Partyk Aleksandra, Partyk Tomasz, Wpływ nierozpoznania istoty sprawy przez sąd pierwszej instancji na możliwość wydania przez sąd odwoławczy orzeczenia reformatoryjnego
Wpływ nierozpoznania istoty sprawy przez sąd pierwszej instancji na możliwość wydania przez sąd odwoławczy orzeczenia reformatoryjnego
W praktyce sądów odwoławczych i Sądu Najwyższego ujawnił się spór co do skutków proceduralnych nierozpoznania istoty sprawy przez sąd niższej instancji. Pierwszy z poglądów, bazujący na literalnym brzmieniu art. 386 § 4 k.p.c. wskazuje, że w takim przypadku sąd odwoławczy nie musi uchylać zaskarżonego orzeczenia i przekazywać sprawy do ponownego rozpoznania, lecz może we własnym zakresie poczynić ustalenia faktyczne i wydać odpowiednie orzeczenie reformatoryjne. Odpowiada to dodatkowo wymogom sprawności postępowania i ekonomice procesowej. Przeciwne stanowisko taką możliwość wyklucza, zwracając uwagę na konstytucyjną zasadę dwuinstancyjności, jako że nie jest zgodna z podstawowymi regułami praworządności sytuacja, w której sąd drugiej instancji mógłby faktycznie działać jako jedna i ostateczna instancja.
Pełna treść dostępna po zalogowaniu do LEX