I OSK 2200/17 - Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego

Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 2639396

Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 marca 2019 r. I OSK 2200/17

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia NSA Marek Stojanowski.

Sentencja

Naczelny Sąd Administracyjny po rozpoznaniu w dniu 21 marca 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku J.A. o uzupełnienie postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 stycznia 2019 r. sygn. akt I OSK 2200/17 w sprawie ze skargi kasacyjnej (...) S.A. w (...) od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 5 lipca 2017 r. sygn. akt II SA/Rz 349/17 w sprawie ze skargi J.A. na decyzję Wojewody (...) z dnia (...) stycznia 2017 r. nr (...) w przedmiocie ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości postanawia: odmówić uzupełnienia postanowienia.

Uzasadnienie faktyczne

Wyrokiem z dnia 5 lipca 2017 r. sygn. akt II SA/Rz 349/17, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie - po rozpoznaniu skargi J.A. - uchylił zaskarżoną decyzję Wojewody (...) z dnia (...) stycznia 2017 r. i decyzję Starosty (...) z dnia (...) listopada 2016 r. nr (...), a także zasądził od organu na rzecz skarżącego zwrot kosztów postępowania sądowego.

Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wniosła (...) S.A. w (...) działająca przez pełnomocnika.

Pismem z dnia 17 grudnia 2018 r. (data nadania pisma w urzędzie pocztowym) skarżąca kasacyjnie Spółka cofnęła skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 5 lipca 2017 r. sygn. akt II SA/Rz 349/17.

Postanowieniem z dnia 22 stycznia 2019 r. sygn. akt I OSK 2200/17 Naczelny Sąd Administracyjny umorzył postępowanie przed Sądem odwoławczym (pkt 1) oraz zwrócił skarżącemu kasacyjnie cały uiszczony wpis od skargi kasacyjnej (pkt 2).

Pismem z dnia 18 lutego 2019 r. (data nadania pisma w urzędzie pocztowym) J.A. wniósł o uzupełnienie ww. postanowienia z dnia 22 stycznia 2019 r. w zakresie zwrotu kosztów poniesionych przez stronę, poprzez przyznanie na jego rzecz zwrotu kosztów zastępstwa adwokackiego według norm przepisanych.

W uzasadnieniu wskazano, że wnioskodawca reprezentowany przez adwokata, w ustawowym terminie wniósł odpowiedź na skargę kasacyjną, w której przedstawił stanowisko uczestnika, wyrażające argumentację prawniczą uzasadniającą podstawy do oddalenia skargi kasacyjnej. Ponadto odpowiedź zawierała wniosek o zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego przed Naczelnym Sądem Administracyjnym według norm przepisanych. W postanowieniu z dnia 22 stycznia 2019 r. nie zawarto jednak rozstrzygnięcia w tym przedmiocie, a zatem, w ocenie uczestnika, wniosek o jego uzupełnienie jest uzasadniony.

Uzasadnienie prawne

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Strona może domagać się uzupełnienia wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu (art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 z późn. zm., dalej, jako: "p.p.s.a."). Do postanowień stosuje się odpowiednio przepisy o wyrokach, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej (art. 166 p.p.s.a.).

W tej sprawie wniosek J.A. o uzupełnienie postanowienia z dnia 22 stycznia 2019 r. nie jest zasadny.

W postępowaniu sądowoadministracyjnym obowiązuje zasada, że strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej (art. 199 p.p.s.a.). Wyjątki od tej zasady zostały określone w art. 200, art. 201, art. 203 i art. 204 p.p.s.a. i tylko w tych wypadkach sąd może orzekać o zwrocie kosztów postępowania między stronami, na co wyraźnie wskazuje art. 209 p.p.s.a. Zgodnie bowiem z art. 209 p.p.s.a. wniosek strony o zwrot kosztów sąd rozstrzyga w każdym orzeczeniu uwzględniającym skargę oraz orzeczeniu, o którym mowa w art. 201, art. 203 i art. 204.

Postanowieniem z dnia 22 stycznia 2019 r. umorzone zostało postępowanie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 w związku z art. 193 p.p.s.a., a to z uwagi na fakt, że skarżący kasacyjnie skutecznie cofnął skargę kasacyjną. Przepis art. 209 p.p.s.a. przesądza, że brak jest podstaw do orzekania przez Naczelny Sąd Administracyjny w takiej sytuacji o zwrocie kosztów postępowania kasacyjnego pomiędzy stronami.

Mając powyższe względy na uwadze należy uznać, że nie ma podstaw do uzupełnienia postanowienia z dnia 22 stycznia 2019 r. i w oparciu o art. 157 § 1 w zw. z art. 166 oraz art. 193 p.p.s.a., należało orzec jak w sentencji.

.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.