Założenia polityki mieszkaniowej państwa.

Monitor Polski

M.P.1995.35.413

Akt nienormatywny
Wersja od: 26 lipca 1995 r.

REZOLUCJA
SEJMU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
z dnia 6 lipca 1995 r.
w sprawie założeń polityki mieszkaniowej państwa.

Sejm Rzeczypospolitej Polskiej wzywa Prezesa Rady Ministrów do uzupełnienia założeń polityki mieszkaniowej państwa, ze szczególnym uwzględnieniem propozycji zawartych w załączniku, i przedłożenia ich Sejmowi w terminie do 31 października 1995 r.

ZAŁĄCZNIK

Założenia polityki mieszkaniowej państwa powstały w wyniku rezolucji podjętej przez Sejm w sierpniu 1994 r. Opracowano je w szczególnym okresie, w okresie wdrażania ustaw budowlanych i mieszkaniowych, które przesądzają już w znacznym stopniu o wielu istotnych rozwiązaniach gospodarki mieszkaniowej. Ustawy te stanowiły konkretyzację opracowanych przez poprzedni Rząd założeń polityki mieszkaniowej z lutego 1993 r., do których Sejm I kadencji nie zdążył się ostatecznie ustosunkować.

Wszystkie te ustawy dotyczą jednak gospodarki istniejącymi zasobami mieszkaniowymi - częściowego uporządkowania spraw własnościowych, likwidacji administracyjnego trybu najmu, reformy czynszów i wprowadzenia systemowych dodatków mieszkaniowych. Natomiast otwarta pozostaje podstawowa dla przyszłości mieszkalnictwa kwestia form, zasad i źródeł finansowania budownictwa mieszkaniowego, decydujących o dostępności nowo budowanych mieszkań.

A. Sejm akceptuje tezy i deklaracje zawarte w Założeniach, dotyczące:

1) antystresyjnych i stymulujących zatrudnienie funkcji budownictwa mieszkaniowego;

2) konieczności interwencjonizmu państwa w sferze mieszkalnictwa, którego zakres, głębokość i formy powinny uwzględniać sytuację materialną konkretnych grup społecznych, a zarazem sprzyjać aktywizowaniu uczestników procesów inwestycyjnych i eksploatacyjnych, kształtowaniu ich proinnowacyjnych, proenergooszczędnych i proekologicznych postaw;

3) konieczności tworzenia przez państwo warunków prawnych, organizacyjnych i finansowych ułatwiających dostępność mieszkań grupom ludności o różnych dochodach, w szczególności o dochodach niskich i średnich, których nie stać na zakup lub współfinansowanie samodzielnego mieszkania o skromnym, ale współczesnym standardzie;

4) rozdzielenia kompetencji i odpowiedzialności pomiędzy Rząd i samorządy terytorialne, tak aby realizacja polityki mieszkaniowej państwa odbywała się na poziomie lokalnym, poprzez lokalne programy i strategie mieszkaniowe, w ramach możliwości stworzonych gminom przez interwencjonizm państwa;

5) przechodzenia od przedmiotowego wspomagania budownictwa mieszkaniowego do bezpośredniego wspierania podmiotów funkcjonujących w mieszkalnictwie, a zwłaszcza wspomagania ludzi podejmujących wysiłek dla zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych.

B. Sejm proponuje uzupełnić Założenia, uwzględniając poniższe uwagi:

1) w Założeniach zabrakło deklaracji ekonomicznych stwarzających perspektywę przełamania kryzysu mieszkaniowego. Nie skonkretyzowano skali i zakresu subwencjonowania ze środków publicznych działań promieszkaniowych: subwencji na częściowe pokrycie oprocentowania kredytów, na wspomaganie realizacji rozwiązań energooszczędnych, proekologicznych i innych. Nie oszacowano dochodów budżetowych oczekiwanych wskutek pobudzenia budownictwa mieszkaniowego, które mogłoby częściowo sfinansować te subwencje;

2) zabrakło również harmonogramu wdrażania i upowszechniania poszczególnych rozwiązań organizacyjno-finansowych. Założenia nie pozwalają oszacować zapotrzebowania na poszczególne formy finansowania i organizowania budownictwa mieszkaniowego;

3) w Założeniach zabrakło konkretyzacji warunków finansowych realizacji zamierzeń w najbliższych 2-3 latach i w dalszej perspektywie, stanowiących zobowiązanie do zaangażowania środków publicznych, umożliwiających widoczny i szybki postęp w przełamywaniu kryzysu mieszkaniowego;

4) w Założeniach powinna być przedstawiona koncepcja zwiększenia udziału gmin w podatkach i opłatach w celu zapewnienia wzrostu dochodów własnych gmin w związku z rosnącymi ich zdaniami własnymi w zakresie mieszkalnictwa;

5) zabrakło przedstawienia wariantów prognostycznych ukazujących związek między stopniem finansowego zasilania mieszkalnictwa przez różne podmioty a liczbą osób mogących skorzystać z różnorodnych form budownictwa, ze wskazaniem wpływu na zmianę w sytuacji mieszkaniowej;

6) Założenia formułują niewystarczająco preferencje państwa w zakresie budowy pełnostandardowych mieszkań na wynajem o czynszach dostępnych dla ludności średnio i mniej zamożnej. Istnieje potrzeba zdecydowanego przesunięcia środków na rzecz finansowego wspierania budownictwa tego typu, w powiązaniu z systemem premii gwarancyjnych, rekompensat, ulg podatkowych i lokalnych kas mieszkaniowych, oraz opracowywania odpowiednich programów rzeczowych;

7) brakuje jasno określonego stanowiska wobec preferowanych form użytkowania mieszkania, precyzyjnych i zgodnych z poczuciem sprawiedliwości propozycji pod adresem "odsetkowiczów" i właścicieli książeczek mieszkaniowych, preferencji dotyczących zakresu prywatyzacji i reprywatyzacji;

8) w Założeniach należy wyraźnie sformułować również możliwość realizacji programu taniego budownictwa mieszkaniowego "pierwsze mieszkanie" na warunkach ustalonych przez Rząd i w oparciu o tanie kredyty mieszkaniowe;

9) Założenia tylko częściowo łagodzą trudności osób, które wpadły w pętlę zadłużenia w trakcie spłacania kredytów mieszkaniowych. Restrukturyzacja tego zadłużenia powinna doprowadzić do likwidacji problemu "odsetkowiczów";

10) prowadzona polityka mieszkaniowa powinna popierać prywatyzację i reprywatyzację, a przyjęty program działań musi uwzględnić skutki ekonomiczne i społeczne;

11) określenie polityki standardowej chroniącej przed wykorzystywaniem środków publicznych na architektoniczne i urbanistyczne substandardy, jak i "luksusu mieszkaniowego", a także wspierającej informacyjne, organizacyjne i finansowe działania na rzecz energooszczędnych i ekologicznych technologii;

12) przedstawienie założeń polityki rozwoju infrastruktury komunalnej, w tym również uregulowanie zasad gospodarki gruntami na cele mieszkaniowe.