Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 2772694

Postanowienie
Naczelnego Sądu Administracyjnego
z dnia 10 stycznia 2020 r.
I GZ 445/19

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia NSA Henryk Wach.

Sentencja

Naczelny Sąd Administracyjny po rozpoznaniu w dniu 10 stycznia 2020 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia R. M. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 24 października 2019 r., sygn. akt I SA/Op 304/19 w zakresie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi R. M. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Opolu z dnia (...) maja 2019 r., nr (...) w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji w sprawie przyznania płatności rolnośrodowiskowych po wznowieniu postępowania postanawia: oddalić zażalenie.

Uzasadnienie faktyczne

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu postanowieniem z 24 października 2019 r., sygn. akt I SA/Op 304/19 odmówił R. M. przywrócenia terminu do wniesienia skargi na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Opolu z (...) maja 2019 r. w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji w sprawie przyznania płatności rolnośrodowiskowych po wznowieniu postępowania.

W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że postanowieniem z 29 sierpnia 2019 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu odrzucił skargę strony na ww. decyzję organu odwoławczego. W dniu 9 września 2019 r. skarżący wniósł o przywrócenie terminu do złożenia skargi. Uzasadniając przedmiotowy wniosek wskazał, że z uwagi na zły stan zdrowia nie był w stanie złożyć skargi w terminie. W załączeniu przesłał kartę informacyjną leczenia szpitalnego.

Sąd wyjaśnił, że zaskarżona do Sądu decyzja organu odwoławczego zawierała szczegółowe pouczenie o prawie, trybie i terminie do jej wniesienia. Doręczona została skarżącemu 20 maja 2019 r. W związku z tym trzydziestodniowy termin do złożenia skargi rozpoczął swój bieg 21 maja 2019 r., a jego upływ nastąpił 19 czerwca 2019 r. Wobec powyższego nadanie przez skarżącego skargi 21 czerwca 2019 r. nastąpiło z oczywistym uchybieniem 30 - dniowego terminu określonego w art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 - dalej: p.p.s.a.) do dokonania tej czynności.

Oceniając natomiast sam wniosek o przywrócenie terminu pod kątem uprawdopodobnienia okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminowi do wniesienia skargi Sąd podkreślił, że skarżący nie uprawdopodobnił, aby uchybienie terminu do wniesienia skargi było przez niego niezawinione. Z wniosku strony skarżącej o przywrócenie terminu nie wynikało, by charakter dolegliwości uniemożliwiał złożenie skargi w terminie. Przede wszystkim zauważyć należy, że zaistniałe okoliczności, w których skarżący upatruje przyczynę w uchybieniu terminu do złożenia skargi miały miejsce na długo przed wydaniem zaskarżonej decyzji. Na brak zawinienia po stronie skarżącego nie wskazuje załączona do wniosku karta informacyjna leczenia szpitalnego, ani przebyta rehabilitacja. Jak już wskazano, potwierdza to jedynie fakt, że skarżący istotnie mając problemy zdrowotne poddany został leczeniu operacyjnemu, co jednak miało miejsce w lutym 2017 r., tj. na dwa lata zanim doszło do wydania zaskarżonego aktu, czy fakt przebycia rehabilitacji w dniach od 2 do 25 lutego 2019 r. tj. ponad miesiąc zanim doszło do wydania zaskarżonego aktu. Przedłożona karta leczenia szpitalnego nie wskazuje w żaden sposób na całkowity brak możliwości działania w sprawie przez skarżącego.

W ocenie Sądu, strona nie przedstawiła żadnych obiektywnych okoliczności, które wystąpiłyby w okresie biegu terminu do wniesienia skargi i które Sąd mógłby rozważyć oraz ewentualnie potraktować jako przeszkody uniemożliwiające stronie zachowanie terminu do złożenia skargi. Nie uprawdopodobnił, że uchybienie terminu nastąpiło bez jego winy.

W zażaleniu skarżący zaskarżył powyższe postanowienie w całości wnosząc o jego uchylenie i przywrócenie terminu do złożenia skargi. Argumentację na poparcie powyższego zarzutu skarżący zawarł w uzasadnieniu zażalenia.

Uzasadnienie prawne

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie jest zasadne i nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 86 § 1 p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu.

Dopuszczalność przewidzianego w art. 86 i 87 p.p.s.a. przywrócenia uchybionego terminu została przez ustawodawcę uwarunkowana spełnieniem przez stronę następujących przesłanek: złożenie wniosku o przywrócenie terminu w ciągu 7 dni od ustania przeszkody, która uniemożliwiła dochowanie terminu, równoczesne dokonanie czynności, które nie nastąpiło w zakreślonym terminie, uprawdopodobnienie, że niedochowanie terminu nastąpiło bez winy strony oraz powstanie w wyniku uchybienia terminu ujemnych dla strony skutków procesowych.

W rozpoznawanej sprawie wniosek skarżącego spełniał wymogi formalne, a sporna pozostaje wyłącznie kwestia uprawdopodobnienia, że niedochowanie terminu nastąpiło bez winy strony.

Z ugruntowanego w orzecznictwie i literaturze przedmiotu rozumienia przesłanki braku winy strony wynika, że powinna być ona oceniana z uwzględnieniem wszelkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy i przy braniu pod uwagę uchybień spowodowanych nawet lekkim niedbalstwem strony (por. postanowienia NSA z dnia 28 listopada 2012 r., sygn. akt II FZ 947/12; z dnia 6 lipca 2011 r., sygn. akt II FZ 320/11, z dnia 28 listopada 2012 r., sygn. akt II FZ 948/12, dostępne na stronie internetowej http://orzeczenia.nsa.gov.pl).

Należy podkreślić, że istotą instytucji przywrócenia terminu jest umożliwienie stronie obrony swoich praw czy interesów w sytuacji, gdy upływ terminów procesowych wywołał dla niej negatywne skutki prawne, przy jednoczesnym założeniu, że strona dołożyła wszelkich możliwych starań, aby takich negatywnych konsekwencji uniknąć. Pierwszorzędne znaczenie dla rozpoznania wniosku o przywrócenie terminu do dokonania czynności w postępowaniu sądowym ma zatem ustalenie, że fakt uchybienia przez stronę terminowi nie nastąpił z jej winy.

Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, oceniając merytorycznie wniosek o przywrócenie terminu do złożenia skargi, Sąd I instancji zasadnie uznał brak podstaw do jego uwzględnienia.

Naczelny Sąd Administracyjny w pełni podziela stanowisko Sądu I instancji przedstawione w zaskarżonym postanowieniu, iż w rozpoznawanej sprawie skarżący nie uprawdopodobnił okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu. Wskazywana przez niego okoliczność przebytej choroby nie stanowiła bowiem dostatecznej podstawy przemawiającej za uwzględnieniem wniosku. Słusznie zwrócił uwagę WSA, że wcześniejsza choroba strony i leczenie były w 2017 r. natomiast decyzja organu odwoławczego została wydana w 2019 r. Zatem podnoszone przez stronę okoliczności w żaden sposób nie usprawiedliwiły niedochowania terminu do wniesienia skargi.

Mając powyższe na uwadze należy stwierdzić, że zaskarżone postanowienie, którym odmówiono przywrócenia terminu do wniesienia skargi jest prawidłowe. Brak było przesłanki z art. 87 § 2 p.p.s.a. by wniosek ten Sąd I instancji mógł uwzględnić.

Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.