Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 2702626

Wyrok
Sądu Rejonowego w Giżycku
z dnia 5 lipca 2019 r.
I C 1154/18

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia SR Bogusława Olszewska - Wojgienica.

Sentencja

Sąd Rejonowy w Giżycku I Wydział Cywilny po rozpoznaniu w dniu 5 lipca 2019 r. w Giżycku na rozprawie sprawy z powództwa (...) W. Zarządu (...) w W. przeciwko P. P. o zapłatę oddala powództwo

Uzasadnienie faktyczne

Powód (...) W. Zarząd (...) w W. wniósł o zapłatę kwoty 270,40 zł z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia 22 sierpnia 2017 r. do dnia zapłaty. Powód wniósł też o zasądzenie od pozwanego kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. W uzasadnieniu pozwu powód podał, że pozwany w dniu 6 sierpnia 2017 r. korzystał z komunikacji miejskiej nie posiadając właściwego/ważnego dokumentu przewozu i został zobowiązany przez powoda do zapłaty kwoty 266 zł tytułem opłaty dodatkowej oraz należności przewozowej w kwocie 4,40 zł do dnia 21 sierpnia 2017 r. Powód podkreślił, że domaga się zapłaty opłaty dodatkowej i należności przewozowej wraz z odsetkami. Dodatkowo powód wyjaśnił, że swoje roszczenie opiera na art. 33a ust. 4 ustawy prawo przewozowe (Dz. U. z 2017 r. poz. 1983) i uchwale nr LXVI/1807/2013 Rady (...) W. z dnia 3 października 2013 r. zmieniającej uchwałę w sprawie opłat za usługi przewozowe środkami lokalnego transportu zbiorczego w (...) W., zmianie uchwały w sprawie ustalenia ulg za usługi przewozowe środkami lokalnego transportu zbiorowego w (...) W. oraz zmianie uchwały w sprawie regulaminu przewozu osób i bagażu środkami lokalnego transportu zbiorowego (...) W. Do pozwu powód dołączył jedynie wezwanie do zapłaty z dnia 6 sierpnia 2017 r.

Pozwany P. P. nieznany z miejsca pobytu reprezentowany przez kuratora wniósł o oddalenie powództwa. Kurator wniósł o podjęcie próby doręczenia pozwanemu odpisu pozwu pod wskazanym przez kuratora adresem, a odnosząc się do żądania pozwu wniósł o jego oddalenie, albowiem roszczenie powoda nie zostało wykazane co do wysokości i jako takie powinno zostać oddalone. Kurator reprezentujący pozwanego wskazał, że powód nie dołączył do pozwu żadnej z uchwał w sprawie opłat przewozowych, co uniemożliwia weryfikację prawidłowego naliczenia tych opłat. W ocenie kuratora ustanowionego dla nieznanego z miejsca pobytu pozwanego nie jest rzeczą sądu prowadzenie z inicjatywy sądu postępowania dowodowego na tą okoliczność, skoro sam powód dowodów nie przedstawił.

Uzasadnienie prawne

Sąd ustalił i zważył co następuje:

Pozwany P. P. w dniu 6 sierpnia 2017 r. korzystał z komunikacji miejskiej nie posiadając właściwego/ważnego dokumentu przewozu i został zobowiązany przez powoda do zapłaty kwoty 266 zł tytułem opłaty dodatkowej oraz należności przewozowej w kwocie 4,40 zł do dnia 21 sierpnia 2017 r.

(dowód-wezwanie do zapłaty-k.6 akt)

Powód (...) W. Zarząd (...) w W. nie dołączył do pozwu żadnej z uchwał w sprawie opłat przewozowych, co uniemożliwia weryfikację prawidłowego naliczenia tych opłat. Tak więc nie udowodnił dochodzonego roszczenia co do wysokości: ani co dochodzonej wysokości należności za przejazd, ani co do dochodzonej należności z tytułu opłaty przewozowej.

Art. 33a ust. 4 ustawy z dnia 15 listopada 1984 r. Prawo przewozowe (t.j.- Dz. U. z 2017 r. poz. 1983 z późn. zm.) stanowi, że w razie stwierdzenia braku ważnego dokumentu poświadczającego uprawnienie do bezpłatnego albo ulgowego przejazdu przewoźnik lub organizator publicznego transportu zbiorowego albo osoba przez niego upoważniona pobiera właściwą należność za przewóz i opłatę dodatkową albo wystawia wezwanie do zapłaty. Pobrana należność za przewóz i opłata dodatkowa, po uiszczeniu opłaty manipulacyjnej odpowiadającej kosztom poniesionym przez przewoźnika lub organizatora publicznego transportu zbiorowego, podlegają zwrotowi, a w przypadku wezwania do zapłaty - umorzeniu, w przypadku udokumentowania przez podróżnego, nie później niż w terminie 7 dni od dnia przewozu, uprawnień do bezpłatnego lub ulgowego przejazdu. Wysokość opłat dodatkowych ustalają organy stanowiące jednostek samorządu terytorialnego. Akty wydane przez te jednostki są to akty prawa miejscowego. Sposób ich ustalania jest określony w rozporządzeniu wydanym na podstawie art. 34a ustawy. Zgodnie z obowiązującym rozporządzeniem Ministra Infrastruktury z dnia 20 stycznia 2005 r. w sprawie sposobu ustalania wysokości opłat dodatkowych z tytułu przewozu osób, zabranych ze sobą do przewozu rzeczy i zwierząt oraz wysokości opłaty manipulacyjnej (Dz. U. z 2005.14.117), wysokość opłaty dodatkowej ustala się, biorąc za podstawę cenę najtańszego biletu jednorazowego normalnego stosowaną przez danego przewoźnika jako 50-krotność tej ceny - za przejazd bez odpowiedniego dokumentu przewozu.

Ciężar udowodnienia faktu, zgodnie z art. 6 kodeksu cywilnego spoczywa na osobie, która z faktu wywodzi skutki prawne. Przepis ten nie tylko nakłada na podmioty dochodzące swych praw podmiotowych obowiązek przedstawiania dowodów na poparcie swych żądań, ale określa również rozkład ciężaru dowodu. Powód, reprezentowany był przez profesjonalnego pełnomocnika. Pismo procesowe kuratora ustanowionego dla nieznanego z miejsca pobytu pozwanego, w którym podnosił on nieudowodnienie roszczenia co do wysokości zostało pełnomocnikowi pozwanego doręczone. Sąd zakreślił termin do złożenia wniosków dowodowych pod rygorem ujemnych skutków procesowych. Termin ten minął bezskutecznie, a pozwany dowodów nie przedstawił.

Powód nie udowodnił dochodzonego roszczenia co do wysokości: co dochodzonej wysokości należności za przejazd i co do dochodzonej należności z tytułu opłaty przewozowej, co legło u podstaw oddalenia powództwa.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów powszechnych.