I GSK 1024/16, Umorzenie postępowania w sprawie zawieszenia postępowania. - Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego

Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 2628858

Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 7 lutego 2019 r. I GSK 1024/16 Umorzenie postępowania w sprawie zawieszenia postępowania.

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia NSA Hanna Kamińska (spr.).

Sędziowie: NSA Lidia Ciechomska-Florek, del. WSA Artur Adamiec.

Sentencja

Naczelny Sąd Administracyjny po rozpoznaniu w dniu 7 lutego 2019 r. na rozprawie w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej (...) od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 20 kwietnia 2016 r. sygn. akt III SA/Po 10/16 w sprawie ze skargi (...) na postanowienie Dyrektora Izby Celnej w P. z dnia (...) października 2015 r. nr (...) w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie odmowy zawieszenia postępowania oddala skargę kasacyjną.

Uzasadnienie faktyczne

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu wyrokiem z dnia 20 kwietnia 2016 r., sygn. akt III SA/Po 10/16 oddalił skargę (...) na postanowienie Dyrektora Izby Celnej w Poznaniu z dnia 30 października 2015 r. nr (...) w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie odmowy zawieszenia postępowania.

Sąd I instancji za podstawę rozstrzygnięcia przyjął następujące ustalenia.

Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej w Poznaniu decyzją z dnia 15 września 2011 r. określił spółce "(...) - dalej: spółka - zobowiązanie podatkowe w podatku akcyzowym za okres od (...).

Odwołanie od ww. decyzji wniesione zostało z uchybieniem terminu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu wyrokiem z dnia 21 czerwca 2012 r. sygn. akt III SA/Po 519/12 uchylił postanowienie stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania.

Dyrektor Izby Celnej w Poznaniu postanowieniem z dnia 24 kwietnia 2013 r. ponownie stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania.

Spółka wniosła o stwierdzenie nieważności powyższej decyzji.

Dyrektor Izby Celnej w Poznaniu postanowieniem z dnia 29 października 2013 r., odmówił stwierdzenia nieważności postanowienia z dnia 24 kwietnia 2013 r.

WSA w Poznaniu wyrokiem z dnia 23 października 2014 r. sygn. akt III SA/Po 661/14 oddalił skargę spółki na powyższe postanowienie.

Od powyższego wyroku spółka złożyła skargę kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego.

(...) - dalej: skarżący - w dniu 4 sierpnia 2015 r. złożyli wniosek o zawieszenie postępowania wszczętego z urzędu na podstawie postanowienia Naczelnika Urzędu Celnego w Lesznie z dnia 13 lipca 2015 r. w przedmiocie solidarnej odpowiedzialności skarżących za zaległości podatkowe spółki (...) za okres grudzień 2009 r. i styczeń 2010 r.

Naczelnik Urzędu Celnego w Lesznie postanowieniem z dnia 20 sierpnia 2015 r., odmówił zawieszenia postępowania w sprawie solidarnej odpowiedzialności skarżących za zaległości podatkowe spółki w podatku akcyzowym za okres grudzień 2009 r. i styczeń 2010 r. wynikające z decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w Poznaniu z dnia 15 września 2011 r.

W uzasadnieniu organ wskazał, że prowadzenie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym postępowania dotyczącego uchybienia terminowi do wniesienia odwołania od decyzji określającej zobowiązanie podatkowe w podatku akcyzowym wydanej wobec (...) nie stanowi zagadnienia wstępnego w rozumieniu art. 201 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r. poz. 800; dalej: op), a tym samym nie stanowi przesłanki do obligatoryjnego zawieszenia postępowania odwoławczego podatkowego w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności członków zarządu tej spółki za jej zaległości podatkowe.

Organ I instancji wyjaśnił, że rozstrzygnięcie będące przedmiotem postępowania nie zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd. Nie wystąpił związek przyczynowy konieczny do obligatoryjnego zawieszenia postępowania. Zatem dopóki ostateczna decyzja Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w Poznaniu pozostaje w obrocie prawnym, organ podatkowy zobowiązany jest do jej uwzględnienia przy podejmowaniu rozstrzygnięcia. Postępowanie w przedmiocie skargi kasacyjnej dotyczącej stwierdzenia uchybienia terminowi do wniesienia odwołania od decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w Poznaniu nie stanowi kwestii prawnej, bez której organ podatkowy nie mógłby rozstrzygnąć sprawy. Ewentualne późniejsze uchylenie decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w Poznaniu może być traktowane jako podstawa do wznowienia postępowania na żądanie strony lub z urzędu, o której mowa w art. 240 § 1 pkt 7 op.

Naczelnik Urzędu Celnego w Lesznie decyzją z dnia 14 września 2015 r. orzekł o solidarnej odpowiedzialności skarżących za zaległości podatkowe spółki w podatku akcyzowym za miesiące grudzień 2009 r. i styczeń 2010 r.

Skarżący wnieśli zażalenie na postanowienie Naczelnika Urzędu Celnego w Lesznie z dnia 20 sierpnia 2015 r. odmawiające zawieszenia postępowania w sprawie solidarnej odpowiedzialności członków zarządu spółki (...) za zaległości podatkowe spółki w podatku akcyzowym za okres grudzień 2009 r. i styczeń 2010 r. wynikające z decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w Poznaniu z dnia 15 września 2011 r.

Dyrektor Izby Celnej w Poznaniu postanowieniem z dnia 30 października 2015 r. umorzył postępowanie wszczęte zażaleniem na postanowienie Naczelnika Urzędu Celnego w Lesznie z dnia 20 sierpnia 2015 r.

W uzasadnieniu organ odwoławczy stwierdził, że w sprawie zachodzi bezprzedmiotowość postępowania zażaleniowego z uwagi na fakt, że w dniu 14 września 2015 r. Naczelnik Urzędu Celnego w Lesznie wydał decyzję, w której orzekł o solidarnej odpowiedzialności skarżących - członków zarządu firmy "(...) za zaległości podatkowe Spółki w podatku akcyzowym za okres grudzień 2009 r. i styczeń 2010 r., wynikające z decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w Poznaniu z dnia 15 września 2011 r. Wydanie ww. decyzji zakończyło postępowanie, którego zawieszenia żądali skarżący. W związku z tym postępowanie wszczęte zażaleniem na postanowienie Naczelnika Urzędu Celnego w Lesznie w przedmiocie odmowy zawieszenia prowadzonego przez niego postępowania w sprawie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności członków zarządu (...) za jej zaległości podatkowe w podatku akcyzowym za okres grudzień 2009 r. i styczeń 2010 r., stało się bezprzedmiotowe. Skoro, bowiem postępowanie toczące się przed organem I instancji zostało zakończone decyzją z dnia 14 września 2015 r., to nie może ono już podlegać zawieszeniu.

Uzasadniając oddalenie skargi (...) na powyższe postanowienie WSA w Poznaniu podniósł, że postępowanie w sprawie zawieszenia postępowania w pierwszej instancji stało się bezprzedmiotowe z uwagi na zakończenie postępowania w przedmiocie odpowiedzialności członków zarządu spółki przed organem I instancji. Brak podstaw prawnych do merytorycznego rozstrzygnięcia stanowi o bezprzedmiotowości postępowania i prowadzi do jego umorzenia. Kwestia zawieszenia lub odmowy zawieszenia postępowania podatkowego ma charakter incydentalny, wpadkowy i nie zastępuje merytorycznego rozstrzygnięcia. Nie rozstrzyga sprawy, co do istoty, ponieważ nie przesądza treści przyszłej decyzji. Pomimo odmowy zawieszenia postępowania przed organem I instancji strona mogła dochodzić swoich praw i obowiązków w ramach prowadzonego postępowania odwoławczego zakończonego decyzją merytoryczną wydaną przez Dyrektora Izby Celnej w Poznaniu w dniu 10 grudnia 2015 r. Decyzja ta została zaskarżona do WSA (sprawa o sygn. akt III SA/Po 133/16). Wojewódzki Sąd Administracyjny będzie badał jej zgodność z prawem zarówno w aspekcie prawnoprocesowym, jak i prawnomaterialnym.

Sąd I instancji podał, że z uwagi na wpadkowość postanowień w przedmiocie zawieszenia postępowania w relacji do postępowania głównego rozstrzygnięcie to nie uzyskuje charakteru samoistnego, ponieważ samo w sobie nie kształtuje obowiązków adresata jako podatnika i powiązane jest z toczącym się postępowaniem podatkowym. Pełną kontrolą zarówno aspektów formalnych, jak i materialnych objęta jest decyzja, wydana w I i II instancji przez organ podatkowy. Od niej przysługuje podatnikowi odwołanie do organu wyższego stopnia, a od jego decyzji - skarga do sądu. Aspekt badania merytorycznego rozstrzygnięcia sprawy podatkowej związany jest, zatem z tokiem postępowania głównego, które to poddane jest pełnej kontroli legalności przez sądy administracyjne, co w konsekwencji gwarantuje zachowanie prawa obywatela do dwuinstancyjnego postępowania.

Sąd podniósł, że kwestią sporną w sprawie jest okoliczność czy Dyrektor Izby Celnej w Poznaniu mógł umorzyć postępowanie zażaleniowe w sprawie odmowy zawieszenia postępowania.

WSA wskazał, że zgodnie z art. 233 § 1 pkt 3 op organ odwoławczy wydaje decyzję, w której umarza postępowanie odwoławcze. Z mocy odesłania zawartego w art. 239 op unormowanie to ma zastosowanie także do postanowień. Istotą decyzji o umorzeniu postępowania odwoławczego jest to, że nie rozstrzygają one o istocie sprawy i kończą to postępowanie, gdy stało się ono bezprzedmiotowe. W art. 233 § 1 pkt 3 op nie określono przesłanek umorzenia postępowania odwoławczego. Do umorzenia postępowania odwoławczego może dojść, po pierwsze, w razie skutecznego cofnięcia odwołania przez stronę, po drugie z powodu bezprzedmiotowości. W tym ostatnim przypadku dotyczy podmiotowych i przedmiotowych przyczyn bezprzedmiotowości postępowania odwoławczego. Przyczyną przedmiotową może być np. wygaśnięcie decyzji organu pierwszej instancji lub sytuacja, w której w sprawie będącej przedmiotem odwołania nie zapadło jeszcze rozstrzygnięcie organu pierwszej instancji. Przyczyną podmiotową jest np. śmierć strony, gdy sprawa ma charakter osobisty, a także brak po stronie wnoszącego środek zaskarżenia statusu strony. Przyczyny umorzenia postępowania, w tym umorzenia postępowania odwoławczego (zażaleniowego), podlegają wykładni ścisłej jako wyjątki od zasady merytorycznego rozstrzygnięcia sprawy administracyjnej (podatkowej).

Sąd podał, że w sprawie zachodzi bezprzedmiotowość postępowania zażaleniowego. W zażaleniu strona domagała się zawieszenia postępowania. Jednakże przed wniesieniem zażalenia na postanowienie organu I instancji odmawiającym zawieszenia postępowania, postępowanie to zostało zakończone poprzez wydanie decyzji merytorycznej przez Naczelnika Urzędu Celnego w Lesznie w dniu 14 września 2015 r. W takiej sytuacji organ odwoławczy nie mógł rozstrzygać o konieczności bądź braku konieczności zawieszenia postępowania. Z chwilą zakończenia postępowania w pierwszej instancji, które jest postępowaniem głównym (zasadniczym) w sprawie, należy mówić o bezprzedmiotowości postępowania incydentalnego z nim związanego, jakim jest postępowanie w sprawie rozstrzygnięcia celowości zawieszenia tego postępowania. Podejmować można, bowiem rozstrzygnięcie o zawieszeniu tylko takiego postępowania, które toczy się w chwili podejmowania takiej oceny. Nie zmienia tego również okoliczność, że w dniu 20 sierpnia 2015 r. organ I instancji odmówił zawieszenia postępowania, a następnie w dniu 14 września 2015 r. wydał decyzję w sprawie solidarnej odpowiedzialności w której orzekł o solidarnej odpowiedzialności członków zarządu (...) i zakończył postępowanie.

Zdaniem WSA, ze względu na zakończenie postępowania w ramach I instancji zasadność tego rodzaju żądania nie mogła być poddana ocenie organu odwoławczego ponieważ brak było możliwości weryfikacji przesłanek wyrażonych w art. 201 § 1 pkt 2 op. Na podstawie ww. przepisu organ podatkowy zawiesza postępowanie, gdy rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji jest uzależnione od rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd. Zawieszenie postępowania na podstawie art. 201 § 1 pkt 2 op uzależnione jest od wystąpienia łącznie trzech przesłanek tj. gdy (a) postępowanie jest w toku, (b) rozstrzygnięcie sprawy podatkowej będące przedmiotem tego postępowania podatkowego zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd, (c) zagadnienie wstępne nie zostało jeszcze rozstrzygnięte. Art. 201 § 1 pkt 2 op określa przesłanki, których łączne spełnienie obliguje organ do zawieszenia postępowania. Nieistnienie którejkolwiek z nich musi skutkować odmową zawieszenia postępowania.

Skargę kasacyjną od wyroku Sądu I instancji złożyli (...) zaskarżając go w całości oraz domagając się jego uchylenia w całości oraz przekazania sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Poznaniu. Skarżący wnieśli ewentualnie o zmianę zaskarżonego wyroku w całości oraz przekazanie sprawy do rozpoznania organowi II instancji oraz zasądzenia kosztów postępowania kasacyjnego. Skarżący wnieśli o rozpoznanie skargi kasacyjnej na rozprawie.

Zaskarżonemu wyrokowi zarzucono naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, mianowicie naruszenie przez Sąd I instancji przepisów:

- art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. w zw. z art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. o ustroju sądów administracyjnych (p.u.s.a.) oraz art. 3 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 127 op w zw. z art. 207 § 2 op poprzez uznanie za słuszne umorzenia postępowania wszczętego zażaleniem, bez dokonania ponownego rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy, a tym samym uniemożliwienie kontroli instancyjnej wydanego postanowienia przez organ I instancji, w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania;

- art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. w zw. z art. 1 § 2 p.u.s.a. oraz art. 3 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 233 § 1 pkt 3 w zw. z art. 208 § 1 w zw. z art. 239 w zw. z art. 219 op, poprzez nieprawidłowe uznanie, że z chwilą zakończenia (wydania decyzji) postępowania w pierwszej instancji, które jest postępowaniem głównym (zasadniczym), należy mówić o bezprzedmiotowości postępowania incydentalnego z nim związanego, co w konsekwencji doprowadziło do umorzenia ww. postępowania;

- art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. w zw. z art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. o ustroju sądów administracyjnych oraz art. 3 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 122 O.p. w zw. z art. 187 § 1 op, poprzez uznanie w toku kontroli sądowo-administracyjnej, że organ II instancji prawidłowo stwierdził, iż:

- postępowanie w sprawie zawieszenia postępowania w pierwszej instancji stało się bezprzedmiotowe z uwagi na zakończenie postępowania w przedmiocie odpowiedzialności członków zarządu spółki przed organem I instancji, w sytuacji, w której ww. decyzja w przedmiocie odpowiedzialności członków zarządu za zobowiązania spółki jest nieostateczna i nie kończy postępowania przed organami administracyjnymi;

- jeszcze przed wniesieniem zażalenia na postanowienie organu I instancji odmawiające zawieszenia postępowania, postępowanie to zostało zakończone poprzez wydanie decyzji merytorycznej przez Naczelnika Urzędu Celnego w Lesznie w dniu 14 września 2015 r., w sytuacji, w której zażalenie na postanowienie organu I instancji zostało złożone w dniu 1 września 2015 r., a decyzja merytoryczna (nieostateczna) wydania została później, tj. w dniu 14 września 2015 r.

W uzasadnieniu skargi kasacyjnej skarżący przedstawili argumenty na poparcie powyższych zarzutów.

Uzasadnienie prawne

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z treścią art. 174 p.p.s.a., skargę kasacyjną można oprzeć na następujących podstawach:

1) naruszeniu prawa materialnego przez błędną jego wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie;

2) naruszeniu przepisów postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Naczelny Sąd Administracyjny jest związany podstawami skargi kasacyjnej, bowiem zgodnie z art. 183 § 1 p.p.s.a. rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, biorąc z urzędu pod uwagę jedynie nieważność postępowania. Związanie Naczelnego Sądu Administracyjnego podstawami skargi kasacyjnej wymaga prawidłowego ich określenia w samej skardze. Oznacza to konieczność powołania konkretnych przepisów prawa, którym uchybił sąd, uzasadnienia zarzutu ich naruszenia, a w razie zgłoszenia zarzutu naruszenia prawa procesowego - wykazania dodatkowo, że to uchybienie mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Skarga kasacyjna nieodpowiadająca tym wymaganiom uniemożliwia sądowi ocenę jej zasadności.

Przytaczając ustawowe podstawy skargi kasacyjnej strona skarżąca zobligowana jest nie tylko dokładnie je sprecyzować, ale także uzasadnić. Stawianie skardze kasacyjnej tak wysokich wymagań jest niezbędne, ponieważ zgodnie z art. 183 § 1 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny jest związany granicami skargi kasacyjnej i bierze z urzędu pod rozwagę jedynie nieważność postępowania.

W rozpoznawanej sprawie skarga kasacyjna została oparta jedynie na drugiej podstawie kasacyjnej - naruszeniu przepisów postępowania, a w szczególności art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. w zw. z art. 127 op w zw. z art. 207 § 2 op, art. 233 § 1 pkt 3 w zw. z art. 208 § 1 w zw. z art. 239 w zw. z art. 219 op, art. 122 O.p. w zw. z art. 187 § 1 op, Postawione w petitum skargi kasacyjnej zarzuty, których komplementarny charakter uzasadnia ich łączne rozpoznanie, nie podważają prawidłowości stanowiska Sądu I instancji, z którego wynika, że kontrolowane postanowienie Dyrektora Izby Celnej w Poznaniu jest zgodne z prawem. Zarzuty te koncentrują się wokół zagadnienia, jakim jest możliwość umorzenia postępowania zażaleniowego na postanowienie organu I instancji w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania w sprawie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności członków zarządu "(...) za jej zaległości podatkowe w podatku akcyzowym za okres grudzień 2009 r. i styczeń 2010 r., zakończonego wydaniem decyzji z dnia 14 września 2015 r. Na mocy tej decyzji orzeczono o solidarnej odpowiedzialności skarżących członków zarządu firmy (...) za zaległości podatkowe Spółki w podatku akcyzowym za wskazany okres, a wynikające z decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w Poznaniu z dnia 15 września 2011 r., od której wniesione zostało odwołanie. Wydanie decyzji z dnia 14 września 2015 r. zakończyło, zatem postępowanie, którego zawieszenia żądali skarżący. Powstały w sprawie problem można sprowadzić do pytania: czy wydanie decyzji kończącej postępowanie prowadzone przed organem od której wniesione zostało odwołanie, czyni bezprzedmiotowym orzekanie w przedmiocie odmowy zawieszenia tego postępowania? Rozstrzygnięcie tego problemu wymaga udzielenia odpowiedzi na inne pytanie, a mianowicie: jaki jest przedmiot postępowania zażaleniowego w sprawie odmowy zawieszenia postępowania w sprawie solidarnej odpowiedzialności skarżących członków zarządu firmy (...) za zaległości podatkowe Spółki w podatku akcyzowym za okres grudzień 2009 r. i styczeń 2010 r.

W niniejszej sprawie przedmiotem postępowania zażaleniowego była kwestia zawieszenia postępowania w sprawie solidarnej odpowiedzialności członków zarządu spółki (...) za zaległości podatkowe spółki w podatku akcyzowym, wynikające z decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w Poznaniu z dnia 15 września 2011 r. Skoro złożony w tej sprawie przez Spółkę wniosek dotyczył zawieszenia postępowania, które zakończyło się wydaniem decyzji w przedmiocie solidarnej odpowiedzialności skarżących członków zarządu firmy (...) za zaległości podatkowe Spółki w podatku akcyzowym, orzekanie w przedmiocie zawieszenia tego postępowania stało się bezprzedmiotowe. Trafnie wywiódł WSA w Poznaniu, że postępowanie w sprawie zawieszenia postępowania w pierwszej instancji stało się bezprzedmiotowe z uwagi na zakończenie postępowania w przedmiocie odpowiedzialności członków zarządu spółki przed organem I instancji. Brak podstaw prawnych do merytorycznego rozstrzygnięcia stanowi o bezprzedmiotowości postępowania i prowadzi do jego umorzenia. Kwestia zawieszenia lub odmowy zawieszenia postępowania podatkowego ma charakter incydentalny, wpadkowy i nie zastępuje merytorycznego rozstrzygnięcia. Nie rozstrzyga sprawy co do istoty ponieważ nie przesądza treści przyszłej decyzji. Pomimo odmowy zawieszenia postępowania przed organem I instancji strona mogła prawidłowo dochodzić swoich praw i obowiązków w ramach prowadzonego postępowania odwoławczego zakończonego decyzją merytoryczną wydaną przez Dyrektora Izby Celnej w Poznaniu w dniu 10 grudnia 2015 r. Decyzja ta została zaskarżona do WSA (sprawa o sygn. akt III SA/Po 133/16). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu wyrokiem z 29 listopada 2016 r. oddalił skargę (...) na ww. decyzję.

W piśmiennictwie zwraca się uwagę, że podstawę obligatoryjną umorzenia postępowania wpadkowego wyznacza pojęcie jego bezprzedmiotowości. Przy czym chodzi tu o bezprzedmiotowość postępowania incydentalnego, nie zaś postępowania głównego (G. Łaszczyca, Umorzenie postępowania incydentalnego (w:) Postępowanie administracyjne w ogólnym postępowaniu administracyjnym, monografia Lex 2012).

Słusznie, więc Dyrektor Izby Celnej w Poznaniu uznał to postępowanie za bezprzedmiotowe i je umorzył, a Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu kontrolując rozstrzygnięcie uznał, iż odpowiada ono prawu. W rozpoznawanej sprawie organ odwoławczy w sposób oczywisty prawidłowo stwierdził brak podstaw prawnych i faktycznych do merytorycznego rozpatrzenia zażalenia z dnia 1 września 2015 r. na postanowienie z dnia 20 sierpnia 2015 r. odmawiające zwieszenia postępowania w sprawie solidarnej odpowiedzialności członków zarządu firmy (...) za ległości podatkowe tej spółki w podatku akcyzowym.

Autor skargi kasacyjnej wskazał, że naruszenie przepisów postępowania spowodowało nie nadanie biegu zażaleniu strony skarżącej, co spowodowało, że zażalenie to stało się bezprzedmiotowe i w rezultacie doprowadziło to do wydania zaskarżonego rozstrzygnięcia. Gdyby do tego uchybienia nie doszło, to treść rozstrzygnięcia byłaby inna, bo brak byłoby podstaw do przyjęcia o bezprzedmiotowości postępowania incydentalnego. Następstwo stwierdzonego uchybienia było więc na tyle istotne, że kształtowało treść kwestionowanego orzeczenia, ponieważ gdyby wykazane uchybienia nie wystąpiły, to zapadłoby rozstrzygnięcie o innej treści.

Odnosząc się do tych twierdzeń należy wskazać, iż przedmiotem kontroli było ostateczne postanowienie Dyrektora Izby Celnej w Poznaniu z dnia 30 października 2015 r. Strona skarżąca nie kwestionuje, iż w dacie orzekania przez ten organ postępowanie w przedmiocie solidarnej odpowiedzialności skarżących członków zarządu (...) za zaległości podatkowe spółki w podatku akcyzowym za okres grudzień 2009 r. i styczeń 2010 r., wynikające z decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w Poznaniu z dnia 15 września 2011 r., którego zawieszenia się domagała, zostało zakończone. Chodzi tu o decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w Lesznie z 14 września 2015 r. Zatem wydane przez organ odwoławczy postanowienie - w kontekście uwag poczynionych powyżej - było prawidłowe. Strona skarżąca nieprawidłowości upatruje w tym, iż zażalenie na postanowienie w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania zostało wniesione wcześniej niż wydano decyzję w przedmiocie solidarnej odpowiedzialności skarżących członków zarządu firmy (...) za zaległości podatkowe Spółki w podatku akcyzowym i tym samym zakończono to postępowanie.

Należy wskazać, iż realizując normy prawne określone w art. 125 Ordynacji podatkowej, organy podatkowe powinny działać w sprawie wnikliwie i szybko, posługując się możliwie najprostszymi środkami prowadzącymi do jej załatwienia. Obowiązek podejmowania działań wnikliwych wprost nawiązuje do zasady prawdy obiektywnej (art. 122 Ordynacji podatkowej). W rzeczywistości podejmowanie przez organ podatkowy działań szybkich oraz załatwianie sprawy niezwłocznie nawiązują do terminów załatwiania spraw podatkowych (art. 139-143 Ordynacji podatkowej).

Przenosząc powyższe uwagi na przepisy dotyczące załatwienia spraw w postępowaniu należy stwierdzić, iż organ odwoławczy nie uchybił terminowi załatwienia niniejszej sprawy określonemu w przepisach Ordynacji podatkowej (art. 139 § 3 Ordynacji podatkowej). Natomiast kwestia ewentualnej bezczynności organu lub przewlekłości postępowania nie była i nie jest przedmiotem rozpoznania w niniejszej sprawie, a tylko w tym trybie można kwestionować nieprawidłowości związane z prowadzeniem postępowania i szybkością załatwienia sprawy.

Wobec powyższego Naczelny Sąd Administracyjny działając na podstawie art. 184 p.p.s.a., skargę kasacyjna oddalił jako pozbawioną usprawiedliwionych podstaw.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.