przez ten organ zarządzeniem nr (...) z dnia (...)03.2014 r.

Wojewoda Małopolski, po przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego, w dniu (...).09.2014 r. wydał rozstrzygnięcie nadzorcze Nr (...), w którym stwierdził, że zarządzenie Wójta Gminy Limanowa nr (...) zostało podjęte z istotnym naruszeniem art. 36a ust. 1 i 2 ustawy o systemie oświaty (tekst jedn.: Dz. U. z 2004 r. Nr 256, poz. 2575 z późn. zm.) w związku z art. 92 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym.

Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na powyższe rozstrzygnięcie nadzorcze złożył w dniu 27 października 2014 r. działający w imieniu Gminy Limanowa Wójt Gminy Limanowa, wnosząc o jego uchylenie w całości.

W odpowiedzi na skargę Wojewoda Małopolski podtrzymał swoje stanowisko wyrażone w zaskarżonym rozstrzygnięciu nadzorczym i wniósł o jej oddalenie w całości.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie uznając skargę za niezasadną wskazał, że kontrolę Sądu w niniejszej sprawie zainicjowała skarga Gminy Limanowa na rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody Małopolskiego stwierdzające nieważność zarządzenia Wójta Gminy Limanowa z dnia (...) maja 2014 r. powierzającego M. G. stanowisko dyrektora Szkoły Podstawowej w N. Niniejsza skarga wniesiona więc została na podstawie art. 3 § 3 pkt 7 p.p.s.a. w związku z 98 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (j.t. Dz. U. z 2013 r. poz. 594 z późn. zm., zwana dalej u.s.g.).

Sąd I instancji wskazał, że trafny jest pogląd Wojewody Małopolskiego o wydaniu opisanego powyżej zarządzenia powierzającego M. G.stanowisko dyrektora szkoły z istotnym naruszeniem art. 36a ust. 1 i 2 ustawy o systemie oświaty. Zasadnie powołał się organ nadzoru na skutki wyroku wydanego przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w dniu 25 lutego 2014 r. w sprawie o sygn. III SA/Kr 1342/13, w którym Sąd stwierdził nieważność zarządzenia Wójta Gminy Limanowa w sprawie odwołania G. S. ze stanowiska Dyrektora Szkoły Podstawowej w N. Powyższy wyrok nie był kwestionowany skargą kasacyjną przez Wójta Gminy i uprawomocnił się z dniem 23 kwietnia 2014 r. Z tym dniem zatem wyeliminowane zostało z obrotu prawnego ze skutkiem ex tunc zarządzenie Nr (...) w sprawie odwołania G. S. ze stanowiska Dyrektora Szkoły Podstawowej w N. W wyniku tego wyroku, z mocą wsteczną wyeliminowane zostały skutki prawne odwołania G. S. ze stanowiska. Trafnie zatem ocenił Wojewoda, że na skutek tego wyroku Sądu odpadły przesłanki do ogłoszenia konkursu na stanowisko dyrektora tej szkoły, powołania komisji konkursowej, a w dalszej konsekwencji - nie istniały także przesłanki do powierzenia stanowiska kolejnej osobie wyłonionej w tym konkursie. Mimo to, już po wydaniu wyroku przez WSA w Krakowie, Wójt Gminy Limanowa wydał zarządzenie Nr (...) z dnia (...) marca 2014 r. o ogłoszeniu konkursu, a następnie zarządzeniem Nr (...) z dnia (...) kwietnia 2014 r. powołał Komisję Konkursową i w konsekwencji wydał zakwestionowane w niniejszej sprawie zarządzenie o powierzeniu stanowiska dyrektora szkoły M. G.

Zgodnie z przepisami ustawy o systemie oświaty stanowisko dyrektora powierza organ prowadzący daną szkołę kandydatowi wyłonionemu w drodze konkursu, jednak żaden z przepisów tej ustawy nie daje organowi prowadzącemu szkołę podstawy prawnej do wydania zarządzenia w przedmiocie powierzenia stanowiska dyrektora szkoły w czasie trwania kadencji i formalnego pełnienia funkcji przez dotychczasowego dyrektora. W niniejszym przypadku skutki prawne stwierdzenia nieważności zarządzenia o odwołaniu G. S. ze stanowiska dyrektora Szkoły Podstawowej w N. zostały wyeliminowane z mocą wsteczną, a zatem w dacie ogłaszania o konkursie, przeprowadzania postępowania konkursowego oraz powierzania stanowiska dyrektora szkoły M. G., w obrocie prawnym nie istniało zarządzenie o odwołaniu G. S. z tego stanowiska. Trafnie zatem ocenił organ nadzoru, że kontrolowane zarządzenie Wójta Gminy Limanowa o powierzeniu stanowiska M. G. zostało wydane z istotnym naruszeniem art. 36a ust. 1 i 2 ustawy o systemie oświaty. Należy zatem zaznaczyć, że zakwestionowane zarządzenie nie uwzględniało aktualnego w dacie jego podejmowania stanu faktycznego i prawnego, nie uwzględniało bowiem skutków prawnych wyroku WSA w Krakowie z dnia 25 lutego 2014 r., III SA/Kr 1342/13.

Nieuzasadniony jest podniesiony w skardze zarzut naruszenia przepisów postępowania, tj. art. 7, 77 § 1 i art. 107 § 3 k.p.a. poprzez niewyczerpujące zebranie i rozpatrzenie całego materiału dowodowego, w szczególności nie odniesienie się i niewyjaśnienie wpływu postępowania wszczętego przed Sądem Pracy przez G. S., na podstawie powództwa o odszkodowanie z tytułu wadliwego odwołania ze stanowiska dyrektora. W zaskarżonym rozstrzygnięciu nadzorczym Wojewoda rzeczywiście nie analizował zbiegu drogi administracyjnoprawnej z postępowaniem przed sądem pracy, jednakże istnienie tego zbiegu i przewidziana w systemie prawnym równoległość sądowej kontroli nie mają żadnego znaczenia dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy. Jak już wspomniano powyżej, zakwestionowane przez Wojewodę zarządzenie Wójta Gminy Limanowa miało administracyjnoprawny charakter. Kontrolując go, organ nadzoru ograniczył się do kontroli jego legalności z punktu widzenia prawa administracyjnego, niezależnie od ewentualnej ochrony stosunku pracy przysługującej przed sądem pracy i skutków, które w sferze pracy wywarła ugoda zawarta przez G. S.

Z tych samych powodów nieuzasadnione są także pozostałe zarzuty skargi tj. naruszenia art. 36a ust. 1 i 2 ustawy o systemie oświaty oraz art. 70 § 2 Kodeksu pracy. Także te zarzuty odwołują się do skutków, jakie wywarła na gruncie prawa pracy zawarta przed sądem pracy ugoda. Skutki z zakresu prawa pracy nie mają jednak - jak wykazano powyżej - znaczenia dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy. Nie może zatem odnieść zamierzonego przez skarżącego skutku argument, że był uprawniony do przeprowadzenia konkursu na stanowisko Dyrektora Szkoły Podstawowej w N. oraz powierzenia stanowiska dyrektora wyłonionej w konkursie M. G., gdyż odwołanie G. S. odniosło skutek na gruncie prawa pracy.

Skargę kasacyjną od powyższego orzeczenia złożyła skarżąca i zarzuciła na podstawie art. 174 pkt 1 p.p.s.a. naruszenie - art. 36a ust. 1 i 2 ustawy o systemie oświaty oraz art. 7 ust. 1 pkt 8 w zw. z 30 ust. 2 pkt 5 ustawy o samorządzie gminnym, poprzez ich błędną wykładnię polegającą na przyjęciu, iż skarżący nie był uprawniony do przeprowadzenia konkursu na stanowisko Dyrektora Szkoły Podstawowej w N. jak również do powierzenia stanowiska dyrektora wyłonionej w konkursie P. M. G., nie ma bowiem podstawy prawnej do powierzenia stanowiska dyrektora szkoły w czasie trwania kadencji i formalnego pełnienia funkcji przez dotychczasowego dyrektora, w sytuacji gdy odwołanie p. G. S. odniosło skutek na gruncie prawa pracy tj. zmienione zostało jej stanowisko pracy, skutkujące tym, iż na stanowisku dyrektora szkoły pojawił się wakat,

- art. 70 § 2 kodeksu pracy poprzez jego błędną wykładnię polegającą na przyjęciu, iż: a/ z dniem uprawomocnienia się wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 25 lutego 2014 r., sygn. akt III SA/Kr 1342/13 z mocą wsteczną wyeliminowane zostały skutki prawne odwołania G. S. ze stanowiska dyrektora szkoły,

b)

trafnie Wojewoda Małopolski ocenił, iż na skutek wyżej opisanego wyroku odpadły przesłanki do ogłoszenia konkursu na stanowisko dyrektora szkoły, powołania komisji konkursowej a w dalszej konsekwencji - nie istniały także przesłanki do powierzenia stanowiska kolejnej osobie wyłonionej w tym konkursie podczas gdy odwołanie to odniosło skutek na gruncie prawa pracy i spowodowało pozbawienie G. S. funkcji kierownika szkoły, bez możliwości żądania przywrócenia jej na to stanowisko pracy.

2)

na podstawie art. 174 pkt 2 p.p.s.a. naruszenie przepisów postępowania, które to naruszenie miało istotny wpływ na wynik sprawy, a mianowicie:

- art. 141 § 4 p.p.s.a. poprzez wadliwe uzasadnienie zaskarżonego wyroku, polegające na całkowitym braku rozpoznania i dokonania oceny prawnej podniesionego przez skarżącego w skardze zarzutu pozbawienia funkcji dyrektora szkoły na gruncie prawa pracy (bez możliwości żądania przywrócenia na dotychczasowe stanowisko pracy) jak również poprzez brak w uzasadnieniu wskazań co do dalszego postępowania,

- art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. w zw. z art. 134 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 151 p.p.s.a. w zw. z art. 7, 77 § 1 w zw. z art. 107 § 3 k.p.a. polegające na oddaleniu zamiast uwzględnieniu skargi, a w konsekwencji nieuchyleniu rozstrzygnięcia nadzorczego Wojewody Małopolskiego, pomimo iż nie zebrano i nie rozważono całego materiału dowodowego w niniejszej sprawie, w tym nie wyjaśniono wpływu postępowania wszczętego przez skarżącą przed sądem pracy (w trakcie którego nie mogła domagać się przywrócenia na stanowisko dyrektora szkoły), co skutkowało stwierdzeniem, iż zaskarżone rozstrzygnięcie nadzorcze jest zgodne z prawem.

W oparciu o tak sformułowane zarzuty wniesiono o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i uwzględnienie skargi Wójta Gminy Limanowa na rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody Małopolskiego oraz o zasądzenie od organu - Wojewody Małopolskiego na rzecz skarżącego -Wójta Gminy Limanowa kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa radcy prawnego według norm przepisanych.

W uzasadnieniu wskazano, że stosownie do art. 36a ust. 1 i 2 ustawy o systemie oświaty stanowisko dyrektora szkoły lub placówki powierza organ prowadzący szkołę lub placówkę, natomiast kandydata na stanowisko dyrektora szkoły lub placówki wyłania się w drodze konkursu. Zgodnie natomiast z art. 7 ust. 1 pkt 8 w zw. z 30 ust. 2 pkt 5 ustawy o samorządzie gminnym edukacja publiczna stanowi zadanie własne gminy, a zatrudniania i zwalniania kierowników gminnych jednostek organizacyjnych dokonuje Wójt.

Kolejno wskazać należy, iż zarządzenie nr (...) Wójta Gminy Limanowa z dnia (...) lipca 2013 r., (przedmiot analizy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie w sprawie pod sygn. akt III SA/Kr 1342/13) treścią którego odwołano p. G. S. z funkcji dyrektora szkoły odniosło skutek na gruncie prawa pracy, skutkiem czego Szkoła Podstawowa w N. została pozbawiona dyrektora szkoły. W skardze na rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody Małopolskiego nr (...) z dnia (...) września 2014 r. podniesiono, iż odwołanie ze stanowiska dyrektora szkoły nie powoduje rozwiązania stosunku pracy z nauczycielem, który zajmował to stanowisko. Pomimo zatem odwołania ze stanowiska dyrektora, nauczyciel pozostaje nadal w stosunku pracy i otrzymuje wynagrodzenie za pracę, pomniejszone jedynie o dodatek funkcyjny. Wojewódzki Sąd Administracyjny wydając wyrok z dnia 29 maja 2015 r., sygn. akt III SA/Kr 1936/14 dopuścił się naruszenia przepisów prawa materialnego tj. art. 36a ust. 1 i 2 ustawy o systemie oświaty oraz art. 7 ust. 1 pkl 8 w zw. z 30 ust. 2 pkt 5 ustawy o samorządzie gminnym, jak również art. 70 § 2 kodeksu pracy poprzez ich błędną wykładnię, bowiem nie znajduje uzasadnienia stwierdzenie, iż z dniem uprawomocnienia się wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 25 lutego 2014 r., sygn. akt III SA/Kr 1342/13 z mocą wsteczną wyeliminowane zostały skutki prawne odwołania ze stanowiska dyrektora szkoły, jak również nie znajduje uzasadnienia stanowisko, iż na skutek wyżej opisanego wyroku odpadły przesłanki do ogłoszenia konkursu na stanowisko dyrektora szkoły, powołania komisji konkursowej a w dalszej konsekwencji - nie istniały także przesłanki do powierzenia stanowiska kolejnej osobie wyłonionej w tym konkursie. W opinii skarżącego nie zyskuje aprobaty stwierdzenie, iż rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody Małopolskiego jest trafne. Analiza kwestii zasadności ogłoszenia konkursu na stanowisko dyrektora szkoły jak również powierzenia tej funkcji nowo wybranemu kandydatowi, nie może być rozstrzygana bez uwzględnienia faktu, iż dnia 22 października 2014 r. przez Sądem Pracy w Nowym Sączu skarżąca zawarła ze Szkołą Podstawową ugodę, na mocy której Szkoła wypłaci na jej rzecz odszkodowanie z tytułu wadliwego odwołania ze stanowiska dyrektora, a ta zrzeka się wszelkich roszczeń, które przysługiwały by jej na gruncie prawa pracy.

Akty powołania, jak i odwołania nauczyciela ze stanowiska dyrektora szkoły mają naturę prawną czynności prawa pracy, gdyż w zasadniczy sposób modyfikują nauczycielski stosunek pracy przez powierzenie bądź pozbawienie nauczyciela funkcji kierowniczej (stanowiska dyrektora określonej szkoły). Bez wątpienia odwołanie ze stanowiska dyrektora szkoły stanowi jednostronną zmianę warunków pracy lub płacy dla niego niekorzystną. Zmiana ta pozbawia go funkcji i uprawnień organu zarządzającego szkołą (art. 31 k.p.) oraz w istotny sposób uszczupla należne mu wynagrodzenie za pracę, pozbawiając go dodatku funkcyjnego. Choć odwołanie ze stanowiska na podstawie art. 38 ustawy nie stanowi wypowiedzenia warunków pracy lub płacy, to przyjmuje się, że jest to czynność prawna w wysokim stopniu zbliżona do wypowiedzenia zmieniającego (art. 42 k.p.). Analogia taka jest na tyle istotna, że Sąd Najwyższy dostrzegł podstawy, aby sięgać do przepisów art. 45 § 2 k.p. i art. 471 k.p., które odnoszą się do wypowiedzenia umowy o pracę i odpowiednio także do wypowiedzenia warunków pracy lub płacy.

W praktyce oznacza to, że były dyrektor może kwestionować przed sądem pracy zasadność odwołania i domagać się odszkodowania. Nie może natomiast żądać przywrócenia do pracy. Roszczenie o odszkodowanie w przypadku nauczyciela, który przed powierzeniem mu stanowiska dyrektora był zatrudniony w szkole na podstawie mianowania, jest ograniczone do równowartości dodatku funkcyjnego za czas, do upływu którego miało trwać pełnienie powierzonej funkcji, jednak nie więcej niż za trzy miesiące. Natomiast były dyrektor, który nie był jednocześnie nauczycielem, może domagać się równowartości całości wynagrodzenia za czas, do upływu którego miało trwać pełnienie powierzonej funkcji, jednak nie więcej niż za trzy miesiące. Powyższe stanowisko znajduje podstawy w wyroku SN z dnia 9 maja 1997 r., I PKN 138/97, OSNAPiUS 1998, Nr 9, poz. 261.

Z uwagi na powyższe argumenty słuszne jest stanowisko skarżącego, iż na stanowisku dyrektora szkoły pojawił się wakat a w związku z tym konieczne było przeprowadzenie konkursu na jej dyrektora.

Zaskarżonemu wyrokowi Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie zarzucić należy również, iż brak w uzasadnieniu wskazań co do dalszego postępowania. W uzasadnieniu ograniczono się do stwierdzenia, iż rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody Małopolskiego jest zgodne z prawem, podniesione przez skarżącego zarzuty niezasadne, nie ma jednakże wytycznych co do dalszego postępowania w sprawie, stosownie do art. 141 § 4 p.p.s.a.

Odpowiedź na skargę kasacyjną złożył organ i wniósł o jej oddalenie oraz o zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych.

W uzasadnieniu wskazał, że postępowanie odszkodowawcze toczące się przed sadem pracy jest niezależne od postępowania nadzorczego prowadzonego przez wojewodę. Zarzut o niewyczerpującym zebraniu i rozpatrzeniu materiału dowodowego w odniesieniu do postępowania wszczętego przed sądem pracy o odszkodowanie należy uznać za bezzasadny.

Uzasadnienie prawne

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Przepis art. 183 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.), dalej jako "p.p.s.a.", stanowi, że Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, bierze jednak pod rozwagę nieważność postępowania. W niniejszej sprawie nie zachodzą okoliczności skutkujące nieważnością postępowania, określone w art. 183 § 2 pkt 1 - 6 p.p.s.a., należało zatem odnieść się do zasadniczych zarzutów stanowiących istotę podstaw kasacji, które okazały się nieusprawiedliwione.

Akt odwołania dyrektora szkoły podobnie jak akt powierzenia stanowiska dyrektora szkoły jest aktem o podwójnym charakterze, wywołującym skutki zarówno w sferze prawa pracy, jak również w sferze publicznoprawnej. Zarządzenie w sprawie odwołania dyrektora szkoły stanowi jednocześnie akt o charakterze personalnym, wywołującym skutki w sferze prawa pracy i działanie organu administracyjnego podjęte w sferze administracji publicznej. Ten pierwszy skutek powoduje, że odwołany może dochodzić ochrony swego interesu prawnego w zakresie stosunków pracowniczych przed sądem pracy. Jednak podwójny skutek aktu i wywoływanie przez akt dodatkowo skutków w prawie pracy nie oznacza, że akt traci swój administracyjny charakter. Organ nadzoru może stwierdzić nieważność zarządzenia z powodu sprzeczności z przepisami art. 38 ustawy o systemie oświaty, bowiem powołanie lub odwołanie dyrektora szkoły jest sprawą z zakresu administracji publicznej ze wszystkimi tego konsekwencjami, a więc również ingerencją nadzorczą wojewody (zob. uchwała 7 Sędziów NSA z 16 grudnia 1996 r., OPS 6/96, wyrok NSA z 8 lutego 2011 r., I OSK 1362/10, wyrok NSA z 8 lutego 2013 r., I OSK 2641/12, CBOSA).

Ocena działań gminy przed sądem administracyjnym nie pozbawia prawa ochrony interesów zainteresowanych podmiotów przed innymi sądami.

A zatem wskazać należy, że akt administracyjnoprawny podlega kontroli organów nadzoru i sądów administracyjnych, niezależnie od ochrony stosunku pracy przysługującej odwołanemu dyrektorowi przed sądem pracy. W postępowaniu przed sądem administracyjnym przedmiotem badania Sądu nie są ewentualne roszczenia pracownicze odwołanego dyrektora, do których rozpatrzenia właściwy jest sąd pracy, lecz zachowanie przewidzianych przez przepisy publicznoprawne wymogów dotyczących aktu odwołania bądź powołania dyrektora jednostki samorządowej jako formy służącej do realizacji zadań publicznoprawnych (zob. wyrok NSA z 12 maja 2003 r., II SA/Łd 548/03, wyrok NSA z 8 lutego 2013 r., I OSK 2641/12, CBOSA).

Nie trafny jest zatem zarzut naruszenia art. 70 § 2 k.p. ze względu na fakt, że odwołanie ze stanowiska dyrektora szkoły odniosło skutek na gruncie prawa pracy. Nie ma to znaczenia dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy. Powtórzyć za Sądem I instancji należy, że słusznie stwierdził Wojewoda, ze na skutek wyroku WSA w Krakowie, wydanego w sprawie o sygn. akt III SA/Kr 1342/13 odpadły przesłanki do ogłoszenia konkursu na stanowisko dyrektora i przeprowadzenia tego konkursu. W konsekwencji rację przyznać należy sądowi I instancji, który jako niezgodne z prawem ocenił zarządzenie powierzające stanowisko nowo wybranemu dyrektorowi, które nie uwzględniało aktualnego w dacie jego wydania stanu faktycznego i prawnego. Bez wpływu na ocenę pozostaje fakt zawarcia ugody przed sądem pracy, ugoda ta nie wywołała następstw w sferze postępowania administracyjnego.

A zatem, zarzuty naruszenia art. 36a ust. 1 i 2 ustawy o systemie oświaty oraz art. 7 ust. 1 pkt 8 w zw. z a art. 30 ust. 2 pkt 5 ustawy o samorządzie gminnym, a także art. 70 par 2 kodeksu pracy okazały się nieuzasadnione.

Niezasadny okazał się również zarzut naruszenia art. 141 § 4 p.p.s.a. Zgodnie z dyspozycją art. 141 § 4 p.p.s.a. uzasadnienie wyroku powinno zawierać zwięzłe przedstawienie stanu sprawy, zarzutów podniesionych w skardze, stanowisko pozostałych stron, podstawę prawną rozstrzygnięcia oraz jej wyjaśnienie. Przepis ten, normując treść uzasadnienia wyroku, stanowi na gruncie Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi odzwierciedlenie wynikającej z art. 2 Konstytucji RP zasady budowania zaufania do organów państwa. Uzasadnienie wyroku powinno być tak sporządzone, aby wynikało z niego dlaczego Sąd uznał zaskarżone orzeczenie za zgodne lub niezgodne z prawem. Z naruszeniem art. 141 § 4 p.p.s.a. mamy do czynienia w przypadku, gdy uzasadnienie nie odpowiada wymogom tego przepisu, przy czym nie każde naruszenie art. 141 § 4 p.p.s.a. może stanowić skuteczną podstawę skargi kasacyjnej a jedynie takie, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 174 pkt 2 p.p.s.a. por wyrok NSA z 15 lutego 2008 r., II OSK 24/07, CBOSA).

W niniejszej sprawie Sąd pierwszej instancji nie dopuścił się naruszenia art. 141 § 4 p.p.s.a., które mogłoby mieć istotny wpływ na wynik sprawy, albowiem wskazując jako podstawę prawną wyroku przepis art. 151 p.p.s.a. wyjaśnił w dostateczny sposób przyczyny podjętego rozstrzygnięcia w odniesieniu do zebranego materiału dowodowego sprawy i wypowiedział się co do wszystkich kwestii istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy oraz zarzutów zawartych we wniesionej skardze.

Niezasadny pozostaje także zarzut naruszenia art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. w zw. z art. 134 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 151 p.p.s.a. w zw. z art. 7, 77 § 1 w zw. z art. 107 § 3 k.p.a.

W skardze na akt nadzoru nie można skutecznie podnieść zarzutu naruszenia art. 145 p.p.s.a., ponieważ przepis ten nie ma zastosowania do tych aktów, reguluje uprawnienia orzecznicze sądu administracyjnego wobec decyzji i postanowień. Środki, jakie może zastosować sąd administracyjny wobec rozstrzygnięć nadzorczych lub innych aktów nadzoru stanowi natomiast art. 148 (zob. wyrok NSA z 8 kwietnia 2010 r., II OSK 159/10, CBOSA, J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, s. 385, wyd. 5).

Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.