I OSK 2634/12 - Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego - OpenLEX

I OSK 2634/12 - Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego

Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 1529033

Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 grudnia 2013 r. I OSK 2634/12

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia NSA Jolanta Rajewska.

Sędziowie: NSA Joanna Banasiewicz, del. WSA Sławomir Wojciechowski (spr.).

Sentencja

Naczelny Sąd Administracyjny po rozpoznaniu w dniu 20 grudnia 2013 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej J. A. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 3 lipca 2012 r. sygn. akt II SA/Rz 385/12 w sprawie ze skargi J. A. na decyzję Prezydenta Miasta (...) z dnia (...) lutego 2012 r. nr (...) w przedmiocie odmowy nadania stopnia awansu zawodowego nauczyciela kontraktowego oddala skargę kasacyjną.

Uzasadnienie faktyczne

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie wyrokiem z dnia 3 lipca 2012 r., sygn. akt II SA/Rz 385/12, po rozpoznaniu sprawy ze skargi J. A. na decyzję Prezydenta Miasta (...) z dnia (...) lutego 2012 r. nr (...) w przedmiocie odmowy nadania stopnia awansu zawodowego nauczyciela kontraktowego, oddalił skargę i rozstrzygnął o kosztach postępowania sądowego.

Wyrok ten został wydany w następującym stanie faktycznym i prawnym sprawy:

Decyzją z dnia (...) lutego 2012 r., (...) Prezydent Miasta (...), na podstawie art. 138 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm., w dalszej części uzasadnienia jako: k.p.a.) oraz art. 9b ust. 7 pkt 1 ustawy z dnia (...) stycznia 1982 r. Karta Nauczyciela (Dz. U. z 2006 r. Nr 97, poz. 674 z późn. zm. - przywoływana dalej jako: Karta Nauczyciela) utrzymał w mocy decyzję Dyrektora Zespołu Szkół Kształcenia Ustawicznego w (...) z dnia (...) grudnia 2011 r. Nr (...) odmawiającą nadania J. A. stopnia awansu zawodowego: nauczyciel kontraktowy z dniem (...) stycznia 2004 r.

Z uzasadnienia decyzji i akt administracyjnych sprawy wynika, że wnioskiem z dnia 1 września 2011 r. J. A. zwróciła się do Dyrektora Zespołu Szkół Kształcenia Ustawicznego w (...) o wydanie nowej decyzji o nadaniu stopnia awansu zawodowego nauczyciela kontraktowego z mocą od dnia (...) stycznia 2004 r. tj. z dniem nawiązania stosunku pracy w Centrum Kształcenia Ustawicznego w (...). Wnioskodawczyni podała, że poprzednia decyzja Dyrektora Centrum Kształcenia Ustawicznego w (...) z (...) stycznia 2004 r. Nr (...) o nadaniu jej stopnia nauczyciela kontraktowego została wycofana z obiegu prawnego na skutek orzeczeń organów administracji (decyzja Prezydenta Miasta (...) z dnia (...) stycznia 2010 r., nr (...), decyzja (...) Kuratora Oświaty z dnia (...) kwietnia 2010 r., nr (...)) i sądów administracyjnych (wyrok WSA w Rzeszowie z dnia 5 października 2010 r., sygn. akt II SA/Rz 493/10, wyrok NSA z dnia 29 lipca 2011 r., sygn. akt I OSK 312/11). Strona podała, że spełnia przesłanki o jakich mowa w art. 9b ust. 4 w związku z art. 9a ust. 3 Karty Nauczyciela, które to pozwalają na uzyskanie, z dniem nawiązania stosunku pracy, stopnia nauczyciela kontraktowego osobie posiadającej co najmniej pięcioletni okres zatrudnienia i znaczący dorobek zawodowy. Wnioskodawczyni przedkładając świadectwo pracy wskazała, że na dzień (...) stycznia 2004 r. (dzień nawiązania stosunku pracy) posiadała "co najmniej pięcioletni okres pracy" oraz "znaczący dorobek zawodowy" osiągnięty w okresie od 1 października 1983 r. do (...) stycznia 2004 r. tj. w trakcie pracy w pełnym wymiarze jako nauczyciel plastyki i przyrody (od 1 października 1983 r. 31 sierpnia 1985 r.) w Szkole Podstawowej nr (...) w (...) oraz w trakcie 16,5-letniej pracy w przedsiębiorstwie przemysłowym - (...), na stanowisku technologa w dziale Głównego Technologa, a następnie inspektora bhp. Powyższe, w ocenie strony, potwierdza nabycie przez nią umiejętności praktycznych przydatnych do pracy w szkole zawodowej. Podała, że jako absolwentka Wydziału Inżynierii Materiałowej i Ceramiki w zakresie chemii, specjalność ceramika Akademii Górniczo-Hutniczej, w dniu (...) stycznia 2004 r. została zatrudniona w Centrum Kształcenia Ustawicznego w (...) na stanowisku nauczyciela przedmiotów zawodowych (dla zawodu technik technologii szkła). Wskazała, że Karta Nauczyciela nie definiuje pojęcia "znaczący dorobek zawodowy". Oceny czy dorobek można za taki uznać dokonuje dyrektor szkoły. W obszernym uzasadnieniu podała, "wykasowanie decyzji z dnia (...) stycznia 2004 r. nadającej stopień nauczyciela kontraktowego, spowodowało, że znalazła się w sytuacji, gdzie po 9,5 latach pracy w szkołach różnego typu, w tym po 6 latach z przygotowaniem pedagogicznym obecnie jest nauczycielem stażystą (na początku nauczycielskiej kariery zawodowej).

Decyzją nr (...) z dnia (...) września 2011 r. Dyrektor Zespołu Szkół Kształcenia Ustawicznego w (...) odmówił nadania J. A. stopnia awansu zawodowego nauczyciela kontraktowego z dniem (...) stycznia 2004 r.

Na skutek odwołania strony decyzja ta została uchylona przez Prezydenta Miasta (...) decyzją z dnia (...) listopada 2011 r., a sprawa przekazana do ponownego rozpatrzenia.

Po ponownym rozpoznaniu sprawy Dyrektor Zespołu Szkół Kształcenia Ustawicznego w (...) decyzją z dnia (...) grudnia 2011 r., Nr (...) odmówił nadania stronie stopnia awansu zawodowego nauczyciela kontraktowego z dniem (...) stycznia 2004 r. W jej uzasadnieniu powołując się na art. 9a ust. 3 Karty Nauczyciela stanowiącego, że osoby posiadające co najmniej pięcioletni okres pracy i znaczący dorobek zawodowy uzyskują z dniem nawiązania stosunku pracy w szkole stopień nauczyciela kontraktowego, organ stwierdził, że bezspornym w sprawie jest, iż strona spełniła warunek dotyczący co najmniej pięcioletniego okresu pracy. Sporną kwestią jest fakt, czy przedstawiony przez wnioskodawczynię i udokumentowany kserokopiami zaświadczeń i świadectwami pracy okres pracy jest dorobkiem zawodowym, który można ocenić jako "znaczący". Wskazując na językową wykładnię pojęcia "dorobek zawodowy" organ I instancji wskazał, że ustawodawca nie wprowadził żadnego kryterium jego oceny. Jego zdaniem dorobek zawodowy należy oceniać w kontekście zatrudnienia danej osoby do nauki konkretnego przedmiotu nauczania. Wskazując na poszczególne, a przedłożone przez stronę dokumenty mające potwierdzać "znaczący dorobek naukowy" organ uznał, że opierając się na kryterium przydatności dorobku zawodowego w stopniu "znaczącym" do nauczania przedmiotu technologii szkła i podstaw sterowania procesów szklarskich strona nie udokumentowała posiadania znaczącego dorobku zawodowego do nauczania tego przedmiotu.

Od decyzji tej odwołała się J. A. zarzucając błędną wykładnię prawa materialnego. Podała, że powołany przez organ w podstawie prawnej art. 9b ust. 6 Karty Nauczyciela odsyła do warunków określonych w ust. 1 tego przepisu, a te nie dotyczą jej sytuacji prawnej, co przesądził WSA w Rzeszowie w prawomocnym wyroku wydanym w jej sprawie. Wskazała, że organ dokonuje oceny jej dorobku zawodowego, podczas gdy Dyrektor Centrum Kształcenia Ustawicznego nawiązując z nią stosunek pracy w dniu (...) stycznia 2004 r. już wtedy uznał, że dorobek ten jest znaczący. W przeciwnym razie, nie nawiązałby z nią stosunku pracy. Zdaniem odwołującej organ winien stosownie do art. 9a ust. 3 Karty Nauczyciela wydać decyzję o nadaniu stopnia awansu zawodowego z dniem (...) stycznia 2004 r. Jako krzywdzące uznała zawężanie przez organ "roli osoby posiadającej co najmniej pięcioletni okres pracy i znaczący dorobek zawodowy" jedynie do nauczania konkretnych przedmiotów, w tym wypadku technologii szkła i podstaw sterowania procesami szklarskimi. Jej zdaniem art. 9a ust. 3 Karty Nauczyciela stanowi o dorobku zawodowym, nie zawężając go do żadnej dziedziny. Należy odróżnić pojęcie znaczącego dorobku zawodowego od specjalności zawodowej. Odwołująca wskazała, że organ nie wziął pod uwagę realizowanej w szkole funkcji wychowawczej i opiekuńczej oraz podstawy programowej kształcenia w zawodzie technik technologii szkła. Zarzuciła nadto powołanie błędnej podstawy prawnej, brak pouczenia o przysługującym środku zaskarżenia, błędną ocenę złożonej przez nią dokumentacji oraz niepodjęcie kroków do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i załatwienie sprawy bez uwzględnienia słusznego interesu strony.

Decyzją z dnia (...) lutego 2012 r. Prezydent Miasta (...) utrzymał w mocy decyzję organu I instancji.

W jej motywach przytoczył przepis art. 9b ust. 6 Karty Nauczyciela i podał, że nauczyciele akademiccy legitymujący się co najmniej trzyletnim okresem pracy w szkole wyższej lub osoby posiadające co najmniej pięcioletni okres pracy i znaczący dorobek zawodowy uzyskują z dniem nawiązania stosunku pracy w szkole stopień nauczyciela kontraktowego. W okolicznościach sprawy zebrany materiał dowodowy należało ocenić pod kątem spełnienia następujących przesłanek: pięcioletniego okresu pracy oraz znaczącego dorobku zawodowego. Na dzień (...) stycznia 2004 r. odwołująca posiadała co najmniej pięcioletni okres pracy, co potwierdzają świadectwa pracy i umowy z poprzednimi pracodawcami. Do rozstrzygnięcia pozostał drugi warunek tj. posiadanie przez stronę znaczącego dorobku zawodowego. Jako niebudzące wątpliwości i zasadne organ odwoławczy uznał rozważania dotyczące interpretacji pojęcia "znaczący", który oznacza "odgrywający ważną rolę" oraz "dorobek" oznaczający "ogół osiągnięć w jakiejś dziedzinie". Organ odwoławczy wskazał, że ustawodawca nie wprowadził żadnego kryterium oceny dorobku zawodowego, ani wytycznych, zatem uznany dorobek zawodowy oznaczać będzie ogół osiągnięć, odgrywających ważną rolę, w jakiejś dziedzinie. Wobec wyeliminowania z obrotu prawnego decyzji Dyrektora CKU z dnia (...) stycznia 2004 r. należy od nowa ocenić stan faktyczny pod kątem zaistnienia przesłanek o jakich mowa w art. 9a ust. 3 Karty Nauczyciela. Prezydent Miasta (...) nie podzielił poglądu odwołującej o niezasadnym zawężaniu roli osoby posiadającej co najmniej pięcioletni okres pracy i znaczący dorobek zawodowy jedynie do nauczania konkretnych przedmiotów. Zdaniem organu znaczący dorobek zawodowy winien pokrywać się z przedmiotami, do których dana osoba zostałaby zatrudniona.

Organ analizując dokumenty, będące elementami życiorysu zawodowego strony, a które miały świadczyć o znaczącym dorobku zawodowym strony stwierdził, że dyplom ukończenia studiów wyższych magisterskich w specjalności zgodnej lub zbliżonej z nauczanym przedmiotem lub rodzajem prowadzonych zajęć nie pozwala uznać, że jest to osiągnięcie wykraczające ponad dorobek wymagany od każdego nauczyciela. Zaświadczenie z dnia 22 kwietnia 1983 r. o ukończeniu kursu krojenia i szycia świadczy jedynie o nabyciu umiejętności z dziedzin objętych kursem (nie mają one żadnego związku z technologią szkła i procesami szklarskimi). Odbycie i ukończenie ww. kursu nastąpiło w okresie, kiedy odwołująca nie była zatrudniona na stanowisku nauczyciela, zatem nie było związane z realizowaniem zajęć i czynności związanych z przygotowaniem się do zajęć, samokształceniem i doskonaleniem zawodowym w rozumieniu art. 42 ust. 2 pkt 3 Karty Nauczyciela. Kolejnym elementem, który nie mógł zostać zakwalifikowany jako element znaczącego dorobku zawodowego jest wskazywane przez odwołującą uzyskanie uprawnień do podjęcia pracy w placówkach wypoczynku dla dzieci i młodzieży szkolnej. Organ podał, że strona nie udokumentowała swoich osiągnięć w tym zakresie. Zapoznanie się z zasadami pracy wychowawczej nie jest tożsame z pojęciem znaczącego dorobku zawodowego. Także praca na stanowisku nauczyciela w okresie od 1 października 1983 r. do 31 sierpnia 1985 r. nie została uznana za element znaczącego dorobku zawodowego. Wykonywanie tej pracy nie przesądza o uzyskaniu ponadprzeciętnego dorobku zawodowego. Strona nie przedłożyła dokumentów świadczących o szczególnych osiągnięciach w tym okresie pracy. Powołując się na wyrok NSA z dnia 26 czerwca 2003 r., sygn. akt II SA 2698/02 organ podał, że należyte wypełnianie przez nauczyciela obowiązków zawodowych i podnoszenie kwalifikacji nie oznacza jeszcze, że taki nauczyciel posiada znaczny dorobek zawodowy. O znacznym dorobku można mówić dopiero wówczas, gdy jest to dorobek zawodowy znacznie przewyższający przeciętny dorobek wymagany od ogółu nauczycieli. W ocenie organu wskazywany okres wykonywania pracy w Fabryce (...) oraz (...) S.A. niewątpliwie świadczy o spełnieniu przesłanki co najmniej 5-letniego okresu pracy. Sam fakt pozostawania w zatrudnieniu oraz poszerzania w jego trakcie wiedzy i umiejętności jest niewystarczającą przesłanką do uznania o posiadaniu przez stronę "znaczącego dorobku zawodowego".

J. A. zaskarżyła powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie, podtrzymując zawartą w odwołaniu argumentację. Zarzuciła naruszenie art. 9a ust. 3, art. 9b ust. 6 Karty Nauczyciela poprzez ich niewłaściwe zastosowanie oraz naruszenie art. 77 § 1 k.p.a. w zw. z art. 80 k.p.a., poprzez nierozpatrzenie całego materiału dowodowego, w tym pominięcie umowy o pracę, jaką skarżąca zawarła w dniu (...) stycznia 2004 r. z Dyrektorem Centrum Kształcenia Ustawicznego w (...). Zarzuciła dodatkowo naruszenie art. 7 k.p.a. oraz art. 107 § 3 k.p.a. Skarżąca wniosła o uchylenie decyzji organu I i II instancji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania oraz zobowiązanie organu I instancji do wydania decyzji deklaratoryjnej z "mocą wsteczną" uznającą, że w dniu (...) stycznia 2004 r. uzyskała ona z chwilą zatrudnienia, na zasadzie art. 9a ust. 3 Karty Nauczyciela, z mocy prawa, stopień awansu zawodowego nauczyciela kontraktowego.

Według skarżącej organy obu instancji mylnie interpretują treść art. 9a ust. 3 Karty Nauczyciela. Dyrektor CKU zatrudniając ją bowiem w dniu (...) stycznia 2004 r. na podstawie umowy o pracę potwierdził, że spełnia wymagania, tj. legitymuje się pięcioletnim okresem pracy oraz znaczącym dorobkiem zawodowym. Na gruncie tego przepisu zatrudnienie na podstawie umowy o pracę oznacza, że dana osoba spełnia warunki i z chwilą zatrudnienia uzyskuje z mocy prawa stopień nauczyciela kontraktowego. Raz jeszcze podkreśliła, że przepis art. 9b ust. 6 Karty Nauczyciela (dotyczy osoby ubiegającej się o kolejny stopień awansu zawodowego) nie ma zastosowania do osób, o których mowa w art. 9a ust. 3 Karty Nauczyciela. Zdaniem skarżącej nieodniesienie się w uzasadnieniu do zawartej w dniu (...) stycznia 2004 r. umowy o pracę stanowi o błędnym ustaleniu i ocenieniu stanu faktycznego, co miało znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy. Zarzuciła kierowanie się przez organ "zasadą dowolnej oceny dowodów". Jej zdaniem dyplom ukończenia studiów wyższych (w sytuacji gdy na gruncie art. 9a ust. 3 Karty Nauczyciela do zatrudnienia w szkole i nabycia stopnia awansu zawodowego nie potrzeba posiadać wykształcenia wyższego) oraz praca na stanowisku nauczyciela w okresie od 1 października 1983 r. do 31 sierpnia 1985 r. świadczą o posiadaniu znaczącego dorobku zawodowego. Na gruncie wyżej powołanego przepisu ocenia się dorobek osoby niebędącej nauczycielem. Wykonywanie takiej pracy winno zostać docenione i zakwalifikowane jako świadczące o posiadaniu znaczącego dorobku zawodowego.

W odpowiedzi na skargę Prezydent Miasta (...) wniósł o jej oddalenie,

podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie oddalił skargę. Stwierdził, iż zarzuty skargi w znacznej mierze koncentrują się na kwestii naruszenia przez organy orzekające w sprawie niniejszej szeregu przepisów o postępowaniu administracyjnym. Niemniej nie jest trafny zarzut skargi, jakoby organy naruszyły przepisy art. 77 § 1 w związku z art. 80 k.p.a. poprzez nierozpatrzenie całego materiału dowodowego, a w szczególności pominięcie umowy o pracę z dnia (...) stycznia 2004 r. pomiędzy skarżącą a Dyrektorem Centrum Ustawicznego w (...). Niesporne bowiem jest, w świetle zebranego w sprawie materiału dowodowego, że decyzją z dnia (...) kwietnia 2010 r. (...) Kurator Oświaty w (...) stwierdził nieważność decyzji Dyrektora Centrum Ustawicznego w (...) z dnia (...) stycznia 2004 r., nadającej stronie stopień nauczyciela kontraktowego. Wniesiona przez nią skarga na wspomnianą decyzję z dnia (...) kwietnia 2010 r. została oddalona wyrokiem tut. Sądu z dnia 5 października 2010 r., II SA/Rz 493/10, a z kolei skargę kasacyjną od powyższego wyroku wywiedzioną przez skarżącą, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił wyrokiem z dnia 29 lipca 2011 r., I OSK 312/11. Trafnie więc wskazano w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, co wcześniej uczynił organ orzekający w pierwszej instancji, iż wyeliminowanie z obrotu prawnego decyzji z dnia (...) stycznia 2004 r., powoduje konieczność nowej oceny stanu faktycznego pod kątem zaistnienia przesłanek zawartych w art. 9a ust. 3 Karty Nauczyciela (w związku z pismem skarżącej z dnia 1 września 2011 r.).

Sąd zauważył, iż stwierdzając nieważność decyzji organ administracji autorytatywnie wskazuje na ciężką wadliwość decyzji, obarczającą ją od dnia wydania, czyli ze skutkiem ex tunc. Stanowisko (...) Kuratora Oświaty co do wadliwości decyzji z dnia (...) stycznia 2004 r. (art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a.) potwierdzają wspomniane wyżej wyroki - NSA i WSA - stąd też odwoływanie się przez skarżącą do tej decyzji, a w szczególności twierdzenie, jakoby w tej decyzji uznano, iż posiada znaczący dorobek zawodowy, jest chybione. Tym samym zarzut skarżącej pozostać musi bez wpływu na ocenę legalności zaskarżonej decyzji.

Sąd nie dopatrzył się także naruszenia art. 7 i art. 107 § 3 k.p.a. Uzasadnienie zaskarżonej decyzji w sposób dostatecznie klarowny wskazuje bowiem na motywy, jakimi kierował się organ odwoławczy utrzymując w mocy decyzję o odmowie nadania skarżącej stopnia awansu zawodowego nauczyciela kontraktowego z dniem (...) stycznia 2004 r. Udokumentowany materiał dowodowy zebrany w sprawie niniejszej nie daje żadnych podstaw do uznania, że nie zostały wyjaśnione wszystkie istotne okoliczności sprawy, ani też iżby nie była w toku tego postępowania respektowana reguła wyrażona w art. 7 k.p.a.

Dalej Sąd przypomniał, iż skarżąca zarzuciła naruszenie art. 9a ust. 3 oraz art. 9b ust. 6 Karty Nauczyciela poprzez ich niewłaściwe zastosowanie. Akcentowała przy tym pominięcie faktu zatrudnienia jej na podstawie umowy o pracę w dniu (...) stycznia 2004 r., który - w jej ocenie - potwierdza, iż uzyskując stopień awansu zawodowego nauczyciela kontraktowego, posiadała wówczas wymagany okres 5 lat pracy oraz znaczący dorobek zawodowy. Nadto zdaniem skarżącej, "do osób z art. 9a ust. 3 nie ma zastosowania przepis art. 9b ust. 6 Karty Nauczyciela". Sąd tego zarzutu, jak i argumentacji przedstawionej na jego poparcie przez skarżącą, nie podziela.

Istotą stanowiska organów obu instancji było to, że uznały one, iż skarżąca nie posiada "znaczącego dorobku zawodowego", o czym stanowi art. 9a ust. 3 Karty Nauczyciela.

Sąd wyjaśnił, iż w myśl powyższego przepisu nauczyciele akademiccy legitymujący się co najmniej trzyletnim okresem pracy w szkole wyższej lub osoby posiadające co najmniej pięcioletni okres pracy i znaczący dorobek zawodowy uzyskują z dniem nawiązania stosunku pracy w szkole stopień nauczyciela kontraktowego, z zastrzeżeniem ust. 4. Przepis ten, statuując szczególny tryb uzyskiwania stopnia nauczyciela kontraktowego, różnicuje wymogi przewidziane dla dwóch grup objętych tą regulacją. Osoby nie będące byłymi nauczycielami akademickimi mogą skorzystać z możliwości uzyskania z dniem nawiązania stosunku pracy w szkole stopnia nauczyciela kontraktowego, pod warunkiem jednakże legitymowania się pięcioletnim okresem pracy i wykażą się znaczącym dorobkiem zawodowym. Wymogi te muszą być spełnione łącznie i udokumentowane przed wydaniem certyfikatu zawodowego potwierdzającego uzyskanie w tym szczególnym trybie stopnia nauczyciela kontraktowego, co zostało podkreślone w uzasadnieniu wyroku z dnia 29 lipca 2011 r., I OSK 312/11. W uzasadnieniu tym NSA wskazał również, że art. 9a ust. 3 oraz inne przepisy Karty Nauczyciela nie wyjaśniają pojęcia "znaczący dorobek zawodowy", jednakże z porównania tej normy z treścią art. 9b ust. 1 Karty Nauczyciela, a także uwzględniając powszechnie przyjmowane znaczenie terminu "znaczący", wynika że o "znaczącym dorobku" można mówić jedynie wówczas, gdy jest on ponadprzeciętny, znacznie przewyższający dorobek zawodowy wymagany od ogółu nauczycieli. Taki znaczący dorobek powinien znaleźć odzwierciedlenie w przyznanych w dotychczasowej pracy nagrodach i wyróżnieniach, ewentualnie także w dyplomach czy świadectwach potwierdzających uzyskanie dodatkowych kwalifikacji, umiejętności przydatnych w przyszłej pracy nauczyciela. Długoletniego zatrudnienia, a nawet zaangażowania w pracy zawodowej, które powinno cechować każdego pracownika, nie można utożsamiać ze "znaczącym dorobkiem zawodowym".

Sąd podzielił zaprezentowane przez NSA rozumienie pojęcia "znaczący dorobek zawodowy" i w konsekwencji uznał, że na akceptację zasługuje stanowisko organów obu instancji, iż skarżąca nie wykazała się posiadaniem "znaczącego dorobku zawodowego". Treść uzasadnienia zaskarżonej decyzji, jak i decyzji organu orzekającego w pierwszej instancji wykazuje w sposób wyraźny i nie budzący wątpliwości, że organy orzekające w sprawie niniejszej przeanalizowały złożone przez skarżącą dokumenty w kontekście "znaczącego dorobku zawodowego" (obszernie uzasadniając wyciągnięte wnioski ocenne). Odmienne stanowisko skarżącej - co do posiadania "znaczącego dorobku zawodowego" - stanowi w istocie polemikę ze stanowiskiem organów, a naruszeniem prawa nie jest odmienna od skarżącej ocena i rozstrzygnięcie podjęte w sprawie.

Skarżąca bez wątpienia posiada dłuższy od minimalnego okres pracy, jednakże dla skorzystania z regulacji art. 9a ust. 3 Karty Nauczyciela niezbędnym jest wykazanie się również "znaczącym dorobkiem zawodowym". Skoro spełnienie tego wymogu w przeprowadzonym postępowaniu nie zostało przez skarżącą wykazane, to w trafnej ocenie organów, nie może skarżąca skorzystać z mającej szczególny charakter regulacji powyższego przepisu Karty Nauczyciela. Tym samym więc odmowa nadania jej stopnia awansu zawodowego nauczyciela kontraktowego z dniem (...) stycznia 2004 r. nie naruszyła prawa.

Skargę kasacyjną złożyła J. A., zaskarżając przywołany wyrok w całości. Strona zarzuciła naruszenie prawa materialnego, w szczególności art. 9a ust. 3 Karty Nauczyciela przez jego błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie przez pominięcie faktu, że skarżąca - z chwilą zatrudnienia w Centrum Kształcenia Ustawicznego uzyskała z mocy prawa stopień awansu zawodowego nauczyciela kontraktowego, co stanowiło potwierdzenie posiadania znaczącego dorobku zawodowego. Nadto przepisu art. 9b ust. 6 Karty Nauczyciela, przez jego błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie, gdyż w stosunku do skarżącej, jako osoby nie będącej nauczycielem nie było możliwym wydanie decyzji administracyjnej odmawiającej nadania stopnia awansu zawodowego, a to również w kontekście treści art. 9b ust. 4 Karty Nauczyciela Zarzuciła także naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy m.in. art. 7 k.p.a. przez wydanie orzeczenia z przekroczeniem zasady swobody uznania administracyjnego, w sposób nie uwzględniający interesu społecznego i interesu obywatela (skarżącej), art. 107 § 1 k.p.a. przez powołanie w decyzji z dnia (...) września 2011 r., odmawiającej nadania skarżącej stopnia awansu zawodowego nauczyciela kontraktowego błędnej podstawy prawnej opartej na przepisie art. 9b ust. 6 Karty Nauczyciela, art. 141 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. Nr 270 - dalej jako p.p.s.a.) przez nie zamieszczenie w treści uzasadnienia wyroku jakiegokolwiek wyjaśnienia podstawy faktycznej i prawnej w zakresie nie podzielania przez Sąd zarzutu naruszenia art. 9a ust. 3 i art. 9b ust. 6 Karty Nauczyciela.

Na podstawie art. 176 i art. 185 § 1 p.p.s.a. strona wniosła o uchylenie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania temu Sądowi oraz zasądzenie od organu administracyjnego na rzecz skarżącego zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa adwokackiego według norm taryfowych za postępowanie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym.

Uzasadniając autor skargi kasacyjnej wywiódł, iż przepis art. 9b ust. 6 ustawy nie może stanowić podstawy prawnej dla wydania odmownej decyzji administracyjnej w stosunku do osoby nie będącej nauczycielem. Zgodnie bowiem z ww. przepisem, w przypadku niespełnienia przez nauczyciela warunków, o których mowa w art. 9b ust. 1, dyrektor szkoły odmawia nauczycielowi, w drodze decyzji administracyjnej, nadania stopnia awansu zawodowego. W tej sytuacji uczynienie z ww. przepisu podstawy prawnej zaskarżonych decyzji, stanowi rażące naruszenia prawa materialnego, a to art. 9b ust. 6 Karty Nauczyciela oraz art. 107 § 1 k.p.a. Organ administracyjny w takim przypadku powinien pozostawić wniosek bez rozpoznania, ewentualnie poinformować stronę pisemnie o braku podstaw do wydania decyzji administracyjnej w jej sprawie.

W ocenie strony przedstawioną interpretację wzmacnia treść art. 9b ust. 4 Karty Nauczyciela, zgodnie z którym nauczycielom spełniającym warunki, o których mowa w art. 9b ust. 1, oraz nauczycielom zatrudnionym w trybie art. 9a ust. 3 lub 4 nadaje się stopień awansu zawodowego w drodze decyzji administracyjnej. Brzmienie przepisu art. 9b ust. 4 Karty Nauczyciela wyraźnie różnicuje nauczycieli posiadających wymagania kwalifikacyjne (wykształcenie wyższe i przygotowanie pedagogiczne) od innych osób zatrudnionych na stanowisku nauczycieli. Skoro takiego zapisu nie zawiera art. 9a ust. 6 Karty Nauczyciela, to wykładnia literalna w połączeniu z wykładnią systemową, nie dają podstaw, aby przepis ten stosować również do osób takich, jak skarżąca.

Z kolei art. 9a ust. 3 Karty Nauczyciela stwierdza, że (...) osoby posiadające co najmniej pięcioletni okres pracy zawodowej i znaczący dorobek zawodowy uzyskują z dniem nawiązania stosunku pracy w szkole stopień nauczyciela kontraktowego. Skoro Dyrektor Centrum Kształcenia Ustawicznego zatrudnił na podstawie umowy o pracę z dnia (...) stycznia 2004 r. skarżącą, tym samym - zgodnie z art. 9a ust. 3 Karty Nauczyciela - per facta condudenta potwierdził posiadanie przez skarżącą znaczącego dorobku zawodowego na dzień zatrudnienia. W przypadku, gdyby Dyrektor Szkoły uznał, że skarżąca nie posiada znaczącego dorobku zawodowego, odmówiłby jej zatrudnienia.

Ponadto, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie, stwierdziwszy, że w całości nie popiera zarzutów skarżącej dotyczącej naruszenia art. 9a ust. 3 i art. 9b ust. 6 Karty Nauczyciela, w żaden sposób swojego stanowiska nie uzasadnił, czym w sposób rażący naruszył art. 104 § 4 p.p.s.a.

W dalszych wywodach autor skargi kasacyjnej nie zgodził się z Sądem I instancji, w kwestii możliwości ponownej oceny uprawnień skarżącej w zakresie posiadania przez nią "znaczącego dorobku zawodowego". Strona zauważyła, iż owszem, akt nadania stopnia awansu zawodowego nauczyciela kontraktowego nr (...) z dnia (...) stycznia 2004 r. został uznany za nieważny, jednakże przed zatrudnieniem skarżącej na stanowisku nauczyciela kontraktowego, organ administracyjny dokonał już oceny dorobku zawodowego skarżącej, uznając go per facta concludenta za znaczący w momencie zapoznawania się z treścią podania o pracę skarżącej z dnia 11 stycznia 2004 r. oraz podczas analizy powołanych w nim dokumentów i podejmowania decyzji o zatrudnieniu.

Przesłanka "znaczącego dorobku zawodowego" ma charakter przesłanki uznaniowej. Jednakże, jak każde uznanie administracyjne, powinno ono mieścić się w granicach dopuszczalnych przez prawo. Zdaniem strony należy badać cel jakiemu miało służyć wprowadzenie przesłanki ocennej (uznaniowej) w art. 9a ust. 3 Karty Nauczyciela, a celem powyższej regulacji było zapewnienie prawidłowości wykonywania zawodu nauczyciela przez osoby nie posiadające wykształcenia pedagogicznego, bądź odpowiedniego wykształcenia. Skarżąca, zajmując przez wiele lat, bez zastrzeżeń, stanowisko nauczyciela przedmiotów zawodowych dała podstawy do uznania, że swoją pracę wykonuje prawidłowo, mimo nie spełniania przesłanek określonych w art. 9 ust. 1 pkt 1 Karty Nauczyciela. W międzyczasie skarżąca uzyskała świadectwo ukończenia kursu kwalifikacyjnego.

Ocena spełniania, bądź nie przesłanki "znaczącego dorobku zawodowego" przy przyjmowaniu skarżącej do pracy w szkole w 2004 r. nie była kwestionowana przez organ administracyjny w trakcie rozstrzygania kwestii nieważności decyzji z dnia (...) stycznia 2004 r. Wątpliwości w tamtej sprawie budził fakt nie posiadania przygotowania pedagogicznego przez skarżącą. Nie można pomijać również okoliczności, iż pojęcie znaczącego dorobku powinno być oceniane z uwzględnieniem okresu, od którego skarżąca domaga się nadania jej stopnia awansu zawodowego nauczyciela kontraktowego, tj. od (...) stycznia 2004 r. Na tamten czas, posiadane przez skarżącą wykształcenie i dorobek zawodowy można było uznać za znaczące i tak też zrobił dyrektor szkoły zawierający ze skarżącą umowę o pracę. Zdaniem strony nie jest w pełni zasadnym powoływanie się na ustalenia poczynione przez NSA w wyroku z dnia 26 czerwca 2003 r., w sprawie II SA 2698/02, gdyż stan faktyczny, której dotyczył ten wyrok obejmował awans osoby będącej już nauczycielem, a nie sytuację podobną do jej sytuacji. Inaczej bowiem wygląda ocena dorobku przy awansie nauczycielskim, a inaczej osobnie będącej nauczycielem, która dopiero stara się o przyjęcie na nauczyciela. Dorobek zawodowy takiej osoby winien być oceniany w kontekście jej dotychczasowej pracy zawodowej i przydatności do pracy na stanowisku nauczyciela, o które to stanowisko dana osoba się ubiega. Autor skargi nie zgodził się, iż strona nie legitymowała się znaczącym dorobkiem zawodowym, uzyskane wykształcenie i doświadczenie były wartościowe dla pracodawcy. Bez wątpienia, bardziej wartościowym dla pracodawcy jest osoba ucząca określonych przedmiotów zawodowych, nie mająca kwalifikacji pedagogicznych, lecz posiadająca wykształcenie kierunkowe i doświadczenie zawodowe w zakresie uczonych przedmiotów od nauczyciela z wykształceniem pedagogicznym ogólnym, bez przygotowania i doświadczenia zawodowego w zakresie uczonego przedmiotu.

Uzasadnienie prawne

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Naczelny Sąd Administracyjny związany jest podstawami skargi kasacyjnej bowiem według art. 183 § 1 p.p.s.a., rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, biorąc z urzędu pod uwagę jedynie nieważność postępowania. W niniejszej sprawie żadna z wymienionych w art. 183 § 2 p.p.s.a. przesłanek nieważności postępowania nie zaistniała, wobec czego kontrola Naczelnego Sądu Administracyjnego ograniczyć się musiała wyłącznie do zbadania zawartych w skardze kasacyjnej zarzutów.

W myśl art. 174 p.p.s.a., skargę kasacyjną można oprzeć na następujących podstawach: 1) naruszenie prawa materialnego przez błędną jego wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie, 2) naruszenie przepisów postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Naczelny Sąd Administracyjny kontroluje zgodność zaskarżonego orzeczenia z prawem materialnym i procesowym w granicach skargi kasacyjnej. Oznacza to, że zakres rozpoznania sprawy wyznacza strona wnosząca skargę kasacyjną przez przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie. W przypadku, gdy strona w skardze kasacyjnej zarzuca zarówno naruszenie przepisów postępowania jak i naruszenie prawa materialnego, w pierwszej kolejności rozpoznaniu podlega zarzut naruszenia przepisów postępowania, albowiem jedynie prawidłowo ustalony stan faktyczny może być przedmiotem subsumcji do dyspozycji przepisu prawa materialnego.

Skarga kasacyjna wniesiona w niniejszej sprawie nie zawiera usprawiedliwionych podstaw zaskarżenia, a to z poniższych względów.

W ramach zarzutu dotyczącego naruszenia przepisów postępowania autor skargi kasacyjnej sformułował zarzut naruszenia art. 7 k.p.a., który nie zasługuje na uwzględnienie. Strona wywodzi, iż organy przekroczyły ramy uznania administracyjnego, nie wyważając interesu skarżącej i interesu społecznego oceniając przesłankę "znaczącego dorobku zawodowego". Niemniej jednak, po pierwsze strona podniosła zarzut naruszenia przepisów postępowania administracyjnego, których zastosowanie przez organy administracji publicznej obu instancji było przedmiotem kontroli Sądu pierwszej instancji. Kontrola ta wykazała, iż procedura administracyjna nie została naruszona, co zostało odzwierciedlone w uzasadnieniu podważanego wyroku Sądu I instancji. Nadto, aktualnie Naczelny Sąd Administracyjny przeprowadza kontrolę postępowania sądowoadministracyjnego prowadzonego w oparciu o przepisy Prawa o postępowaniu przed sądami administracji, takiego zarzutu strona nie podniosła. Po wtóre uzasadnienie omawianego zarzutu opiera się w zasadzie wyłącznie na argumentacji, iż przesłanka "znaczącego dorobku zawodowego" winna być oceniona w sposób oczekiwany przez stronę. Taka argumentacja nie wskazuje, nie świadczy w żadne sposób, iż doszło do naruszenia tej normy prawnej, wyważenie interesu strony i interesu społecznego nie sprowadza się bowiem do rozstrzygnięcia zgodnego z oczekiwaniami strony, czyniąc zadość jej interesowi prawnemu.

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, nie zasługuje na uwzględnienie także zarzut naruszenia art. 107 § 1 k.p.a. poprzez powołanie jako podstawy prawnej decyzji Zespołu Szkół Kształcenia Ustawicznego w (...) z dnia (...) września 2011 r., nr (...) odmawiającej nadania stopnia awansu zawodowego nauczyciela kontraktowego błędnej podstawy prawnej opartej o art. 9b ust. 6 Karty Nauczyciela. A to z uwagi na okoliczność, iż przedmiotem kontroli Sądu I instancji nie była przywołana decyzja z dnia (...) września 2011 r., która w toku postępowania odwoławczego została uchylona, a po ponownym rozpatrzeniu materiału sprawy organ I instancji wydał nowe rozstrzygniecie - decyzję z dnia (...) grudnia 2011 r., utrzymaną w mocy decyzją z dnia (...) lutego 2012 r. będącą przedmiotem kontroli Sądu I instancji. Z uwagi na powyższe podniesiony zarzut pozostaje bez wpływu na ocenę prawidłowości zaskarżonego orzeczenia Sądu I instancji.

Dotychczasowe stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego dotyczy także ostatniego z zarzutów naruszenia przepisów postępowania, zarzutu naruszenia art. 141 § 4 p.p.s.a. Wprawdzie prawidłowo autor skargi sformułował zarzut naruszenia przepisów postępowania sądowoadministracyjnego. Niemniej jednak zarzutu tego nie można podzielić, ponieważ wbrew stanowisku strony, Sąd I instancji wyjaśnił podstawy faktyczne i prawne, z uwagi na które nie podziela zarzutu skarżącej o naruszeniu art. 9a ust. 3 i art. 9b ust. 6 Karty Nauczyciela. Wadliwość uzasadnienia wyroku może stanowić przedmiot skutecznego zarzutu z art. 174 pkt 2 p.p.s.a. tylko wtedy, gdy uzasadnienie jest sporządzone w taki sposób, że niemożliwa jest kontrola instancyjna zaskarżonego wyroku. Art. 141 § 4 p.p.s.a. określa jedynie obligatoryjne elementy uzasadnienia, zaś ewentualne merytoryczne wady argumentacji, mającej uzasadniać przyjęte stanowisko sądu, czy też wady wskazań co do dalszego postępowania, nie są równoznaczne z ich brakiem, a tylko w tym ostatnim przypadku można mówić o naruszeniu art. 141 § 4 p.p.s.a. (wyroki NSA z dnia 26 marca 2013 r., w sprawie o sygn. akt I GSK 1064/11; z dnia 25 stycznia 2013 r., w sprawie os sygn. akt II OSK 1751/11 - http://orzeczenia.nsa.gov.pl). W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego uzasadnieniu zaskarżonego wyroku nie sposób zarzucić naruszenia art. 141 § 4 p.p.s.a., gdyż uzasadnienie to pozwala jednoznacznie ustalić przesłanki jakimi kierował się Sąd I instancji, co za tym jest możliwa kontrola tegoż uzasadnienia. Wyjaśnione zostały motywy podjętego orzeczenia co świadczy o gruntownej analizie zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego. Z uwagi na powyższe nie jest prawidłowo podniesiony zarzut naruszenia art. 9b ust. 6 Karty Nauczyciela, na który wskazuje autor skargi kasacyjnej.

Przechodząc do analizy zasadności zarzutów naruszenia prawa materialnego, zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego i one nie zasługują na podzielenie. W pierwszej kolejności podkreślić trzeba, że jak wynika z obszernego materiału dowodowego strona skarżąca legitymuje się pięcioletnim okresem pracy na stanowisku nauczyciela, nie ma jednak znaczącego dorobku zawodowego. Jak wynika zaś z przepisów prawa przywołane przesłanki muszą wystąpić łącznie, co w niniejszej sprawie nie maiło miejsca. Po wtóre wbrew oczekiwaniu strony skarżącej, w ustalonym stanie faktycznym niezbędne jest uwzględnienie poprzedniego wyroku tutejszego Sądu z dnia 29 lipca 2011 r., sygn. akt I OSK312/11, w następstwie którego stwierdzono nieważność aktu nadania stopnia awansu zawodowego i zaistniała konieczność ponownej analizy całej sprawy. Co za tym również oceny NSA w kwestii spełnienia przesłanki "znaczącego dorobku zawodowego" i wykładni tego pojęcia. Przypomnieć trzeba, iż stosownie do art. 9a ust. 3 Karty Nauczyciela, osoby posiadające co najmniej pięcioletni okres pracy i znaczący dorobek zawodowy uzyskują z dniem nawiązania stosunku pracy w szkole stopień nauczyciela kontraktowego, z zastrzeżeniem ust. 4 ustawy, który w sprawie nie ma zastosowania. Autor skargi zarzuca błędną wykładnię przywołanej normy prawnej, gdyż w jego ocenie z chwila zatrudnienia w Centrum Kształcenia Ustawicznego w (...) skarżąca uzyskała z mocy prawa stopień awansu zawodowego nauczyciela kontraktowego. I owszem decyzja wydana na podstawie art. 9a ust. 3 Karty Nauczyciela jest decyzją deklaratoryjną co nie zmienia faktu, iż została ona wyeliminowana z obrotu prawnego, wobec ustalenia, iż podejmując w dniu (...) stycznia 2004 r. pracę w Centrum Kształcenia Ustawicznego skarżąca nie spełniała warunku opisanego jako znaczący dorobek zawodowy. Oznacza to, iż pomimo zatrudnienia strona nie była uprawniony aby w stosunku do jej osoby zastosować szczególny tryb uzyskania awansu zawodowego opisany w art. 9a ust. 3 Karty Nauczyciela. Nie sposób zatem podzielić zapatrywanie strony, iż zatrudnienie z dniem (...) stycznia 2004 r. per facta concludenta poświadcza posiadanie znaczącego dorobku zawodowego. Nie ma oparcia w obowiązujących przepisach prawa powoływanie się na decyzję wyeliminowaną z obrotu prawnego, czy też na wadliwie ustalony stan faktyczny co do spełnienia spornej przesłanki, co w zasadzie stanowi uzasadnienie kasacji strony. Nadto wyeliminowanie rozstrzygnięcia z dnia (...) stycznia 2004 r. musiało prowadzić, na skutek ponownego wniosku strony, do ponownej analizy zaistnienia przesłanek opisanych w art. 9a ust. 3 Karty Nauczyciela. Kontrolując postępowanie administracyjne przeprowadzone w tym zakresie Sąd I instancji prawidłowo ustalił, iż kwestionowana przesłanka nadal nie jest spełniona. Prawidłowo także oparł się na wykładni spornej przesłanki wywiedzionej przez tutejszy Sąd w wyroku z dnia 29 lipca 2011 r., gdzie Sąd wyjaśnił, iż "przepis art. 9a ust. 3 Karty Nauczyciela oraz inne przepisy Karty Nauczyciela nie wyjaśniają pojęcia "znaczący dorobek zawodowy". Z porównania tej normy z treścią art. 9b ust. 1 Karty Nauczyciela, a także uwzględniając powszechnie przyjmowane znaczenie terminu "znaczący", wynika, że o "znaczącym dorobku" można mówić jedynie wówczas, gdy jest on ponadprzeciętny, znacznie przewyższający dorobek zawodowy wymagany od ogółu nauczycieli. Taki znaczący dorobek powinien znaleźć odzwierciedlenie w przyznanych w dotychczasowej pracy nagrodach i wyróżnieniach, ewentualnie także w dyplomach czy świadectwach potwierdzających uzyskanie dodatkowych kwalifikacji, umiejętności przydatnych w przyszłej pracy nauczyciela. Długoletniego zatrudnienia, a nawet zaangażowania w pracy zawodowej, które powinno przecież cechować każdego pracownika, nie można utożsamiać ze "znaczącym dorobkiem zawodowym". O takim dorobku trudno jest też mówić na podstawie samego przekonania zainteresowanej osoby, iż taki właśnie dorobek posiada.".

W świetle takiej wykładni omawianego pojęcia nie sposób zgodzić się ze stroną iż dorobek jaki był przedmiotem analizy Sądu I instancji należy zakwalifikować jako znaczący. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego o znaczącym dorobku zawodowym skarżącej nie świadczy ukończenie studiów w zakresie technologii szkła. Także ukończenie szkolenia z zakresu ratownictwa ogólnego, kurs kroju i szycia, gdyż nie mają związku pod kątem nauczania technologii, podobnie jak pozyskanie uprawnień do zatrudnienia w charakterze wychowawcy w placówce wypoczynkowej dla dzieci i młodzieży szkolnej. Podobnie praca w Fabryce (...) jako inspektor bhp i technolog i ukończenie kursów (obsługi komputera, bhp, zagrożenie czynnikami chemicznymi w pracy), które zostały zrealizowane w ramach ówczesnego stosunku pracy. Także praca w szkole podstawowej nie świadczy o znaczącym dorobku zawodowym oraz kursy rysunku, malarstwa i grafiki gdyż nie zostały udokumentowane. Z koeli ukończone szkolenia m.in. audyt wewnętrzny i doskonalenie systemu zarządzania jakością nie można uwzględnić gdyż zostały ukończone po dacie (...) stycznia 2004 r. Prawidłowa jest ocena Sądu I instancji, iż okoliczności wskazywane przez stronę świadczą o podstawowym zaangażowaniu w pracę zawodową, co potwierdza prawidłową wykładnię omawianego pojęcia przedstawioną przez organ administracji publicznej. Różnorodność zajęć jakie podejmowała strona w jej subiektywnym odczuciu nie może poświadczać znaczącego dorobku zawodowego, gdyż w istocie strona nie pozyskała żadnych ponadprzeciętnych kwalifikacji i stan taki utrzymuje się od dnia (...) stycznia 2004 r. tj. od dnia nawiązania stosunku pracy w Centrum Kształcenia Ustawicznego w (...). Ten zaś dorobek zawodowy był już oceniony, również negatywnie w przywołanym w uzasadnieniu wyroku NSA z dnia 29 lipca 2011 r.w sprawie I OSK 312/11.

W świetle powyższego, zarzuty skargi kasacyjnej odnoszące się do przytoczonych wyżej kwestii uznać należy za niezasadne. Z tych wszystkich względów, skoro skarga kasacyjna nie została oparta na usprawiedliwionych podstawach, na mocy art. 184 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.