I GZ 100/19 - Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego

Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 2677314

Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 kwietnia 2019 r. I GZ 100/19

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia NSA Barbara Mleczko-Jabłońska.

Sentencja

Naczelny Sąd Administracyjny po rozpoznaniu w dniu 25 kwietnia 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia K. P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 1 lutego 2019 r., sygn. akt III SA/Po 699/18 w zakresie odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia w sprawie ze skargi K. P. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Poznaniu z dnia (...) września 2018 r., nr (...) w przedmiocie uznania zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym za nieuzasadnione postanawia: oddalić zażalenie.

Uzasadnienie faktyczne

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu postanowieniem z dnia 1 lutego 2019 r., sygn. akt III SA/Po 699/18, odmówił K. P. wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Poznaniu z (...) września 2018 r. w przedmiocie uznania zarzutów w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego za nieuzasadnione.

W skardze skarżąca wniosła o udzielenie zabezpieczenia na czas postępowania poprzez zawieszenie lub wstrzymanie postępowania egzekucyjnego, z jednoczesnym uchyleniem dokonanych czynności, w tym również zajęcia świadczeń skarżącej w ZUS.

Zdaniem WSA, sąd administracyjny rozpoznający zgodność z prawem postanowienia dotyczącego zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym nie ma uprawnienia do wstrzymania toczącego się postępowania egzekucyjnego, a tym bardziej do uchylania dokonanych czynności. Ponadto, nie jest możliwe wstrzymanie wykonania postanowienia dotyczącego zarzutów zgłoszonych w toku postępowania egzekucyjnego, gdyż ten akt nie podlega wykonaniu, rozumianemu jako możliwość realizacji uprawnień lub konieczność podporządkowania się obowiązkom określonym w tym akcie. Zaskarżone postanowienie nie tworzy po stronie skarżącej uprawnień lub obowiązków o charakterze materialnoprawnym, nadających się do egzekucji (wykonania).

Zażalenie na powyższe postanowienie złożyła skarżąca, wnosząc o jego zmianę poprzez uwzględnienie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia, ewentualnie o przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji.

W uzasadnieniu zażalenia skarżąca podniosła, że Sąd I instancji pominął, że jej wniosek obejmował również postanowienia Dyrektora Centrum Obsługi Finansowej Poczty Polskiej S.A. będące źródłem i podstawą prowadzonego przeciwko niej postępowania egzekucyjnego

Uzasadnienie prawne

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 20198 r. poz. 1302 z późn. zm.; dalej: p.p.s.a.) sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Oznacza to, że chodzi o taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego bądź wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu. Wprowadzona w omawianym przepisie ochrona tymczasowa w postępowaniu sądowoadministracyjnym stanowi wyjątek od zasady wynikającej z art. 61 § 1 p.p.s.a., w myśl której wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności.

Naczelny Sąd Administracyjny w pełni aprobuje stanowisko WSA, że przedmiotem wstrzymania mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w tym akcie. Nie każdy akt administracyjny kwalifikuje się do tak rozumianego wykonania i w związku z tym nie każdy wymaga wykonania (por. postanowienie NSA z dnia 30 czerwca 2015 r. o sygn. akt II GZ 306/15; dostępne w CBOSA).

W rozpoznawanej sprawie do Sądu I instancji zaskarżone zostało postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Poznaniu z (...) września 2018 r. w przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym. Stwierdzić należy, że takie postanowienie, ze względu na zakres i charakter prawny, nie nadaje się do wykonania. Uznanie przez organ za niezasadne zarzutów zgłoszonych przez stronę w toku prowadzonego postępowania egzekucyjnego nie powoduje powstania żadnych skutków w sferze interesu prawnego strony, nie nakłada na skarżącego nowych praw lub obowiązków, które mogłyby podlegać wykonaniu. Tym samym wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. nie jest możliwe (por. postanowienie NSA z dnia 30 czerwca 2015 r. o sygn. akt II GZ 306/15, a także postanowienie NSA z dnia 19 listopada 2015 r. o sygn. akt II FZ 737/15; dostępne w CBOSA). Słusznie zatem Sąd I instancji odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia.

Odnosząc się natomiast do argumentu wnoszącej zażalenie, że Sąd powinien był rozważyć wstrzymanie postanowienie Dyrektora Centrum Obsługi Finansowej Poczty Polskiej S.A., Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że w ramach niniejszego postępowania nie jest to możliwe, gdyż to postanowienie nie leży w granicach rozpoznawanej sprawy (dotyczącej zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym). Wskazane przez stronę postanowienie zostało bowiem wydane przez inny organ i w innym przedmiocie niż zaskarżone postanowienie.

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.