Monitor Polski

M.P.1955.109.1439

| Akt utracił moc
Wersja od: 28 listopada 1955 r.

ZARZĄDZENIE
MINISTRÓW ŻEGLUGI I OBRONY NARODOWEJ
z dnia 24 października 1955 r.
w sprawie zasad współpracy urzędów morskich z Marynarką Wojenną w zakresie służby hydrograficznej.

Na podstawie art. 2 ust. 2 dekretu z dnia 2 lutego 1955 r. o terenowych organach administracji morskiej (Dz. U. Nr 6, poz. 35) zarządza się, co następuje:
§  1. Do wykonywania służby hydrograficznej powołane są Biuro Hydrograficzne Marynarki Wojennej oraz Służba Oznakowania Nawigacyjnego Resortu Żeglugi w Gdańskim Urzędzie Morskim.
§  2. Do zakresu działania Biura Hydrograficznego Marynarki Wojennej należy:
1) przeprowadzanie pomiarów geodezyjnych na całym Wybrzeżu dla opracowywania map morskich i dla specjalnych celów wojskowych;
2) przeprowadzanie niwelacji dla ustawiania prowizorycznych wodowskazów na czas sondowania;
3) ustawianie znaków baz pomiarowych szybkości dla potrzeb Marynarki Wojennej i opieka nad nimi;
4) przeprowadzanie pomiarów wodnych, koniecznych do opracowywania map morskich, a mianowicie:
a) pomiarów głębokości na obszarach morskich otwartych - od linii brzegu w kierunku otwartego morza,
b) pomiarów głębokości na obszarach morskich zamkniętych - zarówno na zalewach, jak i w basenach portowych Marynarki Wojennej;
5) wyłączne prawo opracowywania, reprodukowania map i planów morskich o charakterze oficjalnym dla ogólnego użytku, unowocześnianie i wydawanie map morskich starych wydań na podstawie przeprowadzanych w terenie własnych pomiarów;
6) wyłączne prawo opracowywania i wydawania locji, spisów latarń, spisów sygnałów radiowych itp. o charakterze oficjalnym dla celów żeglugi morskiej;
7) wyłączne prawo wydawania pisma "Wiadomości Żeglarskie", zawierającego dane Biura Hydrograficznego Marynarki Wojennej i Służby Oznakowania Nawigacyjnego Resortu Żeglugi, publikacje urzędowe, informacje i meldunki dotyczące bezpieczeństwa żeglugi oraz dane zawarte w podobnych publikacjach państw obcych z podaniem źródeł;
8) podawanie w określonym czasie drogą radiową ostrzeżeń nawigacyjnych Biura Hydrograficznego Marynarki Wojennej, jak również ostrzeżeń otrzymywanych ze Służby Oznakowania Nawigacyjnego Resortu Żeglugi;
9) ustawianie znaków nawigacyjnych stałych i pływających dla celów wojskowych;
10) współdziałanie ze Służbą Oznakowania Nawigacyjnego Resortu Żeglugi przy opracowywaniu sposobów i metod udoskonalania istniejącego systemu oznakowania Wybrzeża i obszarów morskich.
§  3. Do zakresu działania Służby Oznakowania Nawigacyjnego Resortu Żeglugi należy:
1) przeprowadzanie pomiarów geodezyjnych na terenie całego Wybrzeża ze specjalnym uwzględnieniem terenów portowych dla celów opracowania planów sondażowych;
2) przeprowadzanie pomiarów hydrograficznych (głębokościowych) tylko w obrębie wodnych terenów portowych (z wyłączeniem basenów Marynarki Wojennej) oraz na obszarach wodnych - dla potrzeb żeglugowych;
3) przeprowadzanie prac trałowań hydrograficznych w obrębie wód wewnętrznych, a w szczególności na wewnętrznych torach wodnych, tudzież przeprowadzanie tych prac na otwartych obszarach wodnych - w celu ujawnienia podwodnych przeszkód nawigacyjnych i zapewnienia bezpieczeństwa żeglugi;
4) sporządzanie i wydawanie planów pomiarowych (w dowolnych skalach) na podstawie wyników prac wyszczególnionych w pkt 1 i 2, co powinno być wykonywane zgodnie z obowiązującymi przepisami o tajemnicy państwowej i służbowej;
5) przeprowadzanie oznakowywania nawigacyjnego tak na Wybrzeżu, jak i na przyległych doń obszarach morskich otwartych i zamkniętych;
6) opracowywanie sposobów i metod udoskonalenia istniejącego systemu oznakowania nawigacyjnego w ścisłym porozumieniu z Biurem Hydrograficznym Marynarki Wojennej;
7) przeprowadzanie stałej kontroli stanu oznakowania nawigacyjnego i wykonywanie wszelkich prac zapobiegawczych, niezbędnych do utrzymania systemu oznakowania nawigacyjnego w stałej sprawności technicznej;
8) administrowanie i obsługa wszelkich latarń i radiolatarń morskich oraz całego systemu oznakowania nawigacyjnego stałego i pływającego na całym Wybrzeżu, z wyjątkiem znaków nawigacyjnych przeznaczonych dla celów wojskowych i znajdujących się w administracji Marynarki Wojennej;
9) organizacja służby informacyjnej w celu zapewnienia bezpieczeństwa żeglugi przez:
a) zawiadamianie Biura Hydrograficznego Marynarki Wojennej o wszystkich zmianach i usterkach zauważonych w oznakowaniu nawigacyjnym, podlegającym Służbie Oznakowania Nawigacyjnego Resortu Żeglugi; tryb zawiadamiania zapewniający szybkie i pewne przekazywanie wiadomości uzgodnią między sobą Służba Oznakowania Nawigacyjnego Resortu Żeglugi i Biuro Hydrograficzne Marynarki Wojennej;
b) podawanie Biuru Hydrograficznemu Marynarki Wojennej pilnych informacji dotyczących bezpieczeństwa żeglugi - celem dalszego przekazania ich w ostrzeżeniach nawigacyjnych zgodnie z zarządzeniem nr 213 Ministra Żeglugi z dnia 21 października 1954 r. w sprawie niebezpieczeństw nawigacyjnych napotykanych przez statki morskie;
10) planowanie, budowa i urządzanie wszelkiego rodzaju znaków nawigacyjnych i innych urządzeń oznakowania nawigacyjnego, co wymaga uprzedniego uzgodnienia z Biurem Hydrograficznym Marynarki Wojennej;
11) ustawianie znaków baz pomiarowych szybkości dla potrzeb marynarki handlowej i rybołówstwa morskiego oraz opieka nad nimi;
12) budowa i utrzymywanie w należytym stanie dalb dewiacyjnych i nabieżników dewiacyjnych, z wyjątkiem przypadków, gdy urządzenia te znajdują się na terenie administrowanym przez Marynarkę Wojenną.
§  4. Biuro Hydrograficzne Marynarki Wojennej i Służba Oznakowania Nawigacyjnego Resortu Żeglugi obowiązane są:
1) wspólnie czuwać nad bezpieczeństwem żeglugi przez kontrolę stanu oznakowania nawigacyjnego w drodze bezpośredniej wymiany spostrzeżeń;
2) wzajemnie wymieniać wyniki prac hydrograficznych oraz umożliwiać korzystanie z materiałów hydrograficznych otrzymywanych z zagranicy.
§  5. Upoważnia się Biuro Hydrograficzne Marynarki Wojennej oraz Służbę Oznakowania Nawigacyjnego Resortu Żeglugi do wspólnego reprezentowania Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej na międzynarodowych konferencjach hydrograficznych.
§  6.
1. Biuro Hydrograficzne Marynarki Wojennej bierze stały udział w pracach kongresów hydrograficznych i międzynarodowych organizacjach hydrograficznych oraz jest stałym członkiem Międzynarodowego Biura Hydrograficznego w Monaco z ramienia Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej.
2. Szef Hydrografii Marynarki Wojennej jest stałym oficjalnym reprezentantem Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej w dziedzinie hydrografii w stosunku do Międzynarodowego Biura Hydrograficznego w Monaco i instytucji hydrograficznych państw obcych.
§  7.
1. Szef Hydrografii Marynarki Wojennej jest przewodniczącym polskiej delegacji i jej reprezentantem na wszelkich międzynarodowych konferencjach hydrograficznych, jest odpowiedzialny za całokształt prac delegacji oraz powołany do podejmowania ostatecznych decyzji we wszystkich sprawach i zagadnieniach, które mogą wyłonić się w toku obrad i prac Międzynarodowej Organizacji Hydrograficznej oraz kongresów hydrograficznych.
2. W skład delegacji wchodzą z prawem głosu przedstawiciele Ministerstwa Żeglugi oraz innych instytucji zainteresowanych w zagadnieniach będących przedmiotem konferencji.
§  8. Szef Hydrografii Marynarki Wojennej oraz Naczelnik Służby Oznakowania Nawigacyjnego Resortu Żeglugi są podawani w Międzynarodowym Roczniku Hydrograficznym, przy czym Naczelnik Służby Oznakowania Nawigacyjnego jest umieszczony na drugim miejscu jako Szef Bezpieczeństwa Nawigacyjnego (Chef du Balisage) z ramienia Ministerstwa Żeglugi, ściśle współpracujący z Biurem Hydrograficznym Marynarki Wojennej.
§  9. Traci moc instrukcja Ministra Obrony Narodowej i Ministra Żeglugi z dnia 3 września 1948 r. w sprawie podziału kompetencji pomiędzy instytucjami hydrograficznymi podległymi Ministerstwu Obrony Narodowej i Ministerstwu Żeglugi (Monitor Polski Nr 86, poz. 960).
§  10. Zarządzenie wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.