Zaliczenie niektórych przedmiotów wyposażenia zakładów usługowych do środków nietrwałych.

Monitor Polski

M.P.1972.29.159

| Akt utracił moc
Wersja od: 29 maja 1972 r.

ZARZĄDZENIE
MINISTRA FINANSÓW
z dnia 16 maja 1972 r.
w sprawie zaliczania niektórych przedmiotów wyposażenia zakładów usługowych do środków nietrwałych.

Na podstawie § 3 ust. 1 uchwały nr 138 Rady Ministrów z dnia 18 sierpnia 1970 r. w sprawie zasad zaliczania środków pracy oraz innych przedmiotów i urządzeń długotrwałego użytkowania do środków trwałych (Monitor Polski Nr 33, poz. 261) oraz § 7 ust. 4 uchwały nr 182 Rady Ministrów z dnia 9 listopada 1970 r. w sprawie podatku dochodowego od spółdzielczości (Monitor Polski z 1970 r. Nr 40, poz. 299 i z 1972 r. Nr 10, poz. 70) oraz w związku z § 22 ust. 2 uchwały nr 35 Rady Ministrów z dnia 4 lutego 1972 r. w sprawie rozwoju usług (Monitor Polski Nr 14, poz. 95) zarządza się, co następuje:
Przedmioty i urządzenia stanowiące wyposażenie zakładów usługowych, nabyte lub wytworzone po dniu 1 stycznia 1972 r., jeżeli cena jednostkowa zakupu lub koszt wytworzenia poszczególnego przedmiotu albo urządzenia nie przekracza 30 tysięcy złotych, zalicza się do przedmiotów nietrwałych; zakupy takiego wyposażenia finansuje się ze środków obrotowych.
Nabyte przed dniem 1 stycznia 1972 r. wyposażenie zakładów usługowych odpowiadające warunkom określonym w § 1 należy przekwalifikować do przedmiotów nietrwałych (środków obrotowych) według zasad określonych w instrukcji nr 48/KS z dnia 15 grudnia 1970 r. w sprawie zasad przekwalifikowania niektórych przedmiotów ze środków trwałych do przedmiotów nietrwałych (Dziennik Urzędowy Ministerstwa Finansów z 1970 r. Nr 12, poz. 26). Termin przekwalifikowania ustala się na dzień 31 grudnia 1972 r.
Zarządzenie wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.