Artykuły
Opublikowano: EPS 2020/5/30-41
Autor:
Rodzaj: artykuł

Epidemia COVID-19 jako siła wyższa w świetle orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej

Epidemia COVID-19 spowodowała, że wiele podmiotów nie jest w stanie wywiązać się ze swoich obowiązków, zarówno tych o charakterze kontraktowym, jak i wynikających z przepisów prawa. W tej sytuacji z pomocą może przyjść powołanie się na siłę wyższą jako okoliczność egzoneracyjną, tj. wyłączającą odpowiedzialność za niewykonanie lub nienależyte wykonanie zobowiązania. Pojęcie siły wyższej występuje w wielu aktach unijnego prawa wtórnego, jednak najczęściej nie jest w nich jednoznacznie zdefiniowane. Zakres tego pojęcia wyznacza orzecznictwo Trybunału Sprawiedliwości, przy czym jest ono zróżnicowane w zależności od dziedziny prawa, w której pojęcie siły wyższej znajduje zastosowanie. Wobec tego, że epidemia COVID-19 spowodowała zakłócenia we wszystkich państwach członkowskich na skalę niespotykaną do tej pory w Unii Europejskiej, należy się spodziewać, że będą podejmowane próby kwalifikowania epidemii jako siły wyższej w celu uwolnienia się od odpowiedzialności. Aby odpowiedzieć na pytanie, czy taka kwalifikacja jest w świetle prawa unijnego uzasadniona i w jakich okolicznościach może stanowić przesłankę egzoneracyjną, należy przeanalizować dotychczasowe orzecznictwo Trybunału Sprawiedliwości.

Pełna treść dostępna po zalogowaniu do LEX

Zaloguj się do LEX | Nie korzystasz jeszcze z programów LEX?