Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 1455715

Postanowienie
Sądu Najwyższego
z dnia 4 lipca 2008 r.
I CZ 56/08

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia SN Tadeusz Wiśniewski.

Sędziowie SN: Dariusz Zawistowski (sprawozdawca), Jan Górowski.

Sentencja

Sąd Najwyższy Dnia 4 lipca 2008 r. w sprawie z powództwa C. Ż. przeciwko Skarbowi Państwa reprezentowanemu przez Starostę Powiatu N. o ustalenie, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 4 lipca 2008 r., zażalenia powódki na postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 3 stycznia 2008 r., sygn. akt VI ACa (...),

oddala zażalenie i zasądza od powódki na rzecz strony pozwanej kwotę 1.200 zł (tysiąc dwieście) tytułem zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego.

Uzasadnienie faktyczne

Sąd Apelacyjny postanowieniem z dnia 3 stycznia 2008 r. odrzucił skargę kasacyjną powódki uznając ją za niedopuszczalną z uwagi na wartość przedmiotu zaskarżenia (47.200 zł).

Uzasadnienie prawne

W zażaleniu na to postanowienie skarżąca wniosła o jego uchylenie. Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Skarżąca w zażaleniu nie zakwestionowała oceny Sądu Apelacyjnego, że wartość przedmiotu zaskarżenia jest niższa niż 50.000 zł i zaskarżone postanowienie zapadło w sprawie o prawo majątkowe. Uzasadnione było zatem stanowisko Sądu Apelacyjnego, że w świetle art. 3982 § 1 k.p.c. skarga kasacyjna jest niedopuszczalna.

Nie zasługuje jednocześnie na uwzględnienie stanowisko skarżącej, że za dopuszczalnością skargi kasacyjnej przemawia wzgląd na konieczność zapewnienia dwuinstancyjności postępowania sądowego gwarantowanego przez przepisy Konstytucji. W rozpoznawanej sprawie postępowanie toczyło się w dwóch instancjach bowiem skarga kasacyjna została złożona od wyroku Sądu Apelacyjnego, który rozpoznał apelację powódki od wyroku Sądu Okręgowego w W. Oceny tej nie zmienia w żadnym razie zawarty w skardze kasacyjnej zarzut nieważności postępowania przed Sądem drugiej instancji.

Z tego względu zażalenie było pozbawione uzasadnionych podstaw i podlegało oddaleniu na podstawie art. 3941 § 3 i 39814 k.p.c.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów Sądu Najwyższego.