Monitor Polski

M.P.1962.23.98

| Akt utracił moc
Wersja od: 15 marca 1962 r.

UCHWAŁA Nr 62
RADY MINISTRÓW
z dnia 16 lutego 1962 r.
w sprawie wytycznych co do wykonywania prawa pierwokupu nieruchomości w miastach i osiedlach.

Na podstawie art. 35 ustawy z dnia 14 lipca 1961 r. o gospodarce terenami w miastach i osiedlach (Dz. U. Nr 32, poz. 159) Rada Ministrów uchwala, co następuje:
§  1. Powołane w uchwale artykuły bez bliższego określenia oznaczają artykuły ustawy z dnia 14 lipca 1961 r. o gospodarce terenami w miastach i osiedlach (Dz. U. Nr 32, poz. 159).
§  2. Prezydium miejskiej rady narodowej, a w miastach nie stanowiących powiatów i w osiedlach prezydium powiatowej rady narodowej po wysłuchaniu opinii prezydium właściwej rady narodowej miasta lub osiedla (art. 30) skorzysta z prawa pierwokupu w razie sprzedaży nieruchomości nie stanowiącej własności Państwa, położonej na terenie określonym w art. 1 ust. 1. pkt 1 ustawy, kierując się wytycznymi niniejszej uchwały. Wytycznymi tymi kierują się również prezydia wojewódzkich rad narodowych przy wykonywaniu zadań wynikających z art. 32 ust. 3.
§  3.
1. Prezydium właściwej rady narodowej powinno skorzystać z prawa pierwokupu nieruchomości niezbędnych dla realizacji miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego lub wstępnie ustalonych założeń tego planu w okresie bieżącego i następnego planu pięcioletniego, jeżeli nie zachodzą warunki wywłaszczania nieruchomości; w szczególności prezydium powinno skorzystać z prawa pierwokupu nieruchomości, które mogą być przeznaczone jako nieruchomości zamienne:
1) dla właścicieli wywłaszczonych nieruchomości, którym przysługuje nieruchomość zamienna,
2) dla wieczystych użytkowników, których prawa wieczystego użytkowania wywłaszczono,
3) dla właścicieli nieruchomości położonych w obrębie obszaru urbanizacyjnego, za które przysługuje właścicielowi odszkodowanie (art. 23 ust. 3).
2. Prezydium właściwej rady narodowej powinno również korzystać z prawa pierwokupu w innych przypadkach, szczególnie uzasadnionych względami gospodarczymi, zwłaszcza o ile nabycie terenu w innym trybie byłoby utrudnione lub związane z niewspółmiernie wysokimi kosztami.
3. Przepisy ust. 1 i 2 mają również zastosowanie w razie sprzedaży części nieruchomości, a także udziału we własności nieruchomości lub części takiego udziału, o ile część nieruchomości lub udział we własności mogą być wykorzystane dla celów określonych w tych przepisach.
§  4.
1. Prezydium właściwej rady narodowej (§ 2) nie powinno korzystać z prawa pierwokupu, jeżeli w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego lub we wstępnie ustalonych założeniach tego planu nieruchomość jest przeznaczona na cele uzasadniające wywłaszczenie.
2. Prezydium właściwej rady narodowej nie powinno korzystać z prawa pierwokupu nieruchomości położonej na obszarze, co do którego została powzięta uchwała wojewódzkiej rady narodowej (rady narodowej miasta wyłączonego z województwa), zawierająca wniosek o uznanie obszaru za obszar urbanizacyjny, lub uchwała rady narodowej niższego stopnia w sprawie zwrócenia się do wojewódzkiej rady narodowej (rady narodowej miasta wyłączonego z województwa) o uchwalenie takiego wniosku.
3. Prezydium właściwej rady narodowej nie powinno korzystać również z prawa pierwokupu nieruchomości obejmujących:
1) domy jednorodzinne lub lokale w małych domach mieszkalnych,
2) budynki przeznaczone na warsztaty rzemieślnicze,
3) budynki położone w miejscowościach uzdrowiskowych lub letniskowych – przeznaczone na prowadzenie małych pensjonatów,
4) gospodarstwa sadownicze lub ogrodnicze

– jeżeli przeznaczenie tych nieruchomości odpowiada planowi zagospodarowania przestrzennego lub wstępnie ustalonym założeniom tego planu. Jeżeli jednak domy i budynki wymienione w pkt 1–3 są położone na działkach o powierzchni przekraczającej powierzchnię normatywną, prezydium właściwej rady narodowej powinno skorzystać z prawa pierwokupu w stosunku do części powierzchni stanowiącej nadwyżkę ponad powierzchnię normatywną, jeżeli nadwyżka ta może być wykorzystana na cele przewidziane w § 3 ust. 1.

4. Nie należy korzystać z prawa pierwokupu, gdy spółdzielcze zrzeszenie budowy domów jednorodzinnych przenosi na poszczególnych członków własność domów wraz z działkami zajętymi pod ich budowę.
§  5. Przepisy §§ 2–4 mają odpowiednie zastosowanie w przypadkach, w których prezydium rady narodowej służy prawo wykupu. Prawa wykupu nie należy jednak stosować w razie darowizny nieruchomości przez cudzoziemca dewizowego na rzecz obywatela polskiego zamieszkałego w kraju.
§  6. Z prawa pierwokupu nie korzysta się przy sprzedaży nieruchomości, stanowiących własność byłych zakładów ubezpieczeń, przeprowadzanej na podstawie rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 29 czerwca 1959 r. w sprawie zasad i trybu likwidacji zakładów ubezpieczeń, które utraciły prawo do wykonywania działalności ubezpieczeniowej (Dz. U. z 1959 r. Nr 40, poz. 253 i z 1961 r. Nr 30, poz. 148).
§  7. Uchwała wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.