Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 1239436

Postanowienie
Naczelnego Sądu Administracyjnego
z dnia 26 października 2012 r.
I OSK 2562/12

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia NSA Monika Nowicka.

Sentencja

Naczelny Sąd Administracyjny po rozpoznaniu w dniu 26 października 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku J. G. o wstrzymanie wykonania uchwały Rady Miasta L. z dnia (...) października 2011 r., nr (...) w sprawie ze skargi kasacyjnej J. G. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 31 maja 2012 r., sygn. akt II SA/Lu 238/12 w sprawie ze skargi J. G. na uchwałę Rady Miasta L. z dnia (...) października 2011 r., nr (...) w przedmiocie wydzierżawienia w drodze przetargu nieograniczonego nieruchomości stanowiących własność Gminy L. postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej uchwały.

Uzasadnienie faktyczne

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie wyrokiem z dnia 31 maja 2012 r. oddalił wniesioną przez J. G. skargę na uchwałę Rady Miasta L. z dnia (...) października 2011 r., nr (...) w przedmiocie wydzierżawienia w drodze przetargu nieograniczonego nieruchomości stanowiących własność Gminy L.

J. G. w złożonej od powyższego wyroku skardze kasacyjnej zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania kwestionowanej przez niego uchwały w zakresie, w jakim akt ten obejmuje ustalenie dzierżawcy dla parkingu zlokalizowanego na części nieruchomości położonej przy ul. W. rejon ulicy R. (§ 1 pkt 4 Uchwały)

Zasadność powyższego wniosku skarżący wywodził z faktu, że urządzony na ww. nieruchomości parking stanowi jedyne źródło jego utrzymania. Uzyskiwany z tego tytułu dochód przeznacza przy tym na utrzymanie dwunastoletniego syna. Nakłady w kwocie (...) zł, które - przy wsparciu rodziny - poczynił na wyposażenie parkingu, do tej pory się nie zwróciły. Charakter wskazanych nakładów powoduje, że po odłączeniu będą one nieprzydatne i bezwartościowe. Prawdopodobieństwo zaś zwrotu ich równowartości przez wygrywającego przetarg jest niewielkie. Powyższe - zdaniem wnioskodawcy - oznacza, że wykonanie ww. uchwały we wskazanym przez niego zakresie spowoduje dla niego niebezpieczeństwo powstania szkody oraz trudne do odwrócenia skutki, jakimi jest konieczność odłączenia dokonanych przez niego na wskazanej nieruchomości nakładów i trwałe pozbawienia bieżących dochodów a w efekcie konieczność ubiegania się o przyznanie świadczeń socjalnych.

Uzasadnienie prawne

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Wniosek strony nie zasługuje na uwzględnienie.

Na wstępie wskazać należy, że po oddaleniu skargi, skarżący, który wniósł skargę kasacyjną może wystąpić z wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonej uchwały (por. uchwała składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 kwietnia 2007 r., I GPS 1/07, ONSAiWSA z 2007 r. Nr 4, poz. 77).

Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: w Dz. U. z 2012 r. poz. 270) zwanej dalej "p.p.s.a." sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Z konstrukcji powyższego przepisu wynika, że na skarżącym spoczywa ciężar wykazania przesłanek zawartych w cytowanym przepisie, zaś sąd może wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu, jeżeli jest spełniona ustawowa przesłanka określona jako potencjalna możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdy akt lub czynność zostanie wykonana. Jest to wyjątek od zasady, w myśl której wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. W przepisie tym chodzi bowiem o szczególne i wyjątkowe zagrożenie odpowiadające specjalnemu rodzajowi ochrony tymczasowej strony postępowania.

W rozpatrywanej sprawie uznać należy, że wnioskodawca nie wykazał, aby wykonanie zaskarżonej uchwały mogło skutkować wyrządzeniem znacznej szkody lub spowodować trudne do odwrócenia skutki.

Za takie okoliczności nie można uznać lakonicznych sformułowań o pozbawieniu skarżącego kasacyjnie jedynego źródła utrzymania. Fakt przeznaczania przez wnioskującego części dochodu uzyskiwanego z tytułu prowadzenia przez siebie parkingu na utrzymanie swojego dwunastoletniego syna nie świadczy o tym, że wykonanie zaskarżonej uchwały wyrządzi również małoletniemu znaczną szkodę lub spowoduje trudne do odwrócenia skutki. We wskazanym wniosku brak jest konkretnych danych uzasadniających twierdzenie, że uzyskiwane z tego tytułu dochody stanowią jedyne źródło utrzymania ww. dziecka, tym bardziej, że we wniosku stwierdzono jedynie, iż wnioskodawca jedynie "łoży także na utrzymanie" swego syna.

Za uzasadnienie żądania nie można także uznać faktu poniesienia przez wnioskodawcę ewentualnych strat związanych z poczynionymi nakładami, których równowartość w toku prowadzonej przez niego działalności, nie zwróciła się, a których odłączenie spowoduje, że nie będą one przedstawiały żadnej wartości. Skarżący w najmniejszym stopniu takich okoliczności nawet nie uprawdopodobnił. Nie określił też jakiego rodzaju są to nakłady, co uniemożliwiło Sądowi ocenę, czy faktycznie ich odłączenie od nieruchomości spowoduje, że staną się bezwartościowe. Poza tym prowadząc działalność gospodarczą, w której wykorzystuje nieruchomość oddaną w dzierżawę, wnioskodawca powinien brać pod uwagę ryzyko związane z działalnością gospodarczą.

W związku z powyższym stwierdzić należy, że wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej uchwały nie zawiera usprawiedliwionych motywów wskazujących na wystąpienie przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a.

W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 61 § 3 w związku z art. 193 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.