Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 2166577

Postanowienie
Sądu Apelacyjnego w Krakowie
z dnia 15 listopada 2016 r.
I ACz 1940/16

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia SA Krzysztof Sobierajski (spr.).

Sędziowie SA: Elżbieta Uznańska, Grzegorz Krężołek.

Sentencja

Sąd Apelacyjny w Krakowie I Wydział Cywilny po rozpoznaniu w dniu 15 listopada 2016 r. w Krakowie na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. S. o wznowienie postępowania w sprawie o sygnaturze akt IC 1426/14 toczącej się przed Sądem Okręgowym w Krakowie z powództwa A. S. przeciwko W. M. o zapłatę i ochronę dóbr osobistych na skutek zażalenia skarżącej na postanowienie Sądu Okręgowego w Krakowie z dnia 18 marca 2016 r., sygn. akt I C 1376/15 postanawia

I.

odrzucić zażalenie skarżącej na punkt 1 zaskarżonego postanowienia,

II.

oddalić zażalenie skarżącej na pkt 2 zaskarżonego postanowienia.

Uzasadnienie faktyczne

Zaskarżonym postanowieniem Sąd I instancji w pkt 1 oddalił wniosek skarżącej o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie Sądu z dnia 15 lutego 2016 r., natomiast w pkt 2 odrzucił jej zażalenie na postanowienie Sądu z dnia 15 lutego 2016 r. W uzasadnieniu wskazał, że postanowieniem z dnia 15 lutego 2016 r. Sąd odrzucił zażalenie skarżącej na postanowienie z dnia 13 sierpnia 2015 r. Orzeczenie to zostało doręczone skarżącej w dniu 3 marca 2016 r., a termin do wniesienia zażalenia upłynął w dniu 10 marca 2016 r. Skarżąca wniosła w dniu 14 marca 2016 r. zażalenie na powyższe postanowienie z wnioskiem o przywrócenie terminu do jego wniesienia z uwagi na to, że miejsce w czytelni do przeczytania akt było dopiero dnia 28 stycznia 2016 r. Sąd I instancji zauważył, że wniosek o przywrócenie terminu został oddalony z uwagi na to, że skarżąca nie uprawdopodobniła dowodowo braku winy w opóźnieniu wniesienia zażalenia a jej uzasadnienie opóźnienia terminu jest lakoniczne i ogólnikowe, co skutkowało oddaleniem w punkcie 1 wniosku o przywrócenie terminu na podstawie art. 167 i następnych k.p.c. W zakresie pkt 2 postanowienia Sąd Okręgowy orzekł na podstawie przepisu art. 370 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c. Przywołując art. 394 § 2 k.p.c. określający tygodniowy termin do wniesienia zażalenia zaznaczył, że doręczenie postanowienia Sądu z dnia 15 lutego 2016 r. nastąpiło w dniu 3 marca 2016 r., a zażalenie skarżącej z dnia 14 marca 2016 r. zostało wniesione z opóźnieniem.

Skarżąca złożyła zażalenie na powyższe postanowienie. W uzasadnieniu przywołała treść art. 102 ust. 1 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych wnosząc o zmianę zaskarżonego postanowienia i przyznanie jej pełnomocnika z urzędu oraz zwolnienie od kosztów sądowych. Dodała, że pozwany zabronił jej zdobycia środków zaspokajających potrzeby egzystencjonalne i potrzeby wyższego rzędu.

Uzasadnienie prawne

Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

W pierwszej kolejności należy zauważyć, iż zażalenie skarżącej na rozstrzygnięcie w zakresie oddalenia jej wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie Sądu z dnia 15 lutego 2016 r. jest niezaskarżalne. Postanowienie takie nie kończy bowiem postępowania w sprawie ani nie mieści się w katalogu zaskarżalnych postanowień Sądu I instancji zawartych w art. 394 § 1 k.p.c.

Kolejno na gruncie niniejszej sprawy należy zauważyć, że skarżąca wniosła skargę o wznowienie postępowania toczącego się przed Sądem Okręgowym w Krakowie pod sygn. akt 1426/14 (k. 2). Postanowieniem z dnia 13 sierpnia 2015 r. Sąd Okręgowy odrzucił skargę (k. 12). Skarżąca złożyła zażalenie na to postanowienie (k. 16, 20). Postanowieniem z dnia 15 lutego 2016 r. Sąd I instancji odrzucił zażalenie skarżącej na postanowienie z dnia 13 sierpnia 2016 r. (k. 30). Orzeczenie to zostało doręczone skarżącej w dniu 3 marca 2016 r., co wynika z zalegającego w aktach potwierdzenia odbioru przesyłki (k. 31). Skarżąca osobiście złożyła w budynku Sądu Okręgowego w dniu 14 marca 2016 r. zażalenie na powyższe postanowienie składając równocześnie wniosek o przywrócenie terminu do jego złożenia (k. 32). Uzasadniając wniosek o przywrócenie terminu podała, że miejsce w czytelni do przeczytania akt było dopiero dostępne w dniu 28 stycznia 2016 r. W świetle art. 162 k.p.c. skarżąca nie przytoczyła przekonującej argumentacji, która wskazywałaby, iż niedochowanie przez nią terminu do założenia zażalenia na postanowienie Sądu I instancji z dnia 15 lutego 2016 r. nastąpiło bez jej winy. Za takie nie można bowiem być uznane przytoczenie przez nią krótkiej i nieprzekonującej argumentacji wskazującej na dostępność miejsca w czytelni akt w określonym terminie. Brak winy strony w uchybieniu terminowi podlega ocenie w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o swoje interesy zob. postanowienie SN z dn. 25 listopada 2015 r., II CZ 78/15, Lex nr 1943216). W realiach niniejszej sprawy skarżąca taką należytą starannością nie wykazała się. W rezultacie zażalenie powódki jako złożone z uchybieniem terminu określonego w art. 394 § 2 k.p.c. podlegało odrzuceniu przez Sąd I instancji.

W konsekwencja Sąd Apelacyjny w Krakowie działając na zasadzie art. 373 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c. w pkt I postanowienia odrzucił zażalenie skarżącej na pkt 1 zaskarżonego postanowienia, natomiast działając na zasadzie art. 385 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c. w pkt II postanowienia oddalił zażalenie skarżącej na pkt 2 zaskarżonego orzeczenia.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów powszechnych.