Monitor Polski

M.P.1960.37.184

| Akt utracił moc
Wersja od: 2 maja 1960 r.

ZARZĄDZENIE
MINISTRA HANDLU WEWNĘTRZNEGO I PRZEWODNICZĄCEGO KOMITETU DROBNEJ WYTWÓRCZOŚCI
z dnia 2 kwietnia 1960 r.
w sprawie zorganizowania i uruchomienia baz skupu i renowacji opakowań używanych w obrocie handlowym przez jednostki gospodarki uspołecznionej.

W związku z przepisem § 2 uchwały nr 363 Rady Ministrów z dnia 20 sierpnia 1959 r. w sprawie usprawnienia obrotu i wzmożenia wykorzystania opakowań nadających się do ponownego użytku w jednostkach gospodarki uspołecznionej zarządza się, co następuje:
§  1. Ustala się wytyczne w sprawie zorganizowania i uruchomienia baz skupu i renowacji opakowań używanych w obrocie handlowym przez jednostki gospodarki uspołecznionej. Wytyczne stanowią załącznik do zarządzenia.
§  2. Wytyczne, o których mowa w § 1, stanowią podstawę dla właściwych organów prezydiów wojewódzkich rad narodowych (rad narodowych miast wyłączonych z województw) do zorganizowania baz skupu i renowacji opakowań.
§  3. Zarządzenie wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.

ZAŁĄCZNIK 

WYTYCZNE W ZAKRESIE ORGANIZOWANIA I URUCHOMIENIA BAZ SKUPU I RENOWACJI OPAKOWAŃ UŻYWANYCH W OBROCIE HANDLOWYM PRZEZ JEDNOSTKI GOSPODARKI USPOŁECZNIONEJ

I.

Naprawa opakowań podlegających zwrotowi lub odsprzedaży dostawcy towaru.

1. Odbiorca towaru w opakowaniu podlegającym zwrotowi (opakowanie pożyczone) lub odsprzedaży (opakowanie fakturowane) powinien zwrócić (odsprzedać) dostawcy towaru to samo opakowanie lub takie samo po takich samych artykułach w stanie nadającym się do ponownego użytku bez naprawy, chyba że branżowe warunki dostaw stanowią inaczej (np. § 24 ust. 1 pkt 3 branżowych warunków dostaw warzyw i owoców świeżych, ziemniaków wczesnych oraz ogórków kwaszonych i kapusty kwaszonej, stanowiących załącznik do zarządzenia Ministra Handlu Wewnętrznego z dnia 2 października 1959 r. – Monitor Polski Nr 86, poz. 456).
2. Jeżeli opakowanie nie może być użyte bez naprawy, dostawca i odbiorca mogą uzgodnić, kto ma dokonać naprawy opakowania. Jako ogólną zasadę należy przyjąć, że naprawę uszkodzonych opakowań prowadzą warsztaty naprawcze dostawcy.
3. Jeżeli ani dostawca, ani odbiorca nie prowadzą naprawy opakowań we własnym zakresie, wówczas naprawę należy zlecić bazom skupu i renowacji opakowań (ust. 8), a w ich braku innym jednostkom.
4. Hurtownie mogą we własnym zakresie prowadzić naprawy:
1) opakowań własnych (np. transporterek używanych do przewozu artykułów paczkowanych),
2) opakowań obcych, używanych w danej hurtowni w obrocie towarowym.
5. Jeżeli przemawiają za tym względy ekonomiczne, hurtownie mogą powierzać bazom skupu i renowacji opakowań, a w ich braku innym jednostkom naprawę opakowań, o których mowa w ust. 4.
6. Jeżeli koszt naprawy opakowań obcych przekracza 15.000 zł miesięcznie, wskazane jest zorganizowanie przez hurtownię punktu renowacyjnego.

II.

Organizacja baz skupu i renowacji opakowań.

7. Zadaniem baz skupu i renowacji opakowań jest:
1) skup opakowań nadających się do ponownego użytku bez naprawy oraz uszkodzonych:
a) używanych w obrocie krajowym i nie podlegających zwrotowi (odsprzedaży) dostawcy,
b) po towarach z importu i nie podlegających zwrotowi dostawcy zagranicznemu,
c) innych opakowań (np. pochodzących z dostaw artykułów zaopatrzeniowych), wszelkiego rodzaju opakowań zbędnych, znajdujących się w przedsiębiorstwach przemysłowych i handlowych,
2) skup materiałów pochodzących z opakowań, jak luźne elementy opakowań drewnianych, części opakowań tekstylnych, metalowych itp.,
3) naprawa skupionych opakowań oraz dokonywanie naprawy opakowań na zlecenie,
4) sprzedaż opakowań naprawionych jednostkom państwowym i spółdzielczym.
8. O potrzebie zorganizowania na terenie województwa (miasta wyłączonego z województwa) baz skupu i renowacji opakowań, ich lokalizacji oraz terytorialnym zasięgu ich działania decyduje wydział przemysłu prezydium wojewódzkiej rady narodowej (rady narodowej miasta wyłączonego z województwa) w porozumieniu z wydziałem handlu tegoż prezydium.
9. Bazy skupu i renowacji opakowań mogą być organizowane przy bazach surowców wtórnych lub przez spółdzielczość pracy.
10. Organizowanie baz skupu i renowacji opakowań drewnianych następuje w trybie i na zasadach określonych zarządzeniem Ministrów Leśnictwa i Przemysłu Drzewnego oraz Przemysłu Drobnego i Rzemiosła z dnia 30 kwietnia 1957 r. w sprawie organizacji, skupu i zagospodarowania materiału drzewnego z używanych opakowań (Monitor Polski Nr 41, poz. 263).
11. W razie braku na danym terenie państwowych lub spółdzielczych zakładów branży drzewnej lub warsztatów indywidualnego rzemiosła tej branży organizowanie baz skupu i renowacji opakowań drewnianych następuje na warunkach określonych w ust. 8 i 9.
12. Skup opakowań przez bazy skupu i renowacji opakowań powinien odbywać się przy zastosowaniu następujących cen:
a) skup opakowań uszkodzonych oraz materiałów pochodzących z opakowań używanych – według cen ustalonych w drodze umowy przez zainteresowane strony, biorąc za podstawę obowiązujące ceny nowych opakowań, stopień ich zużycia lub uszkodzenia oraz obowiązujące ceny materiałów używanych do produkcji opakowań nowych,
b) skup opakowań po artykułach importowanych, które nie podlegają zwrotowi dostawcy – według cen ustalonych w drodze umowy przez zainteresowane strony w odpowiednim stosunku do cen opakowań krajowych tego typu,
c) skup opakowań używanych, nadających się do dalszego użytku bez naprawy – według cen ustalanych przez Państwową Komisję Cen.

Sprzedaż opakowań pochodzących z renowacji powinna odbywać się według cen ustalonych przez Państwową Komisję Cen.

13. Bazy skupu i renowacji opakowań powinny z własnej inicjatywy występować do przedsiębiorstw przemysłowych i handlowych z ofertami zakupu opakowań i pochodzących z nich materiałów (ust. 7).
14. Wydział przemysłu prezydium wojewódzkiej rady narodowej (rady narodowej miasta wyłączonego z województwa) obowiązany jest prowadzić aktualną ewidencję czynnych baz skupu oraz zawiadamiać przedsiębiorstwa przemysłowe i handlowe działające w zasięgu bazy o każdej istniejącej i nowo zorganizowanej bazie.