Monitor Polski

M.P.1957.22.159

| Akt utracił moc
Wersja od: 25 marca 1957 r.

ZARZĄDZENIE
MINISTRA FINANSÓW
z dnia 17 marca 1957 r.
w sprawie zwolnienia nabycia niektórych praw majątkowych od podatku od nabycia praw majątkowych.

Na podstawie art. 20 dekretu z dnia 3 lutego 1947 r. o podatku o nabycia praw majątkowych (Dz. U. z 1951 r. Nr 9, poz. 74) zarządza się, co następuje:
§  1.
1. Podwyższa się z kwoty 15.000 zł na kwotę 30.000 zł czystą wartość praw majątkowych, przypadających na każdego nabywcę, zwolnionych od opodatkowania przepisem art. 4 pkt 7 dekretu z dnia 3 lutego 1947 r. o podatku od nabycia praw majątkowych.
2. Do podstawy obliczenia wymienionej w ust. 1 kwoty nie wlicza się:
1) bez względu na wartość - poza przedmiotami wymienionymi w pkt 3 - wartości sprzętów, pościeli, odzieży, bielizny przeznaczonych do użytku w gospodarstwie domowym, wartości narzędzi pracy oraz wartości inwentarza żywego i martwego w gospodarstwach rolnych,
2) bez względu na wartość - w przypadku nabycia w drodze spadku - wartości przedmiotów o znaczeniu historycznym i muzealnym, wartości dzieł sztuki będących przedmiotem twórczości spadkodawcy oraz wartości zbiorów bibliotecznych pozostawionych przez spadkodawców, którzy wykonywali twórczość lub działalność naukową, oświatowa, artystyczną, literacką lub publicystyczną,
3) wartości przedmiotów zbytku do kwoty 3.000 zł na rzecz każdego z nabywców, a w szczególności:
a) wyrobów z platyny i złota oraz kamieni szlachetnych i pereł,
b) wyrobów artystycznych z porcelany, kryształów, jaspisu, malachitu, onyksu, masy perłowej i kości słoniowej,
c) oryginalnych artystycznych rzeźb i obrazów oraz szkiców nie będących przedmiotem twórczości spadkodawcy (darczyńcy),
d) mebli stylowych,
e) futer ze skór szlachetnych zwierząt futerkowych, np. sobola, lisa srebrzystego i niebieskiego, gronostaja, bobra, karakuła, szynszyli i małpy.
3. Przepisy ust. 2 pkt 1 i 3 stosuje się, gdy nabywcami są: małżonek, dzieci, ich zstępni lub rodzice.
§  2. Zarządzenie wchodzi w życie z dniem ogłoszenia i ma zastosowanie do wymiarów jeszcze nie dokonanych, bądź co do których nie zapadła jeszcze ostateczna decyzja w toku instancji.