Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 2721711

Postanowienie
Naczelnego Sądu Administracyjnego
z dnia 28 sierpnia 2019 r.
I GZ 256/19

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia NSA Małgorzata Grzelak.

Sentencja

Naczelny Sąd Administracyjny po rozpoznaniu w dniu 28 sierpnia 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia J. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 27 września 2018 r. sygn. akt III SA/Łd 1211/17 w przedmiocie odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia w sprawie ze skargi J. K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi z dnia (...) października 2017 r., nr (...) w przedmiocie oddalenia skargi na czynność egzekucyjną postanawia: oddalić zażalenie.

Uzasadnienie faktyczne

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi (dalej: "WSA") postanowieniem z dnia 27 września 2018 r., sygn. akt III SA/Łd 1211/17, odmówił J.K. (dalej: "skarżący") wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi (dalej: "SKO") z (...) r. nr (...) w przedmiocie oddalenia skargi na czynność egzekucyjną.

W uzasadnieniu WSA wskazał, że skarżący w skardze na powyższe postanowienie SKO zawarł wniosek o jego wstrzymanie.

Uzasadniając swoje rozstrzygnięcie WSA podniósł, że w niniejszej sprawie najważniejszą kwestią jest, czy akt lub czynność, którego wstrzymania żąda strona, nadaje się do wykonania i wymaga wykonania. Przez wykonanie aktu administracyjnego zaś WSA rozumiał spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie przymusu państwowego (egzekucji) do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie.

WSA wskazał dalej, że zaskarżone zostało postanowienie SKO utrzymujące w mocy postanowienie Prezydenta Miasta Łodzi z dnia (...) o oddaleniu skargi na czynność egzekucyjną, a z postanowienia takiego nie wynikały nowe prawa, czy obowiązki strony, podlegające wykonaniu. Wstrzymanie zaskarżonego postanowienia na podstawie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 z późn. zm., dalej: "p.p.s.a.") było zatem niemożliwe, bowiem z uwagi na charakter nie nadawało się, ani nie wymagało wykonania.

Zażaleniem z 29 października 2018 r. skarżący zaskarżył powyższe postanowienie WSA. Uzasadniając skarżący stwierdził, że, cyt.: "dywagacje przedstawione w uzasadnieniu do postanowienia z 27 września 2018 r. nie uwzględniają istoty sprawy oraz zasad współżycia społecznego" ze względu na to, że połowę ustalonej kwoty za pobyt córki w rodzinie zastępczej powinna ponosić jej matka.

Uzasadnienie prawne

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać w całości lub w części wykonanie zaskarżonego aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeśli w wyniku ich wykonania zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.

Należy podkreślić, iż wstrzymanie wykonania może jednak dotyczyć wyłącznie tych aktów administracyjnych, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie. Nie każdy akt administracyjny nadaje się do tak rozumianego wykonania. Nie kwalifikują się do wykonania te spośród aktów prawnych, które dla sprowadzenia stanu prawnego lub faktycznego w nim określonego nie wymagają czynności podmiotów uprawnionych. W rzeczywistości więc problem wykonania aktu administracji dotyczy aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania, aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone obowiązki (por. P. Tarno: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - komentarz, LexisNexis, W-wa 2005, str. 295).

Postanowienie organu nadzoru nad prowadzonym postępowaniem egzekucyjnym utrzymujące w mocy postanowienie organu egzekucyjnego o oddaleniu skargi na czynność egzekucyjną polegającą na zajęciu rachunku bankowego skarżącego - a tego rodzaju postanowienie zostało zaskarżone przez skarżącego w niniejszej sprawie i objęte jest wnioskiem o wstrzymanie wykonania, nie podlega wykonaniu, bowiem w wyniku wydania takiego rodzaju aktu administracyjnego na stronie nie ciąży żaden obowiązek nadający się do dobrowolnego wykonania bądź kwalifikujący się do egzekucji.

Tym samym WSA słusznie wskazał, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. nie jest możliwe.

Z przytoczonych powyżej powodów, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie, mając na uwadze art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i § 2 p.p.s.a.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.