Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 1648991

Postanowienie
Sądu Apelacyjnego w Krakowie
z dnia 9 października 2014 r.
I ACz 1581/14

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia SA Jan Kremer (spr.).

Sędziowie: SA Hanna Nowicka de Poraj, SO Paweł Czepiel (del.).

Sentencja

Sąd Apelacyjny w Krakowie - Wydział I Cywilny po rozpoznaniu w dniu 9 października 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Krakowie sprawy ze skargi Stowarzyszenia (...) w K. o wznowienie postępowania w sprawie z powództwa Stowarzyszenia (...) Szkoła (...) w K. przeciwko M. B. oochronę dóbr osobistych zakończonego prawomocnym postanowieniem Sądu Apelacyjnego w Krakowie z dnia 16 lipca 2014 r. w sprawie o sygn. akt. I ACz 1223/14 postanawia:

odrzucić skargę.

Uzasadnienie faktyczne

Sąd Apelacyjny w Krakowie postanowieniem z dnia 16 lipca 2014 r. sygn. akt I ACz 1223/14 oddalił zażalenie Stowarzyszenia (...) (...) w K. na postanowienie Sądu Okręgowego w Krakowie z dnia 24 kwietnia 2014 r. sygn. akt I C 1422/12 o umorzeniu postępowania w sprawie z powództwa Stowarzyszenia (...) w K. przeciwko M. B. o ochronę dóbr osobistych.

W dniu 21 sierpnia 2014 r. Stowarzyszenie (...) w K. wniosła skargę o wznowienie o powyższego postępowania zakończonego postanowieniem z dnia 16 lipca 2014 r. opierając swoje żądanie na podstawie z art. 401 pkt 2 k.p.c. w zw. z art. 232-234 k.p.c. W konkluzji wniosła o uchylenie postanowienia Sądu Apelacyjnego w Krakowie z dnia 16 lipca 2014 r.

Uzasadnienie prawne

Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:

Skarga o wznowienie postępowania toczącego się przed tutejszym Sądem do sygn. akt I ACz 1223/14, podlega odrzuceniu, jako niedopuszczalna.

Zgodnie z art. 399 § 1 k.p.c. można żądać wznowienia postępowania, które zostało zakończone prawomocnym wyrokiem. Przepis ten znajduje odpowiednie zastosowanie także do innych prawomocnych orzeczeń merytorycznych rozstrzygających sprawę co do istoty, czyli do takich orzeczeń jak nakaz zapłaty (art. 3532 k.p.c.), postanowienie co do istoty sprawy w postępowaniu nieprocesowym (art. 524 § 1 k.p.c.). Takie stanowisko zajął Sąd Najwyższy w postanowieniach z dnia 4 stycznia 1973 r., I CZ 152/72, OSNC 1973/7-8/143, LEX nr 1543, z dnia 24 lipca 1980 r., I CZ 82/80, nie publ., z dnia 6 listopada 2002 r., III CO 6/02, "Izba Cywilna" 2003, nr 6, s. 48). Można również żądać wznowienia postępowania zakończonego postanowieniem w przedmiocie ustalenia, czy orzeczenie sądu państwa obcego podlega uznaniu lub w przedmiocie nadania klauzuli wykonalności orzeczeniu sądu państwa obcego (art. 11481 § 3 k.p.c. i art. 11511 § 3 k.p.c.). Sąd Najwyższy w postanowieniu z dnia 24 lipca 1980 r., I CZ 82/80, LEX nr 8256 wyraził stanowisko, że postanowienie o umorzeniu postępowania, choć ma walor postanowienia kończącego postępowanie w sprawie, to nie rozstrzyga istoty stosunku spornego zachodzącego między stronami; zatem nie może być ono podważane w drodze skargi o wznowienie postępowania na podstawie art. 399 k.p.c., który dotyczy orzeczeń rozstrzygających spór merytorycznie (obecne brzmienie 399 § 1 k.p.c.).

Wznowienie postępowania jest także możliwe w wypadku zakończenia postępowania postanowieniem niemerytorycznym, jedynie formalnie kończącym postępowanie w sprawie. W takim jednak przypadku możliwość wznowienia postępowania jest ograniczona wyłącznie do jednej podstawy wznowienia. Stosownie do art. 399 § 2 k.p.c. na podstawie określonej w art. 4011 k.p.c. postępowanie może być wznowione również w razie zakończenia go postanowieniem. W tym przypadku zatem, gdy postępowanie zakończone jest postanowieniem wznowienie postępowanie jest dopuszczalne jedynie, gdy Trybunał Konstytucyjny orzekł o niezgodności aktu normatywnego z Konstytucją, ratyfikowaną umową międzynarodową lub ustawą na podstawie którego zostało wydane orzeczenie. Z treści powołanego przepisu bezsprzecznie wynika, że przedmiotem zaskarżenia skargą o wznowienie postępowania w oparciu o przepisy art. 401 pkt 2 k.p.c. może być prawomocne postanowienie sądu II instancji wydane na skutek rozpoznania zażalenia na postanowienie Sądu I instancji, jeżeli przepisy w oparciu o które Sąd Apelacyjny wydał w dniu 16 lipca 2014 r. postanowienie w sprawie o sygn. akt I ACz 1223/14 zostały uznane orzeczeniem Trybunału Konstytucyjnego za niezgodne z Konstytucją, ratyfikowaną umową międzynarodową lub z ustawą. Nie ulega wątpliwości, że skazana przez skarżącą podstawa wznowienia postępowania nie dotyczy prawomocnego wyroku, a więc nie jest podstawą określoną w art. 4011 § 1 k.p.c. w zw. z art. 399 § 2 k.p.c. Przepisy w oparciu o które Sąd Apelacyjny wydał postanowienie w sprawie sygn. akt I ACz 1223/14 nie zostały również uznane przez Trybunał Konstytucyjny za niezgodne z Konstytucją, ratyfikowaną umową międzynarodową lub z ustawą.

W konsekwencji w świetle powołanej przez skarżącą podstawy wznowienia w oparciu o przepis art. 401 pkt 2 k.p.c., wznowienie postępowania wpadkowego zakończonego prawomocnym postanowieniem Sądu Apelacyjnego w Krakowie z dnia 16 lipca 2014 o oddaleniu zażalenia na postanowienie Sądu I instancji o umorzeniu postępowania jest niedopuszczalne, a wywiedziona na tej podstawie skarga podlega odrzuceniu.

Mając powyższe na uwadze Sąd Apelacyjny orzekł jak w sentencji na podstawie art. 410 § 1 k.p.c.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów powszechnych.