Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 1069556

Postanowienie
Naczelnego Sądu Administracyjnego
z dnia 19 października 2011 r.
I GZ 156/11

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia NSA Maria Myślińska.

Sentencja

Naczelny Sąd Administracyjny po rozpoznaniu w dniu 19 października 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia "S." Spółki z o.o. w T. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 11 marca 2011 r., sygn. akt III SA/Gl 2661/10 w zakresie odmowy przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi w sprawie ze skargi "S." Spółki z o.o. w T. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia (...) września 2010 r., nr (...) w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji dotyczącej podatku akcyzowego postanawia: oddalić zażalenie.

Uzasadnienie faktyczne

Postanowieniem z 11 marca 2011 r., sygn. akt III SA/Gl 2661/10, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odmówił "S." spółce z o.o. w T. przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi w sprawie ze skargi Spółki na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z 13 września 2010 r., nr 13, w przedmiocie podatku akcyzowego.

Sąd stwierdził, że postanowieniem z 26 stycznia 2011 r. WSA w Gliwicach odrzucił skargę "S." spółki z o.o. w T. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z (...) września 2010 r., z powodu nieuzupełnienia w terminie braków formalnych skargi, to jest nienadesłania dokumentu potwierdzającego prawo do reprezentacji Spółki.

Pismem z (...) lutego 2011 r. skarżąca wniosła o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi wraz z załączonym odpisem z rejestru przedsiębiorców. W uzasadnieniu wniosku podniesiono, że do uchybienia terminu doszło bez winy Spółki.

W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego prokurent Spółki nie wskazał okoliczności uzasadniających przywrócenie terminu do wniesienia skargi, nie uprawdopodobnił w sposób przekonywujący, iż uchybienie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi było przez niego niezawinione. Przesyłka z wezwaniem do uzupełnienia braków formalnych skargi została wysłana na adres dla doręczeń i była dwukrotnie awizowana. Z adnotacji poczty wynika, że zawiadomienie o przesyłce pozostawiono na drzwiach adresata. Sąd podkreślił, że przesyłka nie została przez adresata odebrana w zakreślonym terminie i została zwrócona nadawcy. Zdaniem Sądu pierwszej instancji, doręczenie należało uznać za skuteczne.

W zażaleniu na powyższe postanowienie "S." Spółka z o.o. w T. wnosząc o zmianę zaskarżonego postanowienia i przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi, zarzuciła naruszenie art. 86 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej: p.p.s.a.) poprzez odmowę przywrócenia terminu do wniesienia skargi w sytuacji, gdy prokurentowi Spółki nie zostało skutecznie doręczone wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi.

W uzasadnieniu strona podniosła, że prokurent Spółki nie miał wiedzy, aby były awizowane do niego przesyłki w okresie między (...) grudnia 2010 r. Ponadto, w ocenie skarżącej, sposób awizowania budzi wątpliwości z uwagi na to, że w pierwszej kolejności pracownik urzędu pocztowego powinien pozostawić zawiadomienie o przesyłce w oddawczej skrzynce pocztowej, nie zaś w drzwiach mieszkania.

Uzasadnienie prawne

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 86 § 1 p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. W piśmie z wnioskiem o przywrócenie terminu (art. 87 § 2 p.p.s.a.) należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Wniosek o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 87 § 1 p.p.s.a.).

Tryb doręczeń pism sądowych w postępowaniu sądowoadministracyjnym został uregulowany w art. 65-81 p.p.s.a. Skuteczne doręczenie może mieć miejsce tylko w trybie i na zasadach określonych w ustawie - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (por. post. SN z 13 września 2001 r. sygn. akt IV CZ 105/01, publ. "Prok. i Pr." - dodatek 2002 r., nr 4, poz. 44). Zgodnie z art. 73 § 1 p.p.s.a. w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-72, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2. Zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe (art. 73 § 2 p.p.s.a.). W przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy (§ 3). Z kolei w myśl art. 73 § 4 p.p.s.a. doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1.

Doręczenie uregulowane w omawianym przepisie może mieć miejsce w razie niemożności doręczenia pisma w sposób właściwy lub zastępczy. Fikcja prawna doręczenia przewidziana w art. 73 p.p.s.a. jest skuteczna w tym znaczeniu, że pociąga za sobą wszelkie skutki doręczenia, które to doręczenie jest oparte na domniemaniu, iż zawiadomienie o złożeniu pisma w urzędzie pocztowym dotarło do rąk adresata. Oznacza to, że skuteczność doręczenia dokonanego w tym trybie zależy w szczególności od prawidłowego zawiadomienia adresata o pozostawieniu pisma, które może być odebrane. Domniemanie doręczenia pisma nie nastąpi zatem w razie niespełnienia warunków określonych w art. 73 § 2 i § 3 p.p.s.a. i nie wywoła skutków prawnych dla strony dokonującej czynności procesowej.

W rozpoznawanej sprawie wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi z (...) października 2010 r. zostało nadane jako przesyłka polecona pod numerem (...) na wskazany w skardze adres prokurenta "S." spółki z o.o. w T. - S. K. Z adnotacji poczynionych na potwierdzeniu odbioru oraz na kopercie, w której znajdowała się przesyłka wynika, że pismo Sądu nie mogło zostać doręczone pełnomocnikowi osobiście, gdyż lokal był zamknięty (adnotacja poczyniona przez doręczyciela "adresata nie zastałem"). Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru wynika w sposób jednoznaczny i niebudzący jakichkolwiek wątpliwości, gdzie doręczyciel umieścił zawiadomienie o pozostawieniu pisma w placówce pocztowej w M., na okres wskazany w art. 73 § 1 p.p.s.a. W miejscu określającym na druku wskazanie informacji o umieszczeniu zawiadomienia o przesyłce dla adresata w "skrzynce oddawczej" lub "na drzwiach adresata", zaznaczono właściwe miejsca zgodnie z istniejącą w tym względzie instrukcją na druku o treści: "zaznaczyć właściwe" - "na drzwiach adresata". Dla skuteczności doręczenia w trybie art. 73 p.p.s.a. konieczne jest zaznaczenie przez doręczyciela na potwierdzeniu odbioru, gdzie umieścił on zawiadomienie o przesyłce dla adresata: w skrzynce na korespondencję, na drzwiach mieszkania, w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, czy na drzwiach biura lub innego pomieszczenia (por. post. NSA z 12 maja 2006 r. sygn. akt II FSK 709/05, zbiór Lex nr 273669; wyrok SN z 22 lutego 2001 r. sygn. III RN 70/00 publ. OSNAPiUS 2001, nr 19, poz. 574; wyrok SN w sprawie o sygn. I CKN 861/00).

Jak wynika z treści znajdującej się w aktach sprawy kserokopii dowodu doręczenia wezwania do uzupełnienia braków formalnych skargi, omówioną wyżej informację doręczyciel zamieścił na druku tego dowodu wskazując, że zawiadomienie o pozostawieniu przesyłki w placówce pocztowej umieszczono na drzwiach adresata.

Domniemanie faktyczne wynikające z art. 73 p.p.s.a. może być obalone wówczas, gdy adresat pisma wykaże, iż dane wynikające z dowodu doręczenia nie są zgodne z rzeczywistością. W rozpoznanej sprawie twierdzenia strony skarżącej w tym przedmiocie są jednostronne i nie zostały zobiektywizowane, w szczególności poprzez zainicjowanie wszczęcia stosownego postępowania wyjaśniającego przed organami pocztowymi.

Wobec powyższego, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.