Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 1773320

Postanowienie
Naczelnego Sądu Administracyjnego
z dnia 28 kwietnia 2015 r.
I GZ 184/15

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia NSA Joanna Kabat-Rembelska.

Sentencja

Naczelny Sąd Administracyjny po rozpoznaniu w dniu 28 kwietnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia L. J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w L. z dnia 29 stycznia 2015 r. sygn. akt I SA/Lu 734/14 w zakresie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi L. J. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w B. z dnia (...) czerwca 2014 r. nr (...) w przedmiocie przedmiocie podatku akcyzowego za maj 2009 r. postanawia: oddalić zażalenie.

Uzasadnienie faktyczne

Wojewódzki Sąd Administracyjny w L. postanowieniem z 29 stycznia 2015 r. (sygn. akt I SA/Lu 734/14) odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, w sprawie ze skargi L. J. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w B. z (...) czerwca 2014 r. nr (...) w przedmiocie podatku akcyzowego za maj 2009 r.

Sąd orzekał w następującym stanie faktycznym i prawnym:

Skarżąca wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Tytułem uzasadnienia podała, że zaskarżona decyzja została wydana jedynie wobec stwierdzenia nieterminowego złożenia miesięcznego zestawienia oświadczeń nabywców oleju o jego opałowym przeznaczeniu, z czym, w ocenie skarżącej, nie można się zgodzić. Nadto zwracała uwagę, że wykonywanie zaskarżonych decyzji niesie realne niebezpieczeństwo likwidacji działalności gospodarczej bądź ogłoszenia upadłości. Lata 2011 do 2013 zamknęły się stratą spowodowaną amortyzowaniem samochodu cysterny. Aktualnie działalność w branży paliw cechuje się dużą konkurencyjnością i niską rentownością. Kwota dochodzona przez organ na podstawie wszystkich decyzji sięga 25% obrotu możliwego do osiągnięcia przez skarżącą w całym 2014 r. Nie posiada ona też wolnych środków finansowych. Mąż prowadzi gospodarstwo rolne, które przynosi niski dochód. Utrzymuje dwie dorosłe córka, z których jedna studiuje, a druga samotnie wychowuje dziecko. Posiadany majątek to udział w jednorodzinnym domu mieszkalnym oraz dwa samochody osobowe, rok produkcji 1998 oraz 2004. Nie ma zatem realnej możliwości zaspokojenia choćby niewielkiej części kwot wynikających z wszystkich decyzji organu.

WSA odmówił wstrzymania zaskarżonej decyzji, uznając, że wniosek nie czynił zadość wymogom zawartym w art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm. - dalej: p.p.s.a.).

Sąd pierwszej instancji wyjaśnił, że koszty prowadzenia działalności gospodarczej nie korzystają z pierwszeństwa przed obowiązkiem zapłaty należności, wynikających z ostatecznych i wykonalnych decyzji organu podatkowego, a rozporządzanie przychodem bez uwzględnienia konieczności wykonania ostatecznych decyzji organu podatkowego nie może przemawiać aktualnie za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji.

Sąd pierwszej instancji podniósł, że wykonanie decyzji, nakładających obowiązek zapłaty należności pieniężnych, co do swojej istoty, nie ma charakteru nieodwracalnego lub trudno odwracalnego skutku, gdyż ewentualne uwzględnienie skargi (czego na obecnym etapie sprawy sąd nie przesądza) może sprawić, iż wszelkie należności uiszczone na ich podstawie zostaną zwrócone wraz z odsetkami.

L. J. wniosła zażalenie na postanowienie z 29 stycznia 2015 r. podnosząc, że Sąd pierwszej instancji bezzasadnie odmówił jej wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji poprzez przyjęcie, że nie grozi jej wyrządzenie znacznej szkody oraz trudne do odwrócenia skutki, gdy tymczasem sama wysokość należności pieniężnej (300.000 złotych) zagraża bytowi podmiotu gospodarczego.

Uzasadnienie prawne

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a., katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest zamknięty. Sąd jest uprawniony do uwzględnienia wniosku, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Obowiązek przedstawienia okoliczności, które pozwolą sądowi na dokonanie oceny, czy spełnione są przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, spoczywa na wnioskodawcy. Podkreślić należy, iż do wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, nie jest wystarczające samo twierdzenie strony. Uzasadnienie takiego wniosku powinno odnosić się do okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne. Powinno zatem wskazywać na konkretne okoliczności powodujące, że wykonanie aktu lub czynności będącej przedmiotem kontroli sądowoadministracyjnej spowoduje w stosunku do wnioskodawcy wystąpienie jednej lub obu przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a. - znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków.

Przenosząc powyższe uwagi na grunt rozpoznawanej sprawy stwierdzić należy, że skarżąca nie wykazała, aby zaistniały ustawowe przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

W uzasadnieniu wniosku nie uprawdopodobniła w jakimkolwiek stopniu, że wykonanie zaskarżonej decyzji może wyrządzić jej szkodę w znacznym rozmiarze.

Jak zasadnie zauważył Sąd pierwszej instancji L. J. w pierwszej połowie 2014 r. uzyskała przychód w wysokości 682.031 zł, natomiast w roku 2013 r. w wysokości 1.546.190 zł. Przychody takie w pełni pozwalają na uzyskanie środków w celu wywiązania się z obowiązków wobec organu podatkowego. Rozporządzając takim przychodem skarżąca powinna uwzględnić konieczność wykonania ostatecznej decyzji organu podatkowego. Nieuwzględnienie przez skarżącą takiej okoliczności nie może przemawiać za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji.

W zażaleniu skarżąca nietrafnie zarzuciła, że Sąd pierwszej instancji odstąpił od oceny skutków wykonania zaskarżonej decyzji.

Z uzasadnienia postanowienia z 29 stycznia 2015 r. wprost wynika, że Sąd ocenił wniosek pod katem spełnienia przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, a wiec i skutków jakie mogą powstać w przypadku odmowy udzielenia ochrony tymczasowej. Stanowisko Sądu pierwszej instancji, że wysokość uzyskiwanych przez skarżącą przychodów w pełni pozwala na uzyskanie środków pozwalających na wykonanie decyzji zostało należycie uzasadnione i zasługuje na akceptację.

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.