I GSK 488/14 - Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego - OpenLEX

I GSK 488/14 - Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego

Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 1650417

Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 grudnia 2014 r. I GSK 488/14

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia NSA Krystyna Anna Stec (spr.).

Sędziowie: NSA Magdalena Bosakirska, del. WSA Izabela Najda-Ossowska.

Sentencja

Naczelny Sąd Administracyjny po rozpoznaniu w dniu 19 grudnia 2014 r. na rozprawie w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej Dyrektora Izby Celnej w W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 29 listopada 2013 r. sygn. akt V SA/Wa 1248/13 w sprawie ze skargi "S." Spółki z o.o. w W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia (...) marca 2013 r. nr (...) w przedmiocie zmiany klasyfikacji taryfowej

1.

uchyla zaskarżony wyrok i przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w W.,

2.

zasądza od "S." Spółki z o.o. w W. na rzecz Dyrektora Izby Celnej w W. 430 (czterysta trzydzieści) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.

Uzasadnienie faktyczne

Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. wyrokiem z 29 listopada 2013 r., sygn. akt V SA/Wa 1248/13, po rozpoznaniu sprawy ze skargi S. Sp. z o.o. w W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z (...) marca 2013 r., w przedmiocie odmowy zmiany klasyfikacji taryfowej, uchylił zaskarżoną decyzję oraz orzekł o kosztach sądowych.

Z uzasadnienia wyroku wynika, że za podstawę rozstrzygnięcia Sąd I instancji przyjął następujące ustalenia.

W dniu (...) września 2011 r. skarżąca spółka zgłosiła do procedury dopuszczenia do obrotu towar określony jako dekodery telewizji satelitarnej - cyfrowe typ (...), klasyfikując go do kodu TARIC 8528 71 19 00 z preferencyjną stawką celną w wysokości 9,8% i stawką podatku VAT 23%. Towar objęto procedurą dopuszczenia do obrotu według kodu TARIC zadeklarowanego przez spółkę.

Wnioskiem z dnia 25 listopada 2011 r. spółka zwróciła się o zmianę klasyfikacji taryfowej towaru w postaci cyfrowych dekoderów telewizji satelitarnej i zastosowanie jako prawidłowego kodu 8528 71 15 00 z zerową stawką celną. Skarżąca przedłożyła WIT o nr GB 501024717 z dnia 3 listopada 2011 r. wydany na identyczny towar jak objęty niniejszym wnioskiem, z przypisanym kodem TARIC 8528 71 15 00.

Decyzją z (...) maja 2012 r. Naczelnik Urzędu Celnego I w W. stwierdził, iż kwota długu celnego została zaksięgowana zgodnie z art. 218 i 219 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (Dz.Urz.UE Nr L 302 z dnia 19 października 1992 r., str. 1; dalej: WKC) i brak było podstaw do jej korygowania. Mając na uwadze brzmienie kodu CN 8528 71 15 zawarte w rozporządzeniu Komisji (WE) Nr 861/2010 z dnia 5 października 2010 r. zmieniającym załącznik I do rozporządzenia Rady (EWG) Nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz.Urz.UE Nr L 284 z 31 października 2010 r., str. 1; dalej: Rozporządzenie Nr 861/2010) organ I instancji orzekł, że importowane przez spółkę dekodery telewizji satelitarnej-cyfrowe, składające się z mikroprocesora, tunera wideo, nieposiadające modemu wbudowanego wewnątrz urządzenia, a wykorzystujące zewnętrzny modem dostępu do Internetu, zostały prawidłowo zaklasyfikowane do kodu CN 8528 71 19 00 Wspólnej Taryfy Celnej.

Spółka wniosła odwołanie od powyższej decyzji, domagając się jej uchylenia w całości i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania organowi I instancji.

Decyzją z dnia (...) marca 2013 r. Dyrektor Izby Celnej w W. utrzymał w mocy rozstrzygnięcie organu I instancji. Organ odwoławczy za błędne uznał stanowisko skarżącej spółki dotyczące ustaleń zawartych w raporcie zespołu orzekającego Światowej Organizacji Handlu (WTO), odnośnie zawężającego definiowania w Notach wyjaśniających do Nomenklatury Scalonej i rozumienia pojęcia "modem" (uznania za modem wyłącznie modemu telefonicznego), który powinien mieć swoje przełożenie na szersze traktowanie tego terminu, jako technologii umożliwiającej wymianę informacji z Internetem. Organ stwierdził, że klasyfikacja spornego towaru (set-top boksów) powinna być przeprowadzona na podstawie przepisów obowiązujących w dacie zgłoszenia towarów do procedury dopuszczenia do swobodnego obrotu, wobec czego za podstawę rozstrzygnięcia należało przyjąć rozporządzenie Komisji Nr 861/2010 oraz z zastosowaniem reguły 6 ORINS. Organ odwoławczy wskazał, że zapisy w WTC odnoszące się do kodów CN 8528 71 15 i CN 8528 71 19 podpozycji 8528 71 określają kryteria decydujące o możliwości zaklasyfikowania towaru do jednego z nich. Są to: 1. występowanie lub niewystępowanie modemu dostępu do Internetu wśród głównych elementów/części towaru, 2. realizacja przez urządzenie funkcji wymiany interaktywnej, 3. możliwość odbioru sygnałów telewizyjnych. Spełnienie drugiego i trzeciego kryterium nie budziło wątpliwości organu. Spornym natomiast było spełnienie przez importowany towar kryterium występowania w tym urządzeniu modemu dostępu do Internetu. Organ odwoławczy wskazał, że zarówno dane techniczne ujęte w specyfikacji dekodera (...) (m.in. port Ethernet, umożliwiający dostęp do Internetu), opisy gniazd podane w przewodniku użytkownika i instrukcji instalacji (gniazdo Ethernet - do podłączenia modemu zewnętrznego (...)) oraz wyjaśnienia Spółki (technologia Ethernet umożliwia, dzięki swojej funkcjonalności, dostęp do sieci Internet) jednoznacznie potwierdzały, iż towar nie został wyposażony w modem (urządzenie/części realizujące funkcję konwersji sygnałów). Wyposażenie urządzenia w gniazdo Ethernet nie oznaczało w ocenie organu, że dekoder realizuje funkcję modulowania sygnału internetowego (funkcję tę spełnia modem zewnętrzny - (...), przyłączany do spornego dekodera za pomocą przewodu Ethernet, znajdującego się na jego wyposażeniu). Kryterium dotyczące występowania modemu w przedmiotowym towarze, decydujące o możliwości jego zaklasyfikowania do kodu CN 8525 71 15, nie zostało, zatem spełnione. Analiza przeprowadzona pod kątem ustalenia prawidłowej klasyfikacji taryfowej towaru w oparciu o zasady określone regułami 1 i 6 ORINS dała, w ocenie organu odwoławczego, podstawę do wykluczenia dekodera (...) z kodu CN 8528 71 15. Sporny towar powinien być klasyfikowany w kolejnej najbardziej charakterystycznej podpozycji, czyli do kodu CN 8528 71 19. Organ za dowód nieskuteczny dla oceny prawidłowości klasyfikacji towaru w tej sprawie uznał załączoną do akt sprawy Wiążącą Informację Taryfową nr GB 501024717 z 3 listopada 2011 r. jako dotyczącą towaru zgłoszonego w okresie późniejszym (art. 12 ust. 2 WKC). W tym stanie sprawy Dyektor Izby Celnej uznał, że zadeklarowana w zgłoszeniu celnym klasyfikacja taryfowa (kod TARIC 8528 71 19) była prawidłowa, zatem kwota wynikająca z długu celnego określona była w prawidłowej wysokości. Brak było wobec tego podstaw do dokonania zwrotu wnioskowanych należności celnych wraz z odsetkami.

Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. złożyła na powyższą decyzję S. Sp. z o.o., wnosząc o jej uchylenie w całości wraz z poprzedzającą ją decyzją organu I instancji oraz o zasądzenie kosztów postępowania.

Sąd I instancji uzasadniając swoje rozstrzygnięcie podniósł, iż w rozpoznawanej sprawie sporne jest, czy dla uznania, że spełniona została cecha "zawierania modemu dostępu do Internetu, warunkująca zaklasyfikowanie towaru do kodu 8528 71 15 00 Wspólnej Taryfy Celnej, rozstrzygające znaczenie stanowi sama tylko możliwość dostępu do Internetu i zapewnienie interaktywności lub dwustronnej wymiany informacji - jeśli w tym przypadku cel umożliwienia dostępu do Internetu ma znaczenie dla klasyfikacji, czy też kluczowa jest zastosowana w tym celu technologia, sprowadzająca się do wbudowania w urządzenie modemu telefonicznego - jeżeli względy techniczne mają znaczenie dla klasyfikacji.

W ocenie WSA, kwestię kluczową w sprawie stanowi stan prawny obowiązujący w trakcie rozpoznawania sprawy. Skarżąca zasadnie powoływała się bowiem na zmianę stanu prawnego w stosunku do wcześniej wydawanych przez organ rozstrzygnięć w innych postępowaniach dotyczących zmiany klasyfikacji taryfowej tożsamego towaru. W niniejszej sprawie zastosowanie miało rozporządzenie Komisji (WE) nr 620/2011 z dnia 24 czerwca 2011 r. zmieniające załącznik do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz.U.UE Nr L 166 z dnia 25 czerwca 2011 r., str. 16; dalej: Rozporządzenie Nr 620/2011). W świetle nowej regulacji prawnej dotychczas obowiązujący kod taryfy celnej 8528 71 13 zastąpiono kodem 8528 71 15, obejmującym aparaturę z urządzeniami opartymi na mikroprocesorach, zawierającą modem dostępu do Internetu i posiadającą funkcje interaktywnej wymiany informacji, nadającą się do odbioru sygnałów telewizyjnych (tzw. set-top boksy z funkcją komunikacyjną, w tym zawierające urządzenie wykonujące funkcję zapisu lub odtwarzania, pod warunkiem, że zachowają zasadniczy charakter set-top boksów z funkcją komunikacyjną).

Sąd podniósł, że Rozporządzenie wykonawcze Nr 620/2011 nie tyle dokonywało zamiany dotychczasowego wąskiego rozumienia pojęcia "modem", ile doprecyzowało wprost jak należy interpretować to pojęcie przy dokonywaniu klasyfikacji taryfowej.

Sąd I instancji wskazał na mający, w jego ocenie, znaczenie dla sprawy wyrok Trybunału Sprawiedliwości UE z dnia 22 listopada 2012 r. w sprawach połączonych C-320/11, C-330/11, C-382/11 i C-383/11, w którym stwierdzono, że Nomenklatura Scalona znajdująca się w załączniku I do Rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz.Urz.UE Nr L 256 z dnia 7 września 1987 r., str. 1; dalej: Rozporządzenie Nr 2658/87), zmieniana kolejnymi rozporządzeniami, nie definiuje pojęcia "modem" i "dostęp do Internetu".

Sąd stwierdził, że rozstrzygnięcie to odnosi się wprawdzie do stanu faktycznego dotyczącego spraw badanych wg stanu prawnego przed wejściem w życie wskazanej zmiany Taryfy celnej, jednakże w kontekście tożsamości sprowadzanego towaru prezentowana w tym orzeczeniu wykładnia uprzedniego kodu 8528 71 13 również potwierdza stanowisko strony skarżącej. Trybunał wyjaśnił, iż Uwagi (noty) wyjaśniające z dnia 7 maja 2008 r., obowiązujące w chwili dokonania przywozu spornego w postępowaniu głównym, zawierają wyjaśnienia co do rodzajów urządzeń, które mogą zostać uznane za modemy w rozumieniu podpozycji 8528 71 13, oraz co do cech charakterystycznych, jakie powinny posiadać te urządzenia, aby można było uznać, że umożliwiają one dostęp do Internetu i interaktywną wymianę informacji. Przyczyniają się zatem w znaczący sposób do interpretacji zakresu poszczególnych pozycji, nie posiadając przy tym wiążącej mocy prawnej. Jeżeli zaś okaże się, iż uwagi te są sprzeczne z brzmieniem pozycji CN i uwag do sekcji lub działów, powinny zostać pominięte. Trybunał uznał, że powołane uwagi wyjaśniające prowadzą do zbyt zawężającej wykładni pojęcia "modem" w rozumieniu pozycji 8528 71 13 CN. Sąd I instancji podniósł, że Trybunał w powołanym wyroku stwierdził, iż CN powinna być interpretowana w ten sposób, że zaklasyfikowanie danego towaru do podpozycji 8528 71 13 modem dostępu do Internetu oznacza, iż jest to urządzenie, które jest w stanie samodzielnie, bez interwencji żadnego innego urządzenia lub mechanizmu, umożliwić dostęp do Internetu i zapewnić interaktywność i dwukierunkowość. Zatem już tylko możliwość dostępu do Internetu, a nie zastosowana w tym celu technika, ma znaczenie dla celów klasyfikacji do rzeczonej podpozycji.

W związku z powyższym za zasadne WSA uznał stanowisko skarżącej, że skoro w ocenie TS tożsame urządzenia importowane przed 1 lipca 2011 r. należało zakwalifikować do kodu 8528 71 13, to tym bardziej uznać należy, iż po zmianie Taryfy celnej mającej na celu zwolnienie od cła tychże towarów kodem Taryfy celnej dla set - top boksów z funkcją komunikacyjną jest kod 8528 71 15.

Odnosząc się do Wiążącej Informacji Taryfowej z dnia 3 listopada 2011 r. o numerze GB 5010247717 Taryfy Celnej, zgodnie z którą dekodery S. (...) należy klasyfikować do kodu 8528 71 15 Taryfy celnej WSA wyjaśnił, że informacja ta nie jest wiążąca w przedmiotowej sprawie. Dokument ten nie może być bowiem uznany za dowód w sprawie, ponieważ stosownie do przepisów art. 12 ust. 2 WKC wiążąca informacja taryfowa zobowiązuje organy celne jedynie w odniesieniu do towarów, dla których formalności zostały dokonane po dniu, w którym informacja została przez nie wydana. Za zasadne zatem uznano stanowisko organu, iż spółka nie może wywodzić korzystnych dla siebie skutków prawnych w związku z uzyskaniem WIT z 3 listopada 2011 r., w stosunku do zgłoszeń celnych, które dokonane zostały przed datą wydania tej decyzji.

Sąd I instancji stwierdził, że organy obu instancji za podstawę rozstrzygnięcia przyjęły nieaktualne Rozporządzenie wykonawcze Nr 861/2010, co stanowiło istotne naruszenie prawa, skutkujące nieprawidłową oceną wniosku dotyczącego zmiany klasyfikacji taryfowej importowanych set-top-boksów. Nowelizacja Rozporządzenia wykonawczego Nr 620/2011 weszła w życie z dniem 1 lipca 2011 r., zatem dokonując oceny wniosku skarżącej organy winny przyjąć szerszą definicję "modemu".

Sąd wskazał ponadto, że organy nie wyjaśniły w zasadzie czego dotyczył wniosek skarżącej inicjujący postępowanie w sprawie. Organ orzekał w zakresie zmiany klasyfikacji taryfowej towaru, jednakże jego ocenie umknęło, iż w toku postępowania skarżąca zgłaszała również żądania w zakresie ewentualnego zwrotu nadpłaconych należności celnych. Okoliczność ta znajdowała wprawdzie odzwierciedlenie w uzasadnieniach zaskarżonych decyzji, jednakże ewentualne rozstrzygnięcie w tym przedmiocie nie stanowiło części decyzji.

Skargę kasacyjną od wyroku Sądu I instancji złożył Dyrektor Izby Celnej w W., zaskarżając powyższe orzeczenie w całości oraz domagając się jego uchylenia w całości i oddalenia skargi, ewentualnie uchyleni zaskarżonego wyroku w całości i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania przez Sąd I instancji, a także zasądzenia kosztów postępowania kasacyjnego według norm przepisanych.

Na podstawie art. 174 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.; dalej: p.p.s.a.) zaskarżonemu orzeczeniu organ zarzucił:

I.

naruszenie przepisów postępowania, tj.:

- art. 141 § 4 p.p.s.a. poprzez brak wyraźnego wskazania przepisów postępowania, których naruszenie stwierdzono w toku działania organów celnych.

II.

naruszenie prawa materialnego, tj.:

- podpozycji CN 8521 71 15 w zw. za art. 20 ust. 6 WKC oraz reguły 1 i 6 ORINS przez błędną klasyfikację taryfową towaru - dekoderów telewizji satelitarnej-cyfrowych typu (...), a to wskutek błędnej wykładni ww. przepisów Taryfy Celnej co doprowadziło do uchylenia decyzji Dyrektora Izby Celnej w W.

W uzasadnieniu skargi kasacyjnej podniesiono, że klasyfikacja importowanego towaru winna być przeprowadzona w myśl postanowień reguły 6 ORINS. Z opisu towarów ujętych w podpozycji 8528 71 15 jednoznacznie wynika, że towary klasyfikowane w tej pozycji muszą być zdolne o odbioru sygnału telewizyjnego i być wyposażone w modem dostępu do Internetu oraz zapewniać interaktywną wymianę informacji. Z dokumentów zgromadzonych w trakcie postępowania wyjaśniającego wynika, iż w urządzeniu ()...) połączenie z Internetem jest możliwe wyłącznie poprzez gniazdo RJ-45, które definiowane jest jako ośmioprzewodowe złącze, służące do podłączania urządzeń do kabla. Importowane urządzenie nie zawiera w sobie ani modemu, ani innego podzespołu, który zapewniałby bezpośredni dostęp do Internetu. W ocenie organu skarżącego kasacyjnie, nie zostało zatem spełnione kryterium dotyczące występowania modemu w przedmiotowym urządzeniu, jak również kryterium możliwości dostępu do Internetu. Tym samym na mocy reguły 6 ORINS klasyfikacja spornych urządzeń w podpozycji 8528 71 15 jest wykluczona.

Zdaniem autora skargi kasacyjnej nie można się zgodzić z zarzutem Sądu I instancji, że organy celne orzekały na podstawie nieaktualnego Rozporządzenia Nr 861/2010, nie zaś na podstawie Rozporządzenia Nr 620/2010. Zdaniem organu drugie z rozporządzeń nie uchylało poprzedniego, lecz jedynie zmieniało część załącznika I do Rozporządzenia Nr 2658/87, a organ poczynił rozważania dotyczące kodu CN 8528 71 15, wprowadzonego wskazaną zmianą.

Uzasadnienie prawne

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Wniosek o uchylenie zaskarżonego wyroku zasługiwał na uwzględnienie - mimo że nie wszystkie podstawy, na których skargę kasacyjną oparto, uznać można za usprawiedliwione.

Odnosząc się do zarzutu naruszenia art. 141 § 4 p.p.s.a. należy wskazać, że zgodnie z tym przepisem uzasadnienie wyroku powinno zawierać zwięzłe przedstawienie stanu sprawy, zarzutów podniesionych w skardze, stanowisk pozostałych stron, podstawę prawną rozstrzygnięcia oraz jej wyjaśnienie. Jeżeli w wyniku uwzględnienia skargi sprawa ma być ponownie rozpatrzona przez organ administracji, uzasadnienie powinno ponadto zawierać wskazania co do dalszego postępowania. Nie ulega przy tym kwestii, że podstawa prawna rozstrzygnięcia (wyroku) obejmuje wskazanie zastosowanych przepisów prawnych (procesowych i materialnych) oraz wyjaśnienie przyjętego przez sąd sposobu ich wykładni i zastosowania. Znaczenie procesowe tego elementu uzasadnienia uwidacznia się w tym, że ma on dać rękojmię, iż sąd dołożył należytej staranności przy podejmowaniu rozstrzygnięcia; ma umożliwić sądowi wyższej instancji ocenę, czy przesłanki, na których oparł się sąd niższej instancji, są trafne; ma w razie wątpliwości umożliwić ustalenie granic powagi rzeczy osądzonej i innych skutków prawnych wyroku (por. uchwała NSA z dnia 15 lutego 2010 r., sygn. akt II FPS 8/09).

W rozpoznawanej sprawie Sąd I instancji - uchylając kontrolowaną decyzję - powołał art. 145 § 1 pkt 1 lit. a ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy) oraz lit. c tej ustawy (inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy).

Tymczasem - jak trafnie podniesiono w skardze kasacyjnej - w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku Sąd I instancji nie wskazał, z naruszeniem których przepisów postępowania administracyjnego doszło do wydania kontrolowanej decyzji.

Jeżeli natomiast chodzi o naruszenie przepisów prawa materialnego, Sąd I instancji jednoznacznie stwierdził, że organy za podstawę prawną rozstrzygnięcia przyjęły nieaktualne Rozporządzenie Nr 861/2010, co - w ocenie tego Sądu - stanowi istotne naruszenie prawa, skutkujące nieprawidłową oceną wniosku o zmianę klasyfikacji taryfowej importowanego towaru.

Ze stanowiskiem tym, zdaniem składu orzekającego Naczelnego Sądu Administracyjnego, zgodzić się nie można, z podanych niżej względów.

Zgodnie z art. 12 ust. 1 Rozporządzenia Nr 2658/87, Komisja przyjmuje każdego roku rozporządzenie przedstawiające pełną wersję Nomenklatury Scalonej wraz ze stawkami celnymi zgodnie z art. 1 jako wynik środków przyjętych przez Radę lub Komisję. Wspomniane rozporządzenie jest publikowane nie później niż dnia 31 października w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich i stosuje się je od dnia 1 stycznia roku następnego.

Przyjęte na mocy ww. przepisu Rozporządzenie Nr 861/2010 z dnia 5 października 2010 r. zmieniające załącznik I do Rozporządzenia Nr 2658/87 weszło w życie z dniem 1 stycznia 2011 r. W zmienionym załączniku pod kodem CN 8528 71 13 wyszczególniono: "aparatura z urządzeniami opartymi na mikroprocesorach, zawierająca modem dostępu do Internetu i posiadająca funkcję wymiany interaktywnej, nadająca się do odbioru sygnałów telewizyjnych (set-top boksy z funkcja komunikacyjną".

Niewątpliwie załącznik I do Rozporządzenia Nr 2658/87 - przyjęty powołanym Rozporządzeniem Nr 861/2010 - został zmieniony Rozporządzeniem wykonawczym Nr 620/2011 z dnia 24 czerwca 2011 r., które weszło w życie z dniem 1 lipca 2011 r. (art. 2). Akt ten nie uchylał jednak rozporządzenia wydanego na podstawie art. 12 Rozporządzenia Nr 2658/87, a jedynie zmieniał załącznik I do tego Rozporządzenia w części drugiej sekcji XVI. I tak, w dziale 85 skreślono wiersz dla kodu CN 8528 71 13 a dodano wiersz dla kodu CN 8528 71 15 w brzmieniu: "aparatura z urządzeniami opartymi na mikroprocesorach, zawierająca modem dostępu do Internetu i posiadająca funkcje interaktywnej wymiany informacji, nadająca się do odbioru sygnałów telewizyjnych (tak zwane "set-top boxy z funkcja komunikacyjną", w tym zawierające urządzenia wykonujące funkcje zapisu lub odtwarzania, pod warunkiem, że zachowują zasadniczy charakter set-top boxu z funkcją komunikacyjną)".

Poza sporem w dacie zgłoszenia celnego ((...) września 2011 r.) obowiązywał załącznik I do Rozporządzenia Nr 2658/87, przyjęty od dnia 1 stycznia 2011 r. Rozporządzeniem Nr 861/2010 - zmieniony z dniem 1 lipca 2011 r. Rozporządzeniem wykonawczym Nr 620/11.

Wprawdzie w podstawie prawnej zaskarżonej do Sądu I instancji decyzji organ powołał jedynie Rozporządzenie Nr 861/2010, jednakże w uzasadnieniu rozstrzygnięcia wskazano na zmianę dokonaną Rozporządzeniem wykonawczym Nr 620/11. Ponadto nie budzi wątpliwości, że przedmiotem rozważań organu była taryfikacja do kodu CN 8528 71 15, w brzmieniu nadanym wprowadzoną zmianą. Tak więc - jak trafnie podniósł autor skargi kasacyjnej - nie można zgodzić się ze stanowiskiem Sądu I instancji, że w sprawie organ zastosował nieobowiązujący stan prawny.

W konsekwencji stwierdzenia, że to wadliwie przyjęty stan prawny sprawy skutkował nieprawidłową oceną wniosku o zmianę klasyfikacji taryfowej importowanego towaru, Sąd I instancji w istocie nie dokonał oceny zasadności odmowy taryfikacji importowanego towaru do kodu CN 8528 71 15. Tymczasem - skoro organy zastosowały właściwe przepisy - należało ocenić merytorycznie rozstrzygnięcie administracyjne. Tym samym zarzut naruszenia prawa materialnego - sformułowany w pkt II petitum skargi kasacyjnej - przez błędną klasyfikację taryfową towaru - jako przedwczesny - jest nietrafny.

Poza sporem między stronami pozostaje, że w kwestii wykładni pojęcia "modem dostępu do Internetu" - mimo skreślenia kodu CN 8528 71 13 i dodania kodu CN 8528 71 15 - aktualność zachowuje stanowisko wyrażone przez TSUE w powoływanym wyroku z dnia 22 listopada 2012 r. w sprawach połączonych C-320/11, C-330, C-382, C-383. Przypomnieć należy, że Trybunał Sprawiedliwości przesądził, że modem dostępu do Internetu oznacza urządzenie, które jest w stanie samodzielnie, bez interwencji żadnego innego urządzenia lub mechanizmu, umożliwić dostęp do Internetu i zapewnić interaktywność i dwukierunkowość. Sama tylko możliwość dostępu do Internetu, a nie zastosowana w tym celu technika, ma znaczenie dla celów klasyfikacji (...).

Ponownie rozpoznając sprawę Sąd I instancji rozważy, czy poczyniono ustalenia faktyczne w zakresie wystarczającym do rozstrzygnięcia kwestii taryfikacji do kodu CN 8528 71 15 bądź CN 8528 71 19 - z uwzględnieniem przedstawionego znaczenia modemu dostępu do Internetu.

W świetle poczynionych rozważań skarga kasacyjna zasługiwała na uwzględnienie.

Z tych wszystkich względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 185 § 1 p.p.s.a., orzekł jak w pkt 1 wyroku.

Postanowienie w przedmiocie kosztów postępowania (pkt 2) wydano na podstawie art. 203 pkt 2 p.p.s.a. oraz § 14 ust. 2 pkt 2 lit. b w zw. z § 14 ust. 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (tekst jedn.: Dz. U. z 2013 r. poz. 490).

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.