Opłaty reprograficzne - OpenLEX

Sokołowska Dorota, Opłaty reprograficzne

Monografie
Opublikowano: LEX 2014
Rodzaj: monografia
Autor monografii:

Opłaty reprograficzne

Autor fragmentu:

Przedmowa

Przedmiotem niniejszego opracowania są opłaty reprograficzne objęte regulacją art. 20 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych . Praca została podzielona na cztery rozdziały, z których pierwszy stanowi wprowadzenie do tematyki opłat, z przedstawieniem podstawowych pojęć, obejmując również przegląd źródeł wiedzy na ten temat. Rozdział II został poświęcony uregulowaniu opłat w art. 20 pr. aut., natomiast rozdział III obejmuje omówienie oraz krytyczne spojrzenie na rozporządzenie wykonawcze do wspomnianego przepisu, tj. rozporządzenie z dnia 2 czerwca 2003 r. w sprawie określenia kategorii urządzeń i nośników służących do utrwalania utworów oraz opłat od tych urządzeń i nośników z tytułu ich sprzedaży przez producentów i importerów. Z uwagi na zakres zastrzeżeń sformułowanych wobec formuły i treści aktu wykonawczego w rozdziale IV zostały zaprezentowane wnioski de lege ferenda odnoszące się właśnie do tego aktu prawnego.

W dniu 24 października 2013 r. Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego przedstawiło raport z realizacji ustawy o prawie autorskim, w którym dokonano między innymi oceny realizacji art. 20 pr. aut. W raporcie podkreśla się, że w ostatnim czasie system tych opłat „stał się przedmiotem ożywionych dyskusji”. W szczególności powołano się na niezadowolenie organizacji zbiorowego zarządzania z niskiego inkasa, które w sferze audio-wideo znacznie spadło po nowelizacji dokonanej z dniem 1 stycznia 2009 r. i obecnie nie przekracza 7 mln zł rocznie . W związku z powyższym w 2014 r. zapewne zostanie przeprowadzona nowelizacja rozporządzenia wykonawczego do art. 20 pr. aut.

W rozważaniach na temat opłat reprograficznych pominięto regulacje zagraniczne, ponieważ ich omówienie wymagałoby odrębnego i obszernego opracowania. Warto zatem odnotować istotne uwagi porównawcze, czynione obecnie przez J. Błeszyńską-Wysocką, która prezentuje analogiczne regulacje w 19 państwach europejskich . W ocenie praktyki europejskiej pomocne może być też szczegółowe opracowanie prof. M. Kretschmera, który w 2011 r. opublikował analizę obejmującą 30 państw , a ponadto raport przygotowany w 2007 r. przez EconLaw Strategic Consulting dla GESAC . Aktualność zachowuje również obszerne sprawozdanie Komisji Europejskiej Fair compensation for acts of private copying z 2008 r.

Niewątpliwie cenne źródło teoretycznych i praktycznych informacji na temat opłat reprograficznych stanowić będzie publikacja, która ukaże się w 2014 r. jako rezultat zorganizowanej przez prof. Jana Błeszyńskiego i dr Joannę Błeszyńską-Wysocką ogólnopolskiej konferencji naukowej „Opłaty na podstawie art. 20 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych”, która odbyła się w dniu 4 października 2013 r. na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu Warszawskiego .

Niniejsza monografia obrazuje stan przepisów prawa na dzień 1 sierpnia 2014 r.

Autor fragmentu:

RozdziałI
Zagadnienia wprowadzające

1.Pojęcia podstawowe

1.1.Opłaty reprograficzne

Instytucja opłat reprograficznych wywodzona jest z art. 5 ust. 2 lit. b dyrektywy 2001/29/WE , w którym wprowadzono tzw. wyjątek dotyczący kopii prywatnych. W myśl tej dyrektywy państwa członkowskie mogą przewidzieć wyjątki lub ograniczenia w zakresie prawa do zwielokrotniania określonego w art. 2, między innymi w odniesieniu do zwielokrotniania na dowolnych nośnikach przez osobę fizyczną do prywatnego użytku i do celów ani bezpośrednio, ani pośrednio handlowych, pod warunkiem, że podmioty praw autorskich otrzymają godziwą rekompensatę uwzględniającą zastosowanie lub niezastosowanie środków technologicznych, określonych w art. 6 dyrektywy, w odniesieniu do danych utworów lub przedmiotów objętych ochroną. Powyższe postanowienie dyrektywy stało się przyczynkiem do sformułowania pojęcia opłaty licencyjnej za kopię na użytek prywatny.

W orzecznictwie TSUE podkreśla się, że osobą, która wyrządziła szkodę podmiotowi wyłącznie uprawnionemu do zwielokrotniania utworu, jest osoba, która...

Pełna treść dostępna po zalogowaniu do LEX