Monitor Polski

M.P.1965.27.138

| Akt utracił moc
Wersja od: 24 września 1969 r.

UCHWAŁA Nr 127
RADY MINISTRÓW
z dnia 22 maja 1965 r.
w sprawie zasad realizacji budownictwa mieszkaniowego przez państwowe zakłady pracy i prezydia rad narodowych.

W celu

- zapewnienia mieszkań dla podstawowej kadry zakładów pracy, zwłaszcza budowanych i rozbudowywanych kluczowych zakładów przemysłowych,

- poprawy warunków mieszkaniowych pracowników zakładów pracy, którzy nie mają możliwości poniesienia kosztów budowy mieszkania spółdzielczego,

- umożliwienia prezydiom rad narodowych zaspokajania potrzeb mieszkaniowych niektórych kategorii osób,

Pada Ministrów w porozumieniu z Centralną Radą Związków Zawodowych uchwala, co następuje:

§  1. Państwowe budownictwo mieszkaniowe typu miejskiego może być realizowane jako budownictwo mieszkaniowe:
1) resortowe,
2) zakładowe,
3) rad narodowych.

I.

Resortowe budownictwo mieszkaniowe.

§  2.
1. Resortowe budownictwo mieszkaniowe może być realizowane przez państwowe zakłady pracy, zwłaszcza zwiększające zmianowość pracy, lub przez budowane i rozbudowywane zakłady przemysłowe w ramach nakładów inwestycyjnych ministerstw (urzędów centralnych) bądź rad narodowych, w zależności od podporządkowania zakładu pracy.
2. Resortowe budownictwo mieszkaniowe jest finansowane ze środków przewidzianych w planach sfinansowania inwestycji jednostek państwowych.
3. Szczegółowe zasady finansowania resortowego budownictwa mieszkaniowego określają odrębne przepisy.
§  3. Resortowe budownictwo mieszkaniowe jest realizowane w formie zakładowych domów mieszkalnych.
§  4.
1. Zakładowe domy mieszkalne, wybudowane w ramach resortowego budownictwa mieszkaniowego, są przeznaczone na mieszkania służbowe dla pracowników:
1) stanowiących podstawową kadrę budowanych i rozbudowywanych zakładów pracy oraz zakładów zwiększających zmianowość pracy,
2) wchodzących w skład pogotowia produkcyjnego lub technicznego,
3) służby liniowej przedsiębiorstwa "Polskie Koleje Państwowe", niektórych grup pracowników służby łączności, służby zdrowia i oświaty,
4) przenoszonych służbowo z innych miejscowości oraz dla zamiejscowych absolwentów,
5) których charakter pracy wymaga zajmowania lokalu mieszkalnego w określonym budynku,
6) innych kategorii pracowników, określonych przez Ministra Gospodarki Komunalnej na wniosek zainteresowanego ministra.
2. Kryteria przydziału mieszkań służbowych w zakładowych domach mieszkalnych, wybudowanych w ramach resortowego budownictwa mieszkaniowego, ustalają odrębne przepisy o zasadach przydziału mieszkań w latach 1966-1970.

II.

Zakładowe budownictwo mieszkaniowe.

§  5.
1. Zakładowe budownictwo mieszkaniowe może być realizowane przez państwowe zakłady pracy podporządkowane organom centralnym lub terenowym, posiadające zakładowe fundusze mieszkaniowe.
2. Zakładowe budownictwo mieszkaniowe jest realizowane w ramach nakładów inwestycyjnych planu terenowego i finansowane ze środków zakładowych funduszów mieszkaniowych.
3. W celu przyspieszenia budowy zakładowych domów mieszkalnych środki zakładowych funduszów mieszkaniowych mogą być uzupełniane kredytem bankowym, udzielanym przez bank pod przyszłą akumulację tych środków.
§  6.
1. Zakładowe budownictwo mieszkaniowe jest realizowane w formie zakładowych domów mieszkalnych.
2. Kilka zakładów pracy może wspólnymi środkami zakładowych funduszów mieszkaniowych wybudować międzyzakładowy dom mieszkalny, w którym lokale są przeznaczone na mieszkania służbowe dla pracowników tych zakładów, w proporcji odpowiadającej środkom wydatkowanym na budowę domu.
§  7.
1. Zakładowe domy mieszkalne, wybudowane w ramach zakładowego budownictwa mieszkaniowego, są przeznaczone na mieszkania służbowe dla pracowników:
1) mieszkających w najtrudniejszych warunkach, a nie mających możliwości poniesienia kosztów budowy mieszkania spółdzielczego, zwłaszcza dla pracowników o długoletnim stażu pracy,
2) przenoszonych służbowo z innych miejscowości i zamiejscowych absolwentów,
3) których charakter pracy wymaga zajmowania lokalu mieszkalnego w określonym budynku.
2. Kryteria przydziału mieszkań służbowych w zakładowych domach mieszkalnych, wybudowanych w ramach zakładowego budownictwa mieszkaniowego, ustalają odrębne przepisy o zasadach przydziału mieszkań w latach 1966-1970.

III.

Warunki przydziału mieszkań w zakładowych domach mieszkalnych.

§  8. 1
1. Warunkiem przydziału mieszkania w zakładowym domu mieszkalnym, wybudowanym w ramach resortowego lub zakładowego budownictwa mieszkaniowego, jest wniesienie przez pracownika wkładu mieszkaniowego. Wysokość wkładu mieszkaniowego jest określona na zasadach obowiązujących przy ustalaniu kaucji wpłacanej przy otrzymaniu mieszkania z budownictwa rad narodowych. Pracownik otrzymujący mieszkanie pokrywa również koszt nabycia i podłączenia do instalacji wanny z baterią oraz pieca kąpielowego (gazowego, kolumnowego-węglowego), jeżeli urządzenia te zostały zainstalowane w przydzielonym mu lokalu.
2. Zwolnieni są od obowiązku wniesienia wkładu mieszkaniowego pracownicy:
1) wymienieni w § 4 ust. 1 pkt 2 i 5 oraz w § 7 ust. 1 pkt 3,
2) przekwaterowywani do innego mieszkania w zakładowym domu mieszkalnym na wniosek zakładu pracy, gdy mieszkanie dotychczasowe jest niezbędnie potrzebne zakładowi pracy dla celów niemieszkalnych,
3) przekwaterowywani do innego mieszkania w zakładowym domu mieszkalnym w związku ze zmianą charakteru pracy na nie wymagającą zajmowania określonego mieszkania,
4) którzy zamienią dotychczasowe mieszkanie w domu zakładowym na mieszkanie w takim domu o takiej samej lub mniejszej powierzchni mieszkalnej, nie przekraczającej norm zaludnienia wprowadzonych w danej miejscowości; do przysługującej powierzchni wlicza się powierzchnię dodatkową przyznaną pracownikowi zgodnie z obowiązującymi przepisami; nie uważa się za przekroczenie normy, jeśli nadwyżka powierzchni mieszkalnej ponad ustaloną normę nie stanowi w nowym mieszkaniu odrębnego pokoju; w razie zamiany dwóch odrębnych mieszkań na jedno mieszkanie należy sumować powierzchnie mieszkalne obu dotychczas zajmowanych mieszkań.
2a. Pracownicy, którzy zmienią mieszkanie na skutek klęski żywiołowej lub zostaną przekwaterowani z budynku zagrożonego zawaleniem albo podlegającego w całości lub w części rozbiórce, mogą być zwolnieni w całości lub w części od obowiązku płacenia wkładu mieszkaniowego albo korzystać z ulg w jego spłacaniu przez rozłożenie spłat na raty miesięczne płatne w ciągu jednego roku.
2b. Z ulg wymienionych w ust. 2 i 2a korzystają również byli pracownicy i ich rodziny, których źródłem utrzymania jest emerytura, renta inwalidzka lub rodzinna bądź zasiłek opieki społecznej.
2c. Pracownicy wymienieni w ust. 2 pkt 2 i 4, ust. 2a i 2b, którzy przy przydziale poprzednio zajmowanego mieszkania obowiązani byli do uiszczenia wkładu mieszkaniowego, uiszczają taki wkład przy przydziale nowego mieszkania, jednak w wysokości nie przekraczającej wkładu za mieszkanie poprzednio zajmowane.
2d. O zwolnieniu bądź ulgach, o których mowa w ust. 2a i 2b, decydują jednostki wymienione w § 9 ust. 3.
2e. Do wkładu mieszkaniowego i do kosztów nabycia i podłączenia do instalacji wanny z baterią oraz pieca kąpielowego stosuje się odpowiednio przepisy §§ 8-10 oraz §§ 13-15 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 4 października 1960 r. w sprawie wysokości kaucji oraz warunków wynajmowania lokali mieszkalnych w domach nowych i odbudowanych (Dz. U. z 1968 r. Nr 36, poz. 250).
3. W razie przydziału mieszkań dla pracowników przenoszonych służbowo lub przechodzących na podstawie porozumienia pomiędzy dotychczasowym a nowym zakładem pracy do pracy w innej miejscowości - nowy zakład pracy może w uzasadnionych wypadkach dokonać również wpłaty wkładu mieszkaniowego za tych pracowników ze środków tego zakładu.
§  9.
1. Tryb przydziału mieszkań w zakładowych domach mieszkalnych wybudowanych w ramach resortowego i zakładowego budownictwa mieszkaniowego określają odrębne przepisy w sprawie zasad przydziału mieszkań w latach 1966-1970.
2. O przydziale mieszkania służbowego w zakładowym domu mieszkalnym dla pracowników wymienionych w § 4 ust. 1 i § 7 ust. 1 pkt 2 i 3 decyduje kierownik zakładu pracy w porozumieniu z radą zakładową.
3. O przydziale mieszkania służbowego w zakładowych domach mieszkalnych dla pracowników określonych w § 7 ust. 1 pkt 1 decyduje w drodze uchwały rada zakładowa w porozumieniu z kierownikiem zakładu pracy.

IV.

Obsługa inwestycyjna budownictwa mieszkaniowego państwowych zakładów pracy.

§  10.
1. Inwestycje mieszkaniowe państwowych zakładów pracy realizowane są przez służby inwestycyjne rad narodowych w trybie zastępstwa inwestycyjnego.
2. Zasady obsługi inwestycyjnej budownictwa mieszkaniowego i urządzeń towarzyszących, realizowanych na wspólnych osiedlach, określają przepisy w sprawie planowania, finansowania i realizacji inwestycji wspólnych.
3. Minister Gospodarki Komunalnej na wniosek zainteresowanego ministra ustali dla określonych wypadków odstępstwa od zasady, o której mowa w ust. 1.

V.

Budownictwo mieszkaniowe rad narodowych.

§  11. Budownictwo mieszkaniowe rad narodowych jest realizowane w ramach nakładów inwestycyjnych planu terenowego ze środków miejskich i powiatowych funduszów mieszkaniowych.
§  12. Zasady tworzenia miejskich i powiatowych funduszów mieszkaniowych oraz przeznaczania środków zgromadzonych na rachunkach tych funduszów ustalają odrębne przepisy.
§  13.
1. Zakłady pracy mogą przekazywać prezydiom właściwych rad narodowych za ich zgodą środki finansowe oraz nakłady inwestycyjne na budowę mieszkań we wspólnych budynkach w ramach budownictwa mieszkaniowego rad narodowych dla pracowników tych zakładów.
2. Mieszkania, o których mowa w ust. 1, są przydzielane pracownikom skierowanym przez zakład pracy.
§  14. Przeznaczenie mieszkań z budownictwa rad narodowych oraz zasady ich przydziału regulują odrębne przepisy w sprawie zasad przydziału mieszkań w latach 1966-1970.

VI.

Spółdzielcze budownictwo resortowe i zakładowe.

§  15.
1. Budownictwo mieszkaniowe, o którym mowa w § 2 i 5, może być realizowane jako spółdzielcze budownictwo resortowe lub zakładowe.
2. Zasady realizacji i finansowania spółdzielczego budownictwa resortowego i zakładowego ustalają przepisy w sprawie zapewnienia warunków dalszego rozwoju spółdzielczego budownictwa mieszkaniowego.

VII.

Przepisy końcowe.

§  16. Przewodniczący Komisji Planowania przy Radzie Ministrów w porozumieniu z Ministrami: Gospodarki Komunalnej, Budownictwa i Przemysłu Materiałów Budowlanych oraz Finansów przedstawi Komitetowi Ekonomicznemu Rady Ministrów w terminie do dnia 30 czerwca 1965 r. projekt średnich dyrektywnych inwestorskich kosztów jednostkowych dla uspołecznionego budownictwa mieszkaniowego na lata 1966-1970.
§  17. Przeznaczenie oraz zasady realizacji mieszkań z budownictwa mieszkaniowego podejmowanego w ramach planu inwestycyjnego i funduszu mieszkaniowego Ministerstwa Obrony Narodowej i Ministerstwa Spraw Wewnętrznych regulują odrębne przepisy.
§  18. Tracą moc:
1) uchwała nr 64 Rady Ministrów z dnia 15 marca 1958 r. w sprawie budownictwa zakładowych domów mieszkalnych i zarządzania nimi (Monitor Polski z 1958 r. Nr 26, poz. 155 i z 1960 r. Nr 39, poz. 194),
2) uchwała nr 383 Rady Ministrów z dnia 10 listopada 1960 r. w sprawie ustalenia kosztów jednostkowych w budownictwie mieszkaniowym,
3) uchwała nr 17 Rady Ministrów z dnia 15 stycznia 1963 r. w sprawie realizacji oszczędnego budownictwa mieszkaniowego w latach 1963-1965.
§  19. Wykonanie uchwały porucza się Ministrom Gospodarki Komunalnej i Finansów oraz wszystkim ministrom (kierownikom urzędów centralnych) i prezydiom wojewódzkich rad narodowych (rad narodowych miast wyłączonych z województw).
§  20. Uchwała wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1966 r., z wyjątkiem § 15 i 16, które wchodzą w życie z dniem ogłoszenia.
1 § 8 zmieniony przez § 1 uchwały nr 142 z dnia 11 sierpnia 1969 r. (M.P.69.36.273) zmieniającej nin. uchwałę z dniem 24 września 1969 r.