Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 2570614

Postanowienie
Naczelnego Sądu Administracyjnego
z dnia 29 października 2018 r.
I FZ 288/18

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia NSA Sylwester Marciniak.

Sentencja

Naczelny Sąd Administracyjny po rozpoznaniu w dniu 29 października 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia D. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 2 sierpnia 2018 r. sygn. akt I SA/Lu 114/18 odrzucające skargę kasacyjną w sprawie ze skargi D. S. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w L. z dnia 5 grudnia 2017 r., nr (...) w przedmiocie podatku od towarów i usług za listopad 2012 r. postanawia

1)

oddalić zażalenie,

2)

zwrócić od Skarbu Państwa (z kasy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie) na rzecz D.

S. kwotę 100 (słownie: sto) złotych uiszczoną tytułem wpisu od zażalenia.

Uzasadnienie faktyczne

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 2 sierpnia 2018 r., sygn. akt I SA/Lu 114/18, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie (dalej: sąd pierwszej instancji) odrzucił skargę kasacyjną D. S. (dalej: skarżący) na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w L. z dnia 5 grudnia 2017 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za listopad 2012 r.

W uzasadnieniu postanowienia sąd pierwszej instancji wskazał, że wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej zostało pełnomocnikowi skarżącego doręczone w dniu 27 czerwca 2018 r., lecz w zakreślonym terminie, tj. do dnia 4 lipca 2018 r., wpis nie został uiszczony. Mając to na względzie sąd stwierdził, że zaszły przesłanki do odrzucenia skargi kasacyjnej na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 z późn. zm., dalej: p.p.s.a.).

W zażaleniu na to postanowienie skarżący wniósł o jego uchylenie oraz zarzucił naruszenie art. 220 § 3 w zw. z art. 67 § 5 p.p.s.a. przez wadliwe przyjęcie, że pełnomocnik skarżącego został skutecznie wezwany do uiszczenia opłaty od skargi kasacyjnej, podczas gdy skutecznie doręczono tylko dokument zwany "Doręczenie odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu" bez załączonego zarządzenia, a w związku z tym nie było podstaw do odrzucenia skargi kasacyjnej z powodu braków fiskalnych.

Uzasadnienie prawne

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Należy w pierwszej kolejności zauważyć, że skarżący nie kwestionuje samego faktu nieuiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej w zakreślonym przez sąd terminie. Nie jest podważana data otrzymania przesyłki, ani to, że doręczenie nastąpiło na prawidłowy adres do rąk upoważnionej osoby. Pełnomocnik skarżącego zarzuca natomiast, że zawartość przesyłki nie odpowiadała temu, co przyjął w zaskarżonym postanowieniu sąd pierwszej instancji, tj. że w kopercie brak było odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu, a znalazło się w niej jedynie pismo przewodnie o doręczeniu takiego odpisu zarządzenia. Zdaniem pełnomocnika jego stanowisko wspiera to, że adnotacja o przekazaniu do biura podawczego została zamieszczona jedynie na kopii pisma przewodniego (k. 99 akt), a podobnej adnotacji brak na zarządzeniu o wezwaniu do uiszczenia wpisu (k. 98). Nadto pełnomocnik wskazał na to, że o tej sytuacji dowiedział się dopiero po powrocie z urlopu i zanim zdążył zrealizować zamiar weryfikacji przesyłki w siedzibie sądu otrzymał odpis postanowienia o odrzuceniu skargi.

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego brak jest podstaw do kwestionowania zawartości przesyłki skierowanej do pełnomocnika skarżącego w dniu 22 czerwca 2018 r. Z akt sprawy wynika, że zarządzenie z dnia 21 czerwca 2018 r., w którym Przewodniczący Wydziału polecił sekretariatowi sądu doręczyć odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego pełnomocnikowi strony skarżącej, zostało wykonane - wskazuje na to data i opatrzony pieczątką imienną podpis pracownika sądu (k. 98). O niewykonaniu tego zarządzenia nie może - jak próbuje dowodzić autorka zażalenia - świadczyć sam brak adnotacji (na karcie akt zawierającej oryginał zarządzenia o wezwaniu do uiszczeniu wpisu) o przekazaniu pisma do biura podawczego. Zgodnie z § 8 zarządzenia nr 14 Prezesa Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 sierpnia 2015 r. w sprawie ustalenia zasad biurowości w sądach administracyjnych (dalej: zarządzenie Prezesa NSA) kopię pisma wysyłanego przez sąd pozostawia się w aktach sprawy, zamieszczając na niej adnotację o dacie wysłania pisma. W okolicznościach sprawy ten wymóg został spełniony (w przepisie tym chodzi o pismo przewodnie, jak np. to znajdujące się na k. 99 akt - por. wymogi dla "pisma wysyłanego przez sąd" w § 10 zarządzenia Prezesa NSA). Podobny wymóg nie istnieje w stosunku do odpisów zarządzeń, które zresztą nie są wszywane do akt sprawy sądowej. Choć w świetle § 6 ust. 2 zarządzenia Prezesa NSA datę przekazania pisma lub przesyłki do biura podawczego odnotowuje się m.in. we właściwych aktach, nie sposób stąd wywodzić, że przekazanie do biura podawczego odpisu zarządzenia musi być odnotowywane na oryginale tego zarządzenia znajdującym się w aktach sprawy. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego opatrzona datą, podpisem i pieczątką imienną adnotacja o przekazaniu do biura podawczego, zamieszczona na piśmie przewodnim "Doręczenie odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu", w połączeniu z dokonaną pod zarządzeniem polecającym takie doręczenie adnotacją o jego wykonaniu (z datą tożsamą z datą przekazania do biura podawczego), świadczą o tym, że w nadawanej przesyłce znajdują się oba pisma, tj. nie tylko pismo przewodnie, ale i odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego. Taka też sytuacja wystąpiła w sprawie. Trafność tego stanowiska potwierdza przy tym całość akt sprawy, z których wynika, że procedura zamieszczania adnotacji o przekazaniu do biura podawczego wyłącznie na piśmie przewodnim, w połączeniu z adnotacją o wykonaniu (w tym samym dniu) zarządzenia o doręczeniu odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu jest w sądzie pierwszej instancji stosowana - została mianowicie zastosowana zarówno przy wezwaniu pełnomocnika skarżącej do uiszczenia wpisu od skargi (zarządzenie z dnia 5 lutego 2018 r., wykonane w dniu 9 lutego 2018 r. - k. 21-22 akt), jak i przy wezwaniu do uiszczenia wpisu od zażalenia (zarządzenie z dnia 16 sierpnia 2018 r., wykonane w dniu 17 sierpnia 2018 r. - k. 123-124). W obu przypadkach data wykonania zarządzenia odpowiadała dacie wskazanej w adnotacji o przekazaniu do biura podawczego, akta sprawy nie pozostawiają natomiast wątpliwości, że odpisy zarządzeń zostały pełnomocnikowi skarżącego w tych przypadkach doręczone, gdyż żądane wpisy zostały w zakreślonych terminach opłacone.

Skoro zatem odpis prawidłowo sformułowanego zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego został prawidłowo doręczony pełnomocnikowi skarżącej w dniu 27 czerwca 2018 r., a wpis został opłacony dopiero w przy złożeniu wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia tego wpisu, tj. w dniu 10 sierpnia 2018 r., należy uznać, że czynność ta bezspornie została dokonana po upływie siedmiodniowego terminu, o którym mowa w art. 220 § 1 p.p.s.a.

Z uwagi na to, że zgodnie z art. 220 § 3 p.p.s.a. podlega odrzuceniu skarga kasacyjna, od której - mimo wezwania - nie został uiszczony należny wpis, a spełnienie tych przesłanek w okolicznościach sprawy nie ulega wątpliwości, należy uznać, że zaskarżone postanowienie jest zgodne z prawem.

Ze wskazanych przyczyn, działając na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie.

O zwrocie wpisu od zażalenia orzeczono na podstawie art. 225 p.p.s.a. z uwagi na to, że rozpatrywane zażalenie było wolne od wpisu na podstawie art. 220 § 4 p.p.s.a.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.