Ustawa o gospodarowaniu nieruchomościami rolnymi Skarbu Państwa. Komentarz - OpenLEX

Sanakiewicz Łukasz, Ustawa o gospodarowaniu nieruchomościami rolnymi Skarbu Państwa. Komentarz

Komentarze
Opublikowano: LexisNexis 2014
Stan prawny: 20 maja 2014 r.
Autor komentarza:

Ustawa o gospodarowaniu nieruchomościami rolnymi Skarbu Państwa. Komentarz

Autor fragmentu:

Wprowadzenie

Niniejszy komentarz dotyczy przepisów ustawy o gospodarowaniu nieruchomościami rolnymi Skarbu Państwa. Komentowana ustawa w swym pierwotnym kształcie weszła w życie z dniem 1 stycznia 1992 r. Wejście w życie tej ustawy miało ścisły związek z transformacją ustrojową, której jednym z podstawowych założeń było odejście od gospodarki centralnie sterowanej, opartej na własności państwowej na rzecz gospodarki wolnorynkowej, opartej na własności prywatnej. Było ono przy tym wynikiem podjęcia próby transformacji systemowej rolnictwa państwowego związanej ze spoczywającym na państwie obowiązkiem dokonania niezbędnych przekształceń w sektorze własności państwowej (A. Biernatowski, Konstrukcja prawna Agencji Własności Rolnej Skarbu Państwa a stosunek powiernictwa, „Rejent” 1998, nr 7-8, s. 125). W zamierzeniach ustawodawcy przepisy tej ustawy miał charakter instrumentu sektorowej reformy gospodarczej (A. Doliwa, Ustawowe powiernictwo wykonywania własności państwowej na przykładzie Agencji Własności Rolnej Skarbu Państwa, St. Praw. 2003, nr 1, s. 107).

Przepisy tej ustawy na przestrzeni całego okresu jej obowiązywania ulegały licznym modyfikacjom. Kolejne nowelizacje wynikały w głównej mierze z praktycznych problemów w stosowaniu poszczególnych przepisów tej ustawy. Związane były one również z przeobrażeniami w zakresie stosunków gospodarczych, jakie następowały od początku lat dziewięćdziesiątych XX w. do chwili obecnej. Stąd też dotychczasowe, nieliczne opracowania o charakterze komentatorskim dotyczące tej ustawy w znacznej mierze straciły na aktualności. W niniejszym opracowaniu w przeważającej mierze zwrócono uwagę na te przepisy, które mają szczególnie doniosłe znaczenie z punktu widzenia ich praktycznego zastosowania. Dotyczy to w szczególności regulacji: 1) określających zakres zastosowania tej ustawy oraz jej relacje do innych aktów prawnych dotyczących problematyki gospodarowania nieruchomościami Skarbu Państwa; 2) dotyczących istoty i celu funkcjonowania Zasobu Własności Rolnej Skarbu Państwa; dotyczących statusu mienia, które nie zostało przekazane Agencji w zastrzeżonym ustawowo terminie; 3) dotyczących użytkowania wieczystego, którego przedmiotem są nieruchomości wchodzące w skład Zasobu, trybów i form gospodarowania mieniem wchodzącym w skład Zasobu, a także 4) modyfikujących ogólne cywilnoprawne zasady obrotu składnikami majątkowymi, ze szczególnym uwzględnieniem trybu wyłaniania nabywcy oraz wyznaczonych przez ustawodawcę preferencji w tym zakresie dla określonych grup podmiotów.

Tezy zawarte w niniejszym komentarzu uwzględniają przede wszystkim zagadnienia problemowe zgłaszane przez przedstawicieli Agencji Nieruchomości Rolnych jako głównego adresata norm zawartych w przepisach komentowanej ustawy, a także wynikające z dotychczasowej praktyki orzeczniczej sądów powszechnych, sądów administracyjnych, Sądu Najwyższego i Trybunału Konstytucyjnego.

Autor fragmentu:
Art. 1art(1)

1.

Komentowany przepis określa podstawowy zakres zastosowania ustawy o gospodarowaniu nieruchomościami rolnymi Skarbu Państwa. W swym pierwotnym założeniu została ona pomyślana jako jeden z trzech reżimów prawnych dotyczących gospodarowania nieruchomościami stanowiącymi własność Skarbu Państwa (szerzej na temat pojęcia „gospodarka” czy też „gospodarowanie” nieruchomościami zob. G. Bieniek, w: G. Bieniek, S. Rudnicki, Nieruchomości. Problematyka prawna, Warszawa 2009, s. 98-122; W. Szydło, Reprezentacja Skarbu Państwa w zakresie gospodarowania nieruchomościami, Wrocław 2010, s. 161 i n.; G. Matusik, w: G. Bieniek, M. Gdesz, S. Kalus, G. Matusik, E. Mzyk, Ustawa o gospodarce nieruchomościami. Komentarz, red. S. Kalus, Warszawa 2012, s. 19 i n.). Pozostałe dwa reżimy dotyczyły wówczas nieruchomości przeznaczonych w planach zagospodarowania przestrzennego na cele zabudowy, uregulowanych przez przepisy (nieobowiązującej już) ustawyz 29 kwietnia 1985 r. o gospodarce gruntami i...

Pełna treść dostępna po zalogowaniu do LEX