Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 1239444

Postanowienie
Naczelnego Sądu Administracyjnego
z dnia 23 listopada 2012 r.
I OSK 2744/12

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia NSA Małgorzata Borowiec (sprawozdawca).

Sentencja

Naczelny Sąd Administracyjny po rozpoznaniu w dniu 23 listopada 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej "H.W." Spółka z o.o. we W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 lipca 2012 r. sygn. akt I SA/Wa 1303/12 o odrzuceniu skargi "H.W." Spółka z o.o. we W. na decyzję Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia (...) maja 2012 r., nr (...) w przedmiocie odmowy stwierdzenia wygaśnięcia prawomocnej decyzji postanawia: oddalić skargę kasacyjną.

Uzasadnienie faktyczne

W dniu 22 czerwca 2012 r. (data stempla pocztowego) Spółka "H.W." Sp. z o.o. we W. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia (...) maja 2012 r., nr (...) w przedmiocie odmowy stwierdzenia wygaśnięcia prawomocnej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 26 lipca 2012 r. sygn. akt I SA/Wa 1303/12 ww. skargę odrzucił.

W uzasadnieniu postanowienia odwołując się do treści art. 53 § 1 i art. 54 § 1, a także art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 dalej "p.p.s.a.") stwierdził, że z akt administracyjnych sprawy wynika, że zaskarżona decyzja doręczona została skarżącej spółce w dniu 18 maja 2012 r. Termin do wniesienia skargi do upłynął zatem w dniu 18 czerwca 2012 r. Skarga w niniejszej sprawie złożona została natomiast w placówce pocztowej w dniu 22 czerwca 2012 r. Z tych względów, Sad pierwszej instancji uznał, że skarga wniesiona została z uchybieniem trzydziestodniowego terminu określonego w art. 53 § 1 p.p.s.a., wobec czego na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 tej ustawy podlegała odrzuceniu.

Skargę kasacyjną na powyższe postanowienie do Naczelnego Sądu Administracyjnego wniosła "H.W." Spółka z o.o. we W. reprezentowana przez radcę prawnego i zaskarżając je w całości zarzuciła naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy tj. art. 53 § 1 i p.p.s.a. w zw. z art. 45 i art. 46 k.p.a. poprzez uznanie, że skarżąca spółka nie złożyła skargi w terminie 30 dni od dnia jej doręczenia.

Wskazując na powyższe podstawy skargi kasacyjnej wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości oraz zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego według norm przepisanych.

W uzasadnieniu skargi kasacyjnej podano, że wbrew ustaleniom Sądu pierwszej instancji zaskarżona decyzja nie został doręczona w dniu 18 maja 2012 r., lecz dopiero w dniu 23 maja 2012 r. W ocenie autora skargi kasacyjnej ze zwrotnego poświadczenia odbioru przesyłki zawierającej decyzję, nie wynika aby odbioru tej przesyłki dokonał skarżący lub jego przedstawiciel. Jego zdaniem zapisy znajdujące się na poświadczeniu odbioru przesyłki wskazują, iż odbiór został dokonany w dniu 18 maja 2012 r., ale nie wynika z niego kto dokonał odbioru.

Uzasadnienie prawne

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 183 § 1 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, biorąc z urzędu pod rozwagę jedynie nieważność postępowania, której przesłanki określone w § 2 art. 183 p.p.s.a.

w niniejszej sprawie nie występują. Oznacza to, że przytoczone w skardze kasacyjnej przyczyny wadliwości zaskarżonego wyroku determinują zakres kontroli dokonywanej przez Sąd drugiej instancji.

Istota rozpoznawanej sprowadza się do ustalenia czy, zaskarżona decyzja Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia (...) maja 2012 r., nr (...) została doręczona skarżącej spółce w dniu 18 maja 2012 r., a w konsekwencji, czy skarga na powyższą decyzję z dnia 22 czerwca 2012 r. została wniesiona z naruszeniem trzydziestodniowego terminu do jej wniesienia.

Sąd pierwszej instancji uznał, że zaskarżona decyzja została doręczona w dniu 18 maja 2012 r., a zatem wniesienie skargi w dniu 22 czerwca 2012 r. nastąpiło z uchybieniem trzydziestodniowego terminu. W konsekwencji skargę skarżącej odrzucił. W ocenie autora skargi kasacyjnej zaskarżona decyzja została skarżącej spółce skutecznie doręczona dopiero w dniu 23 maja 2012 r., a zatem nie uchybiła ona terminowi do jej wniesienia.

Z akt sprawy wynika, że zaskarżoną decyzję Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej doręczono w dniu 18 maja 2012 r. Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłki wynika, że doręczoną ja adresatowi, w którego imieniu odbiór potwierdziła sekretarka - M.K.

Zgodnie z art. 45 zd. 1 k.p.a. jednostkom organizacyjnym i organizacjom społecznym doręcza się pisma w lokalu ich siedziby do rąk osób uprawnionych do odbioru pism. Z kolei, w myśl art. 46 § 1 k.p.a. odbierający pismo potwierdza doręczenie mu pisma swym podpisem ze wskazaniem daty doręczenia. Uszło jednak uwadze autora skargi kasacyjnej, że stosownie do art. 97 Kodeksu cywilnego, osobę czynną w lokalu przedsiębiorstwa przeznaczonym do obsługiwania publiczności poczytuje się w razie wątpliwości za umocowaną do dokonywania czynności prawnych, które zazwyczaj bywają dokonywane z osobami korzystającymi z usług tego przedsiębiorstwa.

W ocenie Naczelnego Sadu Administracyjnego skoro zaskarżona decyzja została doręczona do rąk osoby, która po myśli art. 97 k.c. była osobą czynną w lokalu siedziby skarżącej spółki, i w stosunku do której zachodziło założenie, że jest ona umocowana do dokonywania czynności prawnych, które zazwyczaj bywają dokonywane z osobami korzystającymi z usług tej spółki, to nie może ulegać wątpliwości, że zaskarżona decyzja została doręczona do rąk osób uprawnionej do jej odbioru i przez nią podpisana. Wprawdzie, w skardze kasacyjnej trafnie zwrócono uwagę, że pokwitowanie odbioru przesyłki od organu administracji publicznej doręczonej pocztą ma charakter dokumentu prywatnego, którego mocy dowodowej przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego nie uregulowały, zaś stwierdzony takim dokumentem fakt co do daty i osoby odbierającej przesyłkę ma charakter domniemania i podlega ocenie, jednakże żadne dowody potwierdzające twierdzenie autora skargi kasacyjnej, iż zaskarżona decyzja został doręczona dopiero w dniu 23 maja 2012 r. nie został przedstawione. Przy czym, wyjaśnić należy, że problemy z wewnętrznym obiegiem dokumentów w spółce, nie mają wpływ na ustalenie, czy zaskarżona decyzja została doręczona w innym terminie. W świetle powyższych nie sposób zatem uznać, że doszło do naruszenia art. 45 i art. 46 k.p.a.

W tej sytuacji jako niezasadny ocenić należy również zarzut naruszenia przez Sąd pierwszej instancji art. 53 § 1 2 p.p.s.a. przez nieprawidłową ocenę wywiązania się przez stronę skarżącą z obowiązku złożenia skargi w ustawowym terminie.

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w postanowieniu.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.