Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 2722052

Wyrok
Sądu Rejonowego w Kamiennej Górze
z dnia 8 lutego 2019 r.
I C 235/17

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia SR Zenon Węcławik.

Sentencja

Sąd Rejonowy w Kamiennej Górze I Wydział Cywilny po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 lutego 2019 r. w K. sprawy z powództwa D. G. przeciwko (...) S.A. w W. o zapłatę

I zasądza od strony pozwanej (...) S.A. w W. na rzecz powódki D. G. kwotę 7.046,00 zł (słownie słotach: siedem tysięcy czterdzieści sześć i 00/100)z ustawowymi odsetkami od dnia 1 stycznia 2016 r.,

II oddala dalej idące żądanie o zasądzenie świadczenia pieniężnego i o ustalenie odpowiedzialności strony pozwanej za szkody mogące powstać w przyszłości w związku z wypadkiem z dnia

19 października 2015 r.,

III wzajemnie znosi koszty procesu pomiędzy stronami,

IV nakazuje wypłacić od Skarbu Państwa (kasa Sądu Okręgowego w Jeleniej Górze) na rzecz D. G. kwotę 286,20 zł tytułem zwrotu nadpłaconej zaliczki na biegłego,

V nakazuje wypłacić od Skarbu Państwa (kasa Sądu Okręgowego w Jeleniej Górze) na rzecz (...) S.A. w W. kwotę 1.986,20 zł tytułem zwrotu nadpłaconej zaliczki na biegłego.

Uzasadnienie faktyczne

Powódka D. G. wniosła o zasądzenie od strony pozwanej (...) S.A. z siedzibą w W. na jej rzecz kwoty 15 046,00 zł, w tym 14 000,00 zł tytułem zadośćuczynienia za ból i cierpienie oraz 1 046,00 zł tytułem odszkodowania wraz z ustawowymi odsetkami od dnia 1 stycznia 2016 r. do dnia zapłaty. Wniosła również o zwrot kosztów sądowych, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych oraz opłaty skarbowej od udzielonego pełnomocnictwa. W uzasadnieniu wskazała, iż w dniu 19 października 2015 r. w sklepie (...) w K. prowadzonym przez (...) Sp. z o.o. przewróciła się obok stanowiska mięsnego. Strona pozwana, u której ww. spółka posiadała ważną na dzień zdarzenia polisę, prowadziła postępowanie likwidacyjne pod nr (...), które zakończyło się odmową wypłaty odszkodowania i zadośćuczynienia. W skutek zdarzenia powódka doznała obrażeń ciała w postaci poważnego urazu lewego barku, urazu lewej ręki oraz lewej nogi. Powódka do dnia wniesienia pozwu kontynuowała leczenie i pozostawała pod opieką specjalistów. D. G. podała, że (...) na (...) S.A. w ramach prowadzonych postępowań dotyczących zdarzenia przyjął u niej trwały uszczerbek na zdrowiu wynoszący 5%. Powódka podniosła, że koszty leczenia poniesione przez nią pozostają w bezpośrednim związku ze zdarzeniem z dnia 19 października 2015 r.

W odpowiedzi na pozew strona pozwana (...) S.A. z siedzibą w W. wniosła o oddalenie powództwa w całości oraz zasądzenie od powódki kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. W uzasadnieniu wskazała, iż (...) Sp. z o.o. w sposób prawidłowy wykonywał czynności związane ze sprzątaniem posadzki sklepowej, a zatem brak jest podstaw do przypisania ubezpieczonemu winy za zaistniałe zdarzenie. Strona pozwana wskazała, że nie ponosi odpowiedzialności za skutki zdarzenia z dnia 19 października 2015 r. Pracownicy ubezpieczonej spółki w należyty sposób dokonywali systematycznie codziennego oczyszczania nawierzchni podłogowej sklepu, używając do tego odpowiedniego sprzętu. Ponadto ubezpieczony zamieścił przy wejściu do sklepu i w jego wnętrzu tablice ostrzegawcze z informacją o śliskiej nawierzchni. Powódka jednak nie zachowała należytej ostrożności, ignorując ostrzeżenie, wobec powyższego przerzucanie winy za zaistniałe zdarzenie na ubezpieczonego jest niedopuszczalne. W ocenie strony pozwanej powódka nie wykazała, że skutkiem zdarzenia był uraz lewej ręki, czy nogi. Nie przedstawiła ona jakichkolwiek dowodów, aby korzystała z pomocy lekarskiej, czy poddawana była rehabilitacji. Zaprzeczyła wyraźnie aby odczuwane przez powódkę dolegliwości bólowe miały jakikolwiek związek z przedmiotowym upadkiem. Ponadto nie ma żadnych przesłanek, które wskazywałyby na trwałość negatywnych następstw wypadku czy jakikolwiek negatywne prognozy na przyszłość. Podkreśliła z całą stanowczością, iż powódka nie wskazała właściwie żadnych okoliczności, które przemawiałyby za przyznaniem jej zadośćuczynienia w kwocie wskazanej w pozwie.

SĄD USTALIŁ NASTĘPUJĄCY STAN FAKTYCZNY

(...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w K. prowadząca sklep (...) w K. objęta była ochroną ubezpieczeniową w (...) S.A. z siedzibą w W., na mocy umowy ubezpieczenia obowiązującej w okresie od 1 maja 2015 r. do dnia 30 kwietnia 2016 r. Umowa to potwierdzona była certyfikatem nr (...)-16.

Okoliczność bezsporna

W dniu 19 października 2015 r. w sklepie (...) w K. prowadzonym przez (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w K. D. G. przewróciła się obok stanowiska mięsnego na zatłuszczonej podłodze. Powódka doznała urazu lewego barku i lewej ręki oraz lewej nogi. Jest osobą leworęczną. Przez dwa tygodnie chodziła o kulach, miała blokadę przeciw bólową barku. Została skierowanie na operację i leczenie. Pierwszą wizytę u lekarza miała po 1 tygodniu od wypadku, tj. 27 października 2015 r., z uwagi na wyjazd za granicę na pogrzeb. Zabieg operacyjny miała w dniach 25.04.-29 kwietnia 2016 r. Następnie przez trzy tygodnie, tj. w dniach 10.05.-1 czerwca 2016 r. miała rehabilitację. W chwili obecnej odstawiła środki przeciwbólowe, jednakże ból powraca czasami przy wysiłku. Bezpośrednio po wypadku sąsiedzi pomagali D. G. przez jakiś czas jedynie przy odkurzaniu i gotowaniu.

D. G. często robiła zakupy w sklepie (...) w K., wcześniej nie zdarzyła jej się podobna sytuacja. Jest krótkowidzem z korektą -3,5 dioptrii, ale zawsze nosi okulary i przy tym z soczewkami dostosowanymi do bieżącego stanu jej wzroku. W dniu zdarzenia miała na sobie buty typu adidas, w których zresztą uprawiała "walking" po K. Ostatnio powódka powoli wraca do tego zajęcia. Na cztery lata przed wypadkiem wszczepiono jej endoprotezę prawego biodra. Posiada dwoje dzieci, które mieszkają zagranicą - jedno w Niemczech, a drugie w Anglii.

Dowód:

- dokumentacja medyczna D. G. (k. 31-33, 38-57)

- akta szkodowe nr 00087702 (k. 119 oraz płyta k. 98)

- zeznania świadka M. P. (1) (k. 134-135)

- zeznania D. G. (k. 135v-137v)

- opinia biegłego sądowego M. B. z dnia 25 sierpnia 2018 r. (k.162-168)

Powódka poinformowała o zdarzeniu zaraz po nim kierownika sklepu (...), który zapewnił ją, że w razie pojawienia się jakichś urazów firma podejmie stosowne działania ze swoim ubezpieczycielem. W dniu 30 listopada 2015 r. powódka zgłosiła szkodę poprzez przedłożenie oświadczenia kierownikowi sklepu (...), który wiedział o nim już w dniu zdarzenia. W październiku 2015 r. (...) Sp. z o.o. w K. skierował sprawę do likwidacji przez swego ubezpieczyciela.

Dowód:

- zeznania świadka M. P. (1) (k. 134-135)

- zeznania D. G. (k. 135v-137v)

- oświadczenie (k. 27)

(...) S.A. z siedzibą w W. w dniu 11 marca 2016 r. odmówiła wypłaty odszkodowania.

Dowód: - decyzja z dnia 11 marca 2016 r. (k. 24)

Pismem z dnia 9 maja 2016 r. D. G. złożyła odwołanie od ww. decyzji.

Dowód: - odwołanie z dnia 9 maja 2016 r. (k. 25-26)

Strona pozwana pismem z dnia 10 czerwca 2016 r. oraz z dnia 5 lipca 2016 r. podtrzymała swoją decyzję o odmowie wypłaty odszkodowania.

Dowód:

- pismo z dnia 10 czerwca 2016 r. (k. 28)

- pismo z dnia 5 lipca 2016 r. (k. 34)

(...) S.A pismem z dnia 21 czerwca 2016 r. poinformowało D. G., iż jej trwały uszczerbek na zdrowiu wynosi 5% i łącznie przyznało jej 2 075,00 zł z tytułu indywidualnego ubezpieczenia NW.

Dowód: - pisma z dnia 21 czerwca 2016 r. (k. 58-60)

W sprawie I Co 340/16 prowadzone było na wniosek powódki postępowanie o zawezwanie do próby ugodowej przeciwko stronie pozwanej w przedmiocie roszczeń związanych ze szkodą z dnia 19 października 2015 r. Posiedzenie odbyło się w dniu 15 grudnia 2016 r., jednak do zawarcia ugody nie doszło wobec niestawiennictwa strony pozwanej.

Dowód: - załączone akta I Co 340/16

D. G. poniosła koszty leczenia w łącznej wysokości 1 046,00 zł, na które składały się porady u specjalistów, RTG i USG.

Dowód:

- zestawienie (k. 61)

- paragony (k.62, 64, 65, 67, 69)

- faktury (k.63, 66, 68, 70, 71, 72)

Zmiany chorobowe stwierdzone w zakresie stawu biodrowego lewego najprawdopodobniej występowały u powódki wcześniej przed wypadkiem, Zmiany w zakresie barku lewego miały charakter urazowych nałożonych na istniejące wcześniej zmiany chorobowe. Zgłaszane przez powódkę dolegliwości nie są związane tylko i wyłącznie z wydarzeniem z dnia 19 października 2015 r. W stawie biodrowym lewym jak i w zakresie stawu barkowego obojczykowego i ramiennego lewego znajdują się zmiany zwyrodnieniowe. Zmiany urazowe z powłok skórnych na kolanie lewym nie powinny dawać w przyszłości żadnych dolegliwości. Nie da się jednoznacznie ocenić w jakim stopniu zgłaszane przez powódkę dolegliwości w zakresie barku lewego spowodowane są zmianami chorobowymi, zwyrodnieniowymi, a w jakim urazowymi i ich następstwami. Biorąc pod uwagę rozległość urazu w zakresie stawu barkowego powódki, a także jej wiek i stan zaawansowania zmian chorobowych zwyrodnieniowych można dopuścić, że zmiany te odpowiadają za obecny stan dolegliwości powódki po połowie.

Dowód:

- opinia biegłego sądowego M. B. z dnia 25 sierpnia 2018 r. (k.162-168)

Uzasadnienie prawne

SĄD ZWAŻYŁ CO NASTĘPUJE

Sąd dokonał powyższych ustaleń na podstawie dokumentacji medycznej powódki, załączonych dokumentów, przesłuchania powódki oraz świadków. Bezsporne jest, że w dniu 19 października 2015 r. w sklepie (...) w K. prowadzonym przez (...) Sp. z o.o. z siedzibą w K. D. G. przewróciła się obok stanowiska mięsnego na zatłuszczonej podłodze. Powódka doznała urazu lewego barku i lewej ręki oraz lewej nogi.

Sformułowana w treści art. 415 k.c. odpowiedzialność oparta jest na zasadzie winy " kto z winy swojej wyrządził drugiemu szkodę, obowiązany jest do jej naprawienia". Z przywołanego przepisu wynika, iż obowiązek naprawienia szkody powstaje w momencie takiego działania lub zaniechania osoby odpowiedzialnej, które noszą znamiona winy, czyli naruszenia obowiązków określonych w przepisach prawa. Ogólnie można przyjąć, że normy prawne wymagają przestrzegania zasad bezpieczeństwa. Na grunt niniejszej sprawy konieczne jest udowodnienie zdarzenia powodującego szkodę i związku przyczynowego pomiędzy zawinionym zachowaniem, a powstaniem szkody. Zostały wykazane przez powódkę wszystkie przesłanki odpowiedzialności strony pozwanej przewidziane treścią art. 415 k.c.m.in. wykazała zdarzenie, które spowodowało jej urazy i spowodowaną wypadkiem krzywdę oraz adekwatny związek przyczynowy pomiędzy nimi, polegający na okolicznościach w których zaistniał wypadek (zatłuszczona podłoga). Świadek M. P. (2) zeznał, że mimo czyszczenia podłóg, obok stoiska mięsnego była ona zatłuszczona, ponieważ pracownicy z działu mięsnego muszą wychodzić na zewnątrz i to jest przyczyną tego stanu. Trzeba mieć tu taż na względzie podwyższony poziom należytej staranności wymagany od podmiotów zajmujących się działalnością gospodarczą (art. 355 § k.c.)

Zgodnie z art. 6 k.c. ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie która z faktu tego wywodzi skutki prawne. Trzeba przyjąć, że strona pozwana nie zgłaszała zarzutu przyczynienia się powódki do zdarzenia i go w konsekwencji nie wykazywała. Z materiału dowodowego nie wynika zresztą, by powódka przyczyniła się do zaistnienia wypadku - miała m.in. odpowiednie, niskie obuwie i odpowiednie okulary.

W niniejszej sprawie powódka dochodziła od strony pozwanej zadośćuczynienia w kwocie w wysokości 14 000,00 zł. W myśl art. 445 § 1 k.c. sąd może przyznać poszkodowanemu odpowiednią sumę tytułem zadośćuczynienia pieniężnego za doznaną krzywdę. Zadośćuczynienie ma na celu przede wszystkim złagodzenie cierpień fizycznych i psychicznych, zarówno tych już doznanych, jak i tych które mogą wystąpić w przyszłości. Ma ono charakter całościowy i powinno stanowić rekompensatę pieniężną za całą krzywdę doznaną przez powódkę. Prawo do zadośćuczynienia dla D. G. zostało już przeanalizowane powyżej, pozostaje więc do rozważenia kwestia wysokości sumy zadośćuczynienia. Zdaniem Sądu Najwyższego wyrażonym w wyroku z 12 IV 1972 r., II CR 57/72 " określenie wysokości zadośćuczynienia powinno być dokonane z uwzględnieniem wszystkich okoliczności mających wpływ na rozmiar doznanej krzywdy, czasu trwania jego cierpień". W tym celu powołany został biegły sądowy z zakresu medycyny sądowej, który ustalił, iż zmiany chorobowe stwierdzone w zakresie stawu biodrowego lewego najprawdopodobniej występowały u powódki wcześniej przed wypadkiem. Zmiany w zakresie barku lewego miały charakter urazowych nałożonych na istniejące wcześniej zmiany chorobowe. Zgłaszane przez powódkę dolegliwości nie są związane tylko i wyłącznie z wydarzeniem z dnia 19 października 2015 r. W stawie biodrowym lewym jak i w zakresie stawu barkowego obojczykowego i ramiennego lewego znajdują się zmiany zwyrodnieniowe. Zmiany urazowe z powłok skórnych na kolanie lewym nie powinny dawać w przyszłości żadnych dolegliwości. Nie da się jednoznacznie ocenić w jakim stopniu zgłaszane przez powódkę dolegliwości w zakresie barku lewego spowodowane są zmianami chorobowymi, zwyrodnieniowymi, a w jakim urazowymi i ich następstwami. Biorąc pod uwagę rozległość urazu w zakresie stawu barkowego powódki, a także jej wiek i stan zaawansowania zmian chorobowych zwyrodnieniowych można dopuścić, że zmiany te odpowiadają za obecny stan dolegliwości powódki po połowie. Zdaniem Sądu pisemna ekspertyza biegłego sądowego była rzetelna, wnikliwa i kompletna. Udzieliła przekonujących odpowiedzi na pytania Sądu i mogła stanowić ważny dowód w niniejszej sprawie.

D. G. w niniejszym postępowaniu domagała się zwrotu poniesionych kosztów związanych z leczeniem w kwocie 1 046,00 zł, za usługi medyczne i porady. Stosownie do treści art. 444 § 1 k.p.c., w razie uszkodzenia ciała lub wywołania rozstroju zdrowia naprawienie szkody obejmuje wszelkie wynikłe z tego powodu koszty, jeżeli są konieczne i celowe. Do wydatków celowych i koniecznych, które pozostają w związku z uszkodzeniem ciała lub rozstrojem zdrowia wymienia się m.in. koszty leczenia, wizyty u specjalistów, nabycie specjalistycznych aparatów i urządzeń. Na gruncie niniejszej sprawy do takich wydatków można więc zaliczyć wskazane przez powódkę usługi medyczne, porady lekarskie, badanie RTG czy USG. Trzeba więc przyjąć, że wydatki te mieszczą się w zakresie adekwatnego związku przyczynowego w rozumieniu przepisu art. 361 k.c. Ponadto roszczenie w tym zakresie zostało wykazane załączonymi fakturami i rachunkami, a na stronie pozwanej jako odpowiedzialnej za skutki zdarzenia ciąży obowiązek zwrotu poniesionych kosztów. W związku z powyższym należało przyjąć, iż kwota 1 046,00 zł dochodzona pozwem jest świadczeniem należnym i nie budzi wątpliwości związek powyższych wydatków ze zdarzeniem.

Biorąc powyższe pod uwagę przy uwzględnieniu, że obecny stan zdrowia powódki wynika tylko mniej więcej w połowie z urazów spowodowanych wypadkiem, a reszta z własnych zmian zwyrodnieniowych zasadna jest kwota 6 000,00 zł zadośćuczynienia. Gdyby wyłącznie skutki wypadku określały obecny stan zdrowia powódki, to należałoby się jej zadośćuczynienie w wysokości 12 000,00 zł. Jednakże w tym stanie rzeczy ustalone zadośćuczynienie spełni swój walor kompensacyjny.

Dlatego Sąd w punkcie I wyroku zasądził od strony pozwanej (...) S.A. w W. na rzecz powódki D. G. kwotę 7 046,00 zł, na którą składała się kwota 6 000,00 zł tytułem zadośćuczynienia i kwota 1 046,00 zł tytułem zwrotu kosztów leczenia.

Sąd uznał zarówno zeznania powódki jak i świadków postępowania za wiarygodne. Korelowały one ze sobą i były spójne oraz logiczne. Pozwalały na poczynienie ustaleń istotnych dla rozstrzygnięcia w sprawie.

O odsetkach ustawowych Sąd orzekł na podstawie przepisu art. 481 § 1 k.c., który stanowi, że jeżeli dłużnik opóźnia się ze spełnieniem świadczenia pieniężnego, wierzyciel może żądać odsetek za czas opóźnienia, chociażby nie poniósł żadnej szkody i chociażby opóźnienie było następstwem okoliczności, za które dłużnik odpowiedzialności nie ponosi. Zgodnie natomiast z art. 817 § 1 k.c. ubezpieczyciel obowiązany jest spełnić świadczenie w terminie trzydziestu dni, licząc od daty otrzymania zawiadomienia o wypadku. Skoro zgłoszenie roszczenia nastąpiło 30 listopada 2015 r. to po upływie 30 dni roszczenie powinno zostać spełnione, a więc 30 grudnia 2015 r. W związku z tym odsetki należą się od dnia następnego tj. 1 stycznia 2016 r.

Mając na uwadze ustalone w sprawie okoliczności faktyczne oraz przywołane przepisy zasądzono w punkcie I wyroku od strony pozwanej (...) S.A. w W. na rzecz powódki D. G. kwotę 7 046,00 zł z ustawowymi odsetkami od dnia 1 stycznia 2016 r.

W punkcie II wyroku oddalono dalej idące żądanie o zasądzenie świadczenia pieniężnego i o ustalenie odpowiedzialności strony pozwanej za szkody mogące powstać w przyszłości w związku z wypadkiem z dnia 19 października 2015 r.

O kosztach procesu sąd orzekł w oparciu o przepis art. 100 k.p.c., który to przepis stanowi, że w razie częściowego tylko uwzględnienia żądań koszty będą wzajemnie zniesione lub stosunkowo rozdzielone. Sąd miał na uwadze, że powódka zasadniczo niemal w połowie wygrała spór. Powódka i strona pozwana korzystali z pomocy profesjonalnych pełnomocników i ponieśli wobec tego koszty zastępstwa procesowego. Mając na uwadze, że powódka wygrała spór co do połowy, zniesienie kosztów procesu pomiędzy stronami było uzasadnione (punkt III wyroku).

Powódka wpłaciła na zaliczkę biegłego kwotę 600,00 zł, strona pozwana 2 300,00 zł, natomiast koszt opinii biegłego wyniósł 627,60 zł. W związku z powyższym w zw. z art. 100 k.p.c. należało zwrócić uczestnikom postępowania nadpłaconą zaliczkę odejmując po 313,80 zł (627,60 zł:2). W związku z powyższym Sąd nakazał wypłacenie od Skarbu Państwa na rzecz D. G. kwoty 286,20 zł (600,00 zł - 313,80 zł), a na rzecz (...) S.A. z siedzibą w W. kwoty 1 986,20 zł (2 300,00 zł- 313,80 zł), tytułem zwrotu nadpłaconej zaliczki na wydatki.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów powszechnych.