I GW 5/20 - Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego

Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 3071281

Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 sierpnia 2020 r. I GW 5/20

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia NSA Ludmiła Jajkiewicz.

Sędziowie: NSA Małgorzata Grzelak (spr.), del. WSA Izabella Janson.

Sentencja

Naczelny Sąd Administracyjny po rozpoznaniu w dniu 12 sierpnia 2020 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej wniosku Wojewody Lubelskiego z dnia (...) maja 2020 r., nr (...) o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego pomiędzy Wojewodą Lubelskim a Marszałkiem Województwa Lubelskiego w zakresie rozpoznania wniosku W. W. w sprawie rozłożenia na raty kary pieniężnej nałożonej decyzją Marszałka Województwa Lubelskiego w Lublinie z dnia (...) lutego 2019 r., nr (...) postanawia: wskazać Marszałka Województwa Lubelskiego jako organ właściwy do rozpoznania sprawy.

Uzasadnienie faktyczne

Wnioskiem z dnia 6 maja 2020 r. Wojewoda Lubelski zwrócił się o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego pomiędzy Wojewodą Lubelskim a Marszałkiem Województwa Lubelskiego poprzez wskazanie organu właściwego do rozpatrzenia wniosku W. W. z dnia (...) lutego 2020 r. o rozłożenie na raty kary pieniężnej nałożonej decyzją Marszałka Województwa Lubelskiego w Lublinie z dnia (...) lutego 2019 r. wydaną na podstawie ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (Dz. U. z 2019 r. poz. 2140, z poźn. zm, dalej: utd.)

Wskazano, że Marszałek Województwa Lubelskiego pismem z dnia 17 lutego 2020 r. przekazał ww. wniosek W. W. wraz z kopią swojej decyzji z dnia (...) lutego 2019 r. nr (...) według właściwości do rozpoznania Wojewodzie Lubelskiemu.

Wojewoda Lubelski nie zgadza się ze stanowiskiem Marszałka Województwa Lubelskiego. W ocenie Wojewody Lubelskiego, przepis art. 67 ust. 2 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz. U. z 2019 r. poz. 869 z późn. zm., ustawy o finansach publicznych dalej: ufp) jest przepisem szczególnym w stosunku do przepisów ustawy o finansach publicznych regulujących zasady i organy uprawnione do stosowania ulg w spłacie należności, o których mowa w art. 60 tej ustawy, i wyłącza stosowanie przepisów ustawy o finansach publicznych w zakresie udzielania ulg w spłacie administracyjnych kar pieniężnych. Do udzielania ulg w spłacie kar pieniężnych nakładanych na podstawie art. 93 ust. 1 utd przez marszałka województwa ma - w ocenie Wojewody Lubelskiego - zastosowanie art. 189k § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r. poz. 2096 oraz z 2019 r. poz. 60, dalej: k.p.a.) w szczególności w zakresie właściwości organu uprawnionego do udzielania ulg w spłacie tych kar pieniężnych. A więc udzielanie ulg w spłacie ww. kar nałożonych przez Marszałka Województwa Lubelskiego należy do tego organu.

W odpowiedzi Marszałek Województwa Lubelskiego wniósł o rozstrzygnięcie przedmiotowego sporu o właściwość i wskazanie organu właściwego do załatwienia sprawy. Według Marszałka Województwa Lubelskiego, ponieważ środki z tytułu przedmiotowych kar pieniężnych przekazywane są do Wojewody Lubelskiego zatem Wojewoda Lubelski, jako dysponent tej części budżetu państwa, powinien rozpoznać przedmiotowy wniosek.

Uzasadnienie prawne

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Przez spór o właściwość lub spór kompetencyjny, o których mowa w art. 4 Ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019. poz. 2325 tekst jednolity, dalej: p.p.s.a.), należy rozumieć sytuację, w której przynajmniej dwa organy równocześnie uważają się za właściwe do załatwienia sprawy (spór pozytywny) albo, gdy każdy z organów uważa się za niewłaściwy do załatwienia sprawy (spór negatywny). Warunkiem wydania przez Naczelny Sąd Administracyjny merytorycznego orzeczenia w przedmiocie sporu jest istnienie sporu o właściwość lub sporu kompetencyjnego w znaczeniu prawnym. Spór taki może powstać w sprawie załatwianej przez organ administracji, należącej do spraw z zakresu administracji publicznej. Z istoty sporu o właściwość i sporu kompetencyjnego wynika, że spór może mieć miejsce w takiej sytuacji, kiedy istnieje materialnoprawna podstawa do załatwienia konkretnej sprawy administracyjnej, przez organ administracji publicznej w postępowaniu jurysdykcyjnym.

W rozpoznawanej sprawie negatywny spór kompetencyjny, jaki zawisł pomiędzy Wojewodą Lubelskim a Marszałkiem Województwa Lubelskiego dotyczy określenia organu właściwego do rozpatrzenia wniosku przedsiębiorcy W. W. z dnia (...) lutego 2020 r. o rozłożenie na raty kary pieniężnej za wykonywanie transportu drogowego osób z naruszeniem przepisów ustawy o transporcie drogowym oraz warunków określonych w udzielonym przedsiębiorcy zezwoleniu z dnia 8 sierpnia 2013 r. na wykonywanie regularnych przewozów osób w krajowym transporcie drogowym na linii regularnej Łuków - Siedlce - Warszawa, nałożonej na stronę decyzją Marszałka Województwa Lubelskiego w Lublinie z dnia (...) lutego 2019 r.

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, rację w tym sporze należy przyznać Wojewodzie Lubelskiemu.

W myśl art. 93 ust. 1 utd karę pieniężną, o której mowa w art. 92a ust. 1 i 2, art. 92d oraz art. 92e. tej ustawy nakłada, w drodze decyzji administracyjnej, właściwy ze względu na miejsce wykonywanej kontroli organ, którego pracownicy lub funkcjonariusze stwierdzili naruszenie obowiązków lub warunków przewozu drogowego, z uwzględnieniem ust. 4-6.

Według art. 93 ust. 7 utd do kar pieniężnych przewidzianych niniejszą ustawą nie stosuje się przepisów ustawy op. Natomiast w myśl art. 94 ust. 1 utd, kara pieniężna stanowi dochód budżetu państwa, z tym że kara pieniężna pobrana przez organ Inspekcji Transportu Drogowego stanowi wpływ Funduszu rozwoju przewozów autobusowych o charakterze użyteczności publicznej, o którym mowa w ustawie z dnia 16 maja 2019 r. o Funduszu rozwoju przewozów autobusowych o charakterze użyteczności publicznej.

Należności z tytułu kar pieniężnych za naruszenie przepisów o transporcie drogowym stanowią niepodatkowe należności budżetowe w rozumieniu art. 60 ufp (v. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 lutego 2018 r., sygn. akt II GSK 1452/16 oraz powołane tam orzecznictwo, dostępny w bazie CBOiS). Zgodnie z art. 67 ust. 1 ufp, do spraw dotyczących należności, o których mowa w art. 60, nieuregulowanych niniejszą ustawą stosuje się przepisy k.p.a. i odpowiednio przepisy działu III ustawy op. Kary pieniężne nakładane na podstawie art. 93 ust. 1 utd należy zaliczyć do administracyjnych kar pieniężnych. Zgodnie zaś z art. 67 ust. 2 ufp do spraw dotyczących administracyjnych kar pieniężnych stosuje się przepisy k.p.a. Przepis art. 67 ust. 2 ufp został dodany przepisem art. 12 ustawy z dnia 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2017 r. poz. 935) dodającej również dział IVa "Administracyjne kary pieniężne", w którym to dziale umieszczony jest art. 189k § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2020 r. poz. 256, z późn. zm.).

Z kolei art. 189k § 1 k.p.a. wskazuje, iż do udzielania ulg w wykonaniu administracyjnej kary pieniężnej właściwy jest organ, który nałożył administracyjną karę pieniężną.

Podsumowując, organem właściwym do rozpoznania przedmiotowego wniosku jest Marszałek Województwa Lubelskiego.

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 15 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.