Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 1211784

Postanowienie
Sądu Najwyższego
z dnia 25 maja 1999 r.
I CKN 1055/97

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia SN B. Myszka.

Sędziowie SN: F. Barczewska (spr.), S. Dąbrowski.

Sentencja

Sąd Najwyższy Izba Cywilna po rozpoznaniu w dniu 25 maja 1999 r. na rozprawie sprawy z powództwa Barbary T. przeciwko Barbarze Ł., Grażynie O., Dominice O. o wydanie nieruchomości na skutek kasacji powódki od wyroku Sądu Wojewódzkiego z dnia 20 marca 1997 r., postanawia:

odrzucić kasację, nie obciążać powódki kosztami postępowania kasacyjnego.

Uzasadnienie faktyczne

Sąd Rejonowy, po ponownym rozpoznaniu sprawy, wyrokiem z dnia 30 lipca 1996 r. oddalił powództwo Barbary Tomalik T. o nakazanie pozwanym aby wydali jej nieruchomość położoną przy ul. Mrówczej, bowiem ustalił, że to pozwani są współwłaścicielami tej nieruchomości, gdyż ich poprzednicy prawni nabyli własność tej nieruchomości w drodze zasiedzenia.

Apelacja powódki wniesiona od powyższego wyroku została oddalona przez Sąd Wojewódzki wyrokiem z dnia 20 marca 1997 r., jako nieuzasadniona.

Powyższy wyrok zaskarżyła kasacją powódka i powołując się na obie podstawy kasacyjne z art. 391 par 1 k.p.c. wnosiła o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.

Pozwani wnosili o odrzucenie kasacji z uwagi na wartość przedmiotu sporu ewentualnie o jej oddalenie.

Uzasadnienie prawne

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Sprawa o nakazanie wydania nieruchomości jest sprawą o świadczenie w rozumieniu art. 393 pkt 1 k.p.c. O dopuszczalności kasacji od orzeczenia wydanego w takiej sprawie decyduje wartość przedmiotu zaskarżenia. Jeżeli wartość przedmiotu zaskarżenia w sprawie cywilnej (nie gospodarczej) jest niższa niż 5.000 zł, to w świetle treści art. 393 pkt 1 k.p.c. kasacja nie przysługuje.

Powódka w pozwie określiła wartość przedmiotu sporu na 200 zł (po denominacji). Tak określona wartość pozostała nie zmieniona w toku postępowania, gdyż nie nastąpiła zmiana powództwa. W kasacji pełnomocnik powódki określiła wartość przedmiotu zaskarżenia na 15.000 zł Sąd Najwyższy kilkakrotnie już wyjaśniał, że wartość przedmiotu zaskarżenia, decydująca o dopuszczalności kasacji nie może być wyższa od wartości przedmiotu sporu (por. np. postanowienie z dnia 18 grudnia 1996 r. I CKN 21/96 OSNC 1997, z.4, poz. 42, czy postanowienie z dnia 17 czerwca 1997 r. III CKN 133/97 nie publ.). Jeżeli więc w kasacji określono wartość przedmiotu zaskarżenia na kwotę wyższą niż wartość przedmiotu sporu określona w pozwie, za wartość przedmiotu zaskarżenia należy uznać kwotę określoną w pozwie, jako wartość przedmiotu sporu. Podwyższenie zatem wartości przedmiotu zaskarżenia ponad wartość przedmiotu sporu, na użytek dopuszczalności kasacji, nie wyłącza konieczności odrzucenia takiej kasacji.

W tym stanie skoro wartość przedmiotu zaskarżenia nie może być wyższa niż wartość przedmiotu sporu, ta zaś nie przekracza progu określonego w art. 393 pkt 1 k.p.c., przeto kasacja jako niedopuszczalna podlegała odrzuceniu na mocy art. 3938 k.p.c. O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 39319 k.p.c. w związku z art. 102 k.p.c.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów Sądu Najwyższego.