Komentarze
Opublikowano: LEX/el. 2019
Stan prawny: 29 lipca 2019 r.
Autor komentarza:

Ustawa o drogach publicznych. Komentarz, wyd. II

Autor fragmentu:

WSTĘP

Rozwój sieci dróg publicznych w Polsce stanowił istotny element polityki organów władzy ustawodawczej i wykonawczej na przestrzeni niemalże całego okresu istnienia państwa polskiego, po odzyskaniu jego niepodległości w 1918 r. Odpowiednie zarządzanie drogami publicznymi i należyty stan techniczny ich nawierzchni ma bowiem decydujące znaczenie dla bezpieczeństwa w ruchu drogowym, a także odgrywa zasadniczą rolę dla rozwoju transportu drogowego, który - ze względu na położenie geograficzne Polski - jest jednym z rodzajów działalności gospodarczej podlegającym stałemu rozwojowi.

Ustawa o drogach publicznych została uchwalona w dniu 21 marca 1985 r. Od tego czasu akt ten był ponad osiemdziesiąt razy nowelizowany, co może dowodzić stałego dążenia ustawodawcy do stworzenia jak najbardziej doskonałych norm prawnych, mających na celu wypracowanie skutecznych metod zarządzania drogami publicznymi, które prowadzić będą do osiągnięcia wysokich standardów bezpieczeństwa w ruchu drogowym.

Ustawa o drogach publicznych pełni zasadniczą rolę w dziedzinie prawa dotyczącego istnienia i rozwoju sieci dróg publicznych w Polsce. Z tych też względów za w pełni uzasadnione uznałam podjęcie próby kompleksowego objaśnienia przepisów tego aktu prawnego. Przedkładany czytelnikowi komentarz prezentuje w klasycznym układzie omówienie poszczególnych artykułów ustawy o drogach publicznych wraz z objaśnieniem najistotniejszych przepisów aktów wykonawczych, wydanych na podstawie upoważnień legislacyjnych określonych w komentowanej ustawie. Komentarz odwołuje się również do przepisów prawa wspólnotowego z zakresu dróg publicznych oraz do orzecznictwa sądów administracyjnych, które powstało na przestrzeni ponad czterdziestu lat kontroli sądowej decyzji administracyjnych wydawanych na podstawie przepisów ustawy o drogach publicznych.

Opracowanie niniejsze kieruję przede wszystkim do pracowników organów zarządzających drogami publicznymi, ale także do użytkowników dróg, którzy na co dzień korzystają z sieci dróg publicznych i na których również zostały nałożone na mocy ustawy o drogach publicznych liczne obowiązki, chociażby w zakresie obowiązku uiszczenia opłaty elektronicznej za przejazd po wybranych odcinkach dróg krajowych i autostrad. Książka może okazać się także pomocna w zdobywaniu niezbędnej wiedzy przez studentów kierunków z dziedziny transportu drogowego i inżynierii drogowej.

Autor fragmentu:
Art. 1art(1)

Przepis art. 1 wyznacza zakres przedmiotowy ustawy, jednocześnie formułując definicję legalną drogi publicznej. Na definicję tę składają się cztery zasadnicze elementy, a mianowicie:

1)

pojęcie drogi,

2)

nieograniczony (powszechny) dostęp do drogi - otwarty katalog podmiotów korzystających z drogi i uprawnienie do korzystania z drogi, zgodnie z jej przeznaczeniem,

3)

zaliczenie drogi do określonej ustawowo kategorii,

4)

ograniczenia i wyjątki dotyczące korzystania z tej drogi, wynikające z przepisów u.d.p. lub innych przepisów szczególnych. Zgodnie z art. 4 pkt 2 u.d.p. przez pojęcie drogi należy rozumieć budowlę wraz z drogowymi obiektami inżynierskimi, urządzeniami oraz instalacjami, stanowiącą całość techniczno-użytkową, przeznaczoną do prowadzenia ruchu drogowego, zlokalizowaną w pasie drogowym. Natomiast, stosownie do definicji ustawowej zawartej w art. 2 pkt 1p.r.d., droga to wydzielony pas terenu składający się z jezdni, pobocza, chodnika, drogi dla pieszych lub drogi...

Pełna treść dostępna po zalogowaniu do LEX

Zaloguj się do LEX | Nie korzystasz jeszcze z programów LEX?