Zasady wpisywania przyczyn zgonu w kartach zgonu.

Monitor Polski

M.P.1963.6.33

| Akt utracił moc
Wersja od: 28 stycznia 1963 r.

INSTRUKCJA
MINISTRA ZDROWIA I OPIEKI SPOŁECZNEJ
z dnia 28 grudnia 1962 r.
w sprawie zasad wpisywania przyczyn zgonu w kartach zgonu.

W związku z § 2 ust. 2 zarządzenia Ministra Gospodarki Komunalnej z dnia 27 września 1962 r. w sprawie treści i sposobu wypełniania kart zgonu (Monitor Polski Nr 77, poz. 357) ustala się, co następuje:
1.
Osoba, która wypełnia karty zgonu, będąc do tego upoważniona w myśl rozporządzenia Ministra Zdrowia i Opieki Społecznej z dnia 3 sierpnia 1961 r. w sprawie stwierdzania zgonu i jego przyczyny (Dz. U. Nr 39, poz. 202), jest obowiązana wpisać:
1)
w pozycji 8 karty zgonu nr 1 - przyczynę zgonu wyjściową (pierwotną) oraz
2)
w pozycji L karty zgonu nr 2 - przyczyny zgonu: wyjściową (pierwotną), wtórną i bezpośrednią.
2.
Za przyczynę zgonu wyjściową (pierwotną) należy uważać:
1)
chorobę będącą początkiem procesu chorobowego, który doprowadził do zgonu, albo
2)
uraz lub zatrucie, w wyniku którego nastąpił zgon.
3.
Za przyczynę zgonu wtórną należy uważać chorobę, która rozwinęła się jako skutek choroby, urazu lub zatrucia, będącego przyczyną zgonu wyjściową (pierwotną).
4.
Za przyczynę zgonu bezpośrednią należy uważać chorobę, która stała się ostateczną przyczyną zgonu, w następstwie chorób, urazu lub zatrucia, będących przyczynami zgonu: wyjściową (pierwotną) i wtórną.
1.
Jeżeli przyczyna zgonu wyjściowa (pierwotna) jest równocześnie przyczyną wtórną i bezpośrednią (np. złamanie podstawy czaszki, zapalenie płuc płatowe itp.), w miejscach przeznaczonych na wpisanie przyczyny wtórnej i przyczyny bezpośredniej należy postawić kreski poziome.
2.
Jeżeli przyczyna zgonu wtórna jest równocześnie przyczyną bezpośrednią, w miejscu przeznaczonym na wpisanie przyczyny bezpośredniej należy wstawić kreskę poziomą.
1.
Przyczyny zgonu należy wpisywać zgodnie z rozpoznaniem pismem czytelnym, w pełnym brzmieniu, używając w zasadzie tylko polskiej nomenklatury lekarskiej.
2.
Łacińskie nazwy przyczyn zgonu wolno wpisywać tylko posługując się pismem drukowanym.
3.
Przy wypełnianiu kart zgonu nie wolno wpisywać:
1)
przyczyn zgonu w formie ogólnikowego określenia, jak np. "zespół płucno-jelitowy, choroba serca" itp.,
2)
objawów chorobowych oraz
3)
numerów statystycznych przyczyn zgonu.
Jeżeli przyczyną zgonu był uraz lub zatrucie, należy podać zarówno rodzaj urazu (np. złamanie podstawy czaszki) lub zatrucia (np. zatrucie gazem świetlnym), jak i przyczynę zewnętrzną, która spowodowała uraz (np. potrącenie przez samochód) lub zatrucie (np. samobójstwo).
W wyjątkowych wypadkach, gdy osoba wypełniająca karty zgonu, po wyczerpaniu wszystkich środków nakazanych w myśl rozporządzenia powołanego w § 1 ust. 1, nie może ustalić przyczyny zgonu, jak również nie ma podstaw do podejrzewania zabójstwa lub samobójstwa, należy:
1)
w miejscach przeznaczonych na wpisanie przyczyny zgonu wyjściowej (pierwotnej) wpisać: przyczyna zgonu nie ustalona oraz
2)
w miejscach przeznaczonych na wpisanie przyczyny wtórnej i bezpośredniej - postawić kreski poziome.
Jeżeli zgon nastąpił w zakładzie opieki zdrowotnej zamkniętej, a przyczyną zgonu był nowotwór złośliwy lub podejrzany jako złośliwy, lekarz wypełniający karty zgonu oprócz wykonania czynności określonych w § 1 ust. 1 powinien:
1)
dopilnować, aby została wypełniona i przesłana karta zgłoszenia nowotworu złośliwego (form. Mz-N-1) zgodnie z § 3 instrukcji Ministrów Zdrowia i Opieki Społecznej, Obrony Narodowej, Spraw Wewnętrznych, Komunikacji oraz Sprawiedliwości z dnia 28 marca 1962 r. w sprawie zgłaszania przypadków nowotworów złośliwych i podejrzanych jako złośliwe (Monitor Polski Nr 30, poz. 141) oraz
2)
w pozycji L karty zgonu nr 2 wpisać dodatkowo wzmiankę "kartę nr 1 wystawiono".
Instrukcja wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.